ΑΣ μην ξεχνάμε ότι η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία με στόχο να τελειώσει τον πόλεμο σε λίγες ημέρες και, τώρα, διανύουμε τον πέμπτο χρόνο των συγκρούσεων, ενώ δεν φαίνεται φως στο τούνελ των διαπραγματεύσεων για κάποιου είδους ειρηνευτική συμφωνία.

Η επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν, σε συνδυασμό με τα αντίποινα της Τεχεράνης, που εμπλέκουν καθημερινά όλο και περισσότερες χώρες του Περσικού Κόλπου και της Μέσης Ανατολής, έως την Κύπρο, στην εμπόλεμη ζώνη, δημιουργεί ένα πρωτόγνωρο σκηνικό.

ΜΕΧΡΙ το πρωί του περασμένου Σαββάτου ο πλανήτης βρισκόταν, έτσι κι αλλιώς, σε μια κατάσταση διαρκώς αυξανόμενης γεωπολιτικής και οικονομικής αβεβαιότητας. Οι συγκρούσεις στην Ουκρανία και ο εμπορικός πόλεμος των δασμών ήρθαν ως συνέχεια της μεγάλης αναταραχής, που είχε προκαλέσει η πανδημία σε εμπόριο, μεταφορές, οικονομία. Ο νέος πόλεμος στη Μέση Ανατολή βάζει, πλέον, σε αχαρτογράφητα νερά την παγκόσμια οικονομία.

ΟΙ πρώτες αντιδράσεις των αγορών ήταν αναμενόμενες. Πτώση των χρηματιστηρίων, εκτόξευση των διεθνών τιμών πετρελαίου και φυσικού αερίου, προβλήματα στο παγκόσμιο εμπόριο. Προφανώς και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει αν το πετρέλαιο θα φτάσει στα 100 δολάρια το βαρέλι ή αν το φυσικό αέριο που ξεκίνησε από το 30 ευρώ η μεγαβατώρα και ανέβηκε στα 60 ευρώ θα συνεχίσει το ράλι. Αν, πάντως, υπάρξει χρονική και εδαφική επέκταση του πολέμου, τότε μάλλον θα δούμε να υλοποιούνται τα χειρότερα σενάρια.

ΣΕ αυτήν την περίπτωση γνωρίζουμε, πάνω-κάτω, τι θα βιώσουμε. Αυξημένες τιμές ενέργειας και έναν νέο γύρο ανατιμήσεων σε προϊόντα και υπηρεσίες, ύστερα από τις σφοδρές πληθωριστικές πιέσεις που υπάρχουν από το 2022 έως σήμερα.

Ο λογαριασμός θα είναι δυσβάσταχτος για τη μεσαία τάξη και τα ευάλωτα νοικοκυριά, που ήδη ζορίζονται πολύ τόσο με τα έξοδα σούπερ μάρκετ όσο και από το παγκόσμιο ράλι στις τιμές ακινήτων. Αρα, βρισκόμαστε πολύ κοντά στο να βιώσουμε μια «τέλεια καταιγίδα» ακρίβειας, την οποία δεν έχει ξαναζήσει ο δυτικός κόσμος. Προφανώς οι συνέπειες θα είναι σημαντικές τόσο για την πορεία της ελληνικής οικονομίας όσο και για τους πολίτες.

ΤΟ θετικό είναι πως η κυβέρνηση, υλοποιώντας μια συνετή δημοσιονομική πολιτική εδώ και επτά χρόνια, έχει θωρακίσει την οικονομία και μπορεί να βρει τα απαιτούμενα χρήματα για όποια έκτακτα μέτρα στήριξης απαιτηθούν από τις συνθήκες.

ΑΠΟ εκεί και πέρα, όμως, πρέπει και η Ευρώπη να ξυπνήσει. Να αντιδράσει άμεσα. Οπως έκανε την εποχή των λοκντάουν της πανδημίας. Οπως έκανε και με το Ταμείο Ανάκαμψης.

ΕΔΩ και λίγους μήνες είχε, ήδη, ανοίξει η συζήτηση για την έκδοση ενός ευρωομολόγου-μπαζούκα, ύψους 1 τρισ. ευρώ, με βάση την έκθεση Ντράγκι, ώστε να τονωθεί η ανάπτυξη των ευρωπαϊκών χωρών. Η Ε.Ε. δεν πρέπει να καθυστερήσει, ούτε να μπλέξει στις ιδεοληψίες της Γερμανίας και των βόρειων κρατών. Πρέπει να πατηθεί το «κουμπί». Να δοθεί το απαιτούμενο χρήμα, ώστε όλες οι χώρες να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τις βαριές επιπτώσεις του πολέμου στη Μέση Ανατολή.