Η Χαριλάου Τρικούπη έχει ξεκόψει κάθε συζήτηση περί πιθανής μετεκλογικής συνεργασίας με τη Ν.Δ., ενώ κρατά πάντα ανοιχτή την κουβέντα για συνεργασία με «προοδευτικές δυνάμεις». Και επειδή το πολιτικό κρυφτούλι δεν μπορεί να συνεχίζεται για πάντα, κάποια στιγμή πρέπει το ΠΑΣΟΚ να εξηγήσει με ποιους μπορεί να συνεργαστεί.

ΑΣ δούμε ένα ένα τα κόμματα. Λέει «όχι» στη Ν.Δ., προφανώς και λέει «όχι» σε Βελόπουλο, «Νίκη» και Λατινοπούλου. Το ΚΚΕ βγαίνει από το πλάνο, γιατί δεν συνεργάζεται ποτέ και με κανένα κόμμα. Αρα, τι μένει; Ο Αλέξης Τσίπρας, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα κομματίδια που έχουν προκύψει από τις διασπάσεις της Κουμουνδρούρου. Για να το ψάξουμε λίγο παραπάνω. Θα μπορούσε το ΠΑΣΟΚ να συνεργαστεί με τη Ζωή; Πέρσι το έκανε με φόντο την υπόθεση των Τεμπών, τώρα πια φαντάζει απίθανο. Θα μπορούσε να συνεργαστεί με τον Βαρουφάκη της δραχμής; Κι αυτό φαντάζει απίθανο. Η Νέα Αριστερά και ο ΣΥΡΙΖΑ σε λίγο θα έχουν γίνει «υποκαταστήματα» στο κόμμα Τσίπρα. Αρα, τελικά τι μένει; Μόνο ο Αλέξης Τσίπρας.

ΒΓΗΚΕ, λοιπόν, η Ράνια Θρασκιά και είπε πως το ΠΑΣΟΚ πρέπει να έχει συνομιλητές ό,τι εκφράζει τον προοδευτικό χώρο, ακόμα και τον Αλέξη Τσίπρα. Και μετά έπεσε σιωπή. Ο λαλίστατος Νίκος Ανδρουλάκης δεν έκανε κάποια δήλωση. Το ΠΑΣΟΚ, αντί να απαντήσει, κατηγόρησε την κυβέρνηση πως βάζει την «τσιπρολογία» στο τραπέζι, για να μη γίνεται συζήτηση για τα προβλήματα της χώρας και των πολιτών.

ΑΡΑ, γίνεται αντιληπτό πως το ΠΑΣΟΚ δεν κόβει τη συζήτηση περί συνεργασίας με τον Αλέξη Τσίπρα. Και αυτό δεν το κάνει ο Νίκος Ανδρουλάκης, γιατί το… μισό κόμμα στο οποίο είναι αρχηγός καλοβλέπει μια σύμπραξη με το υπό κατασκευή κόμμα του πρώην πρωθυπουργού. Ο Χάρης Δούκας, ο Θόδωρος Μαργαρίτης, ο Χάρης Καστανίδης το έχουν αφήσει ανοικτό, ενώ, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο ΓΑΠ, ίσως ακόμα και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, θα έβλεπαν θετικά μια προσπάθεια διαλόγου με κόμματα αριστερά του ΠΑΣΟΚ, τα οποία –όπως είπαμε παραπάνω– είναι, τελικά, μόνο… ένα, το νέο κόμμα Τσίπρα.

ΤΟ ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε φάση περιδίνησης. Στη Χαριλάου Τρικούπη γνωρίζουν πως στην πραγματικότητα δεν δίνουν μάχη για να έρθουν πρώτο κόμμα με μία-δύο ψήφους στις εκλογές του 2027, αλλά για να κερδίσουν με μία-δύο ψήφους τη δεύτερη θέση. Ετσι, από τη μία έχουν επιλέξει το σκληρό ροκ κατά της κυβέρνησης, για να μην τους πουν ότι είναι «δεκανίκι της Ν.Δ.». Από την άλλη, στα αριστερά τους δεν έχουν κανένα κόμμα για να συνομιλήσουν, εκτός αν προχωρήσουν στην αυτοκτονική απόφαση να ανοίξουν διάλογο με τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος τους είχε περάσει γενεές δεκατέσσερις στα μνημονιακά χρόνια.

ΚΑΠΩΣ έτσι βαδίζουν χωρίς εναλλακτική κυβερνητική πρόταση, χωρίς ξεκάθαρη στρατηγική προς τις κάλπες του 2027. Οταν τεθούν τα διλήμματα και τα διακυβεύματα για την επόμενη τετραετία, τότε θα είναι αργά για να πάρουν θέση. Και τότε θα βυθιστούν ακόμα πιο χαμηλά από το 13%, που βρίσκονται σήμερα.