Η επανεκλογή του Ινάσιο Λούλα Ντα Σίλβα στην προεδρία της Βραζιλίας (για τέταρτη φορά) αλλάζει μερικώς τους πολιτικούς συσχετισμούς στη Λατινική Αμερική.
Η πολιτική ανατροπή που πέτυχε ο 81χρονος ηγέτης, καταφέρνοντας από την δεύτερη θέση -όπου βρέθηκε στον πρώτο γύρο των εκλογών- να κατακτήσει την εξουσία στον δεύτερο γύρο, αναμφισβήτητα αιφνιδίασε πολλούς. Η νίκη του μάλιστα είχε αντίκτυπο και στην Ελλάδα, με τον Αλέξη Τσίπρα να πανηγυρίζει, από τους πρώτους, θεωρώντας μάλλον ότι ο Λούλα είναι κάτι παρόμοιο με τον Μαδούρο.
Η στροφή προς δεξιές και κεντροδεξιές κυρίως κυβερνήσεις, αλλά και κάποιες υπερσυντηρητικές με λαϊκιστές ηγέτες, που καταγράφεται τα τελευταία χρόνια στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής, έχει διαμορφώσει νέα δεδομένα στην περιοχή, που δοκιμάστηκε σκληρά από αυταρχικούς προέδρους, αλλά και λαϊκιστές και δημαγωγούς, στην πλειονότητα τους προερχόμενοι από την Αριστερά, που δεν κατάφεραν να δώσουν λύση σε μεγάλα προβλήματα, όπως η εγκληματικότητα και η βία των καρτέλ των ναρκωτικών.
Η Βραζιλία δεν ακολούθησε σε αυτές τις εκλογές δεξιά στροφή. Οι λόγοι είναι πολλοί. Ας μη ξεχνάμε πως η χώρα αποτελεί μια περίπτωση ξεχωριστή στην ευρύτερη περιοχή, με ιδιαίτερα πολιτικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά. Η κυβέρνηση του Λούλα, που εφάρμοσε σημαντικές μεταρρυθμίσεις με κοινωνικό πρόσημο, τα τελευταία χρόνια, κατάφερε να διατηρήσει αποστάσεις από αυταρχικά πρότυπα στην περιοχή.
Στη χώρα μας την εκλογική νίκη του Λούλα έσπευσε να πανηγυρίσει ο κ. Αλέξης Τσίπρας, αναφερόμενος στη δήλωση του σε «πολιτικές μίσους και ανισοτήτων» που ανέτρεψε ο Βραζιλιάνος ηγέτης, επισημαίνοντας μάλιστα πως η νίκη του «δίνει δύναμη σε όσους αγωνίζονται για έναν κόσμο ειρήνης, συνεργασίας και σεβασμού του διεθνούς δικαίου», εντάσσοντας προφανώς και τον εαυτό του σε αυτήν την κατηγορία.
Ο κ. Τσίπρας, για μια ακόμη φορά, επικαλείται τις πολιτικές εξελίξεις στη Λατινική Αμερική, επιχειρώντας να φορέσει τον μανδύα του «αριστερού αγωνιστή». Στο παρελθόν είχε ταυτιστεί απόλυτα με τον αυταρχικό ηγέτη της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο, τον οποίον μάλιστα προέτρεψε να επισκεφθεί την Ελλάδα για να τονώσει το αριστερό προφίλ του. Πρόσκληση απηύθυνε και στον αυταρχικό ηγέτη της Νικαράγουα Ντανιέλ Ορτέγα, τον οποίον συνάντησε στην κηδεία του Κάστρο στην Κούβα το 2016, Υπενθυμίζεται ότι η Ε.Ε. δεν αναγνωρίζει τον Ορτέγα ως νόμιμο πρόεδρο της χώρας, ο οποίος κατήργησε εντελώς τις εκλογές στη χώρα του. Έπειτα ο κ. Τσίπρας, λίγο πριν από την εκλογική του συντριβή το 2019, στράφηκε στον ιθαγενή αριστερό πρόεδρο της Βολιβίας, Έβο Μοράλες, τον οποίον προσκάλεσε και ήρθε στη χώρα μας. Με την ίδια άνεση σήμερα κλείνει το μάτι στον Λούλα της Βραζιλίας.
Διαβάστε Επίσης
Τι σχέση έχει όμως ο Αλέξης Τσίπρας με τον Ινάσιο Λούλα Ντα Σίλβα και την πολιτική που ασκεί; Στην πραγματικότητα καμία απολύτως.
Ο Αλέξης Τσίπρας εδώ αρκετά χρόνια έχει πάψει να αποτελεί για τη λατινοαμερικάνικη Αριστερά σημείο αναφοράς. Η «κωλοτούμπα» του 2015 απέδειξε ότι δεν έχει καμία σχέση με τον προοδευτικό κόσμο που στηρίζουν οι λατινοαμερικάνοι στην Ευρώπη. Όταν το 2016 συνάντησα στη Βολιβία τον Έβο Μοράλες στο πλαίσιο μιας συνέντευξης, στην πτήση προς τη Σάντα Κρους, ο ιθαγενής πρόεδρος με είχε ρωτήσει, εμφανώς ενοχλημένος: «Ο Αλέξης Τσίπρας τελικά γιατί μας πούλησε και συμφώνησε νέο μνημόνιο με μέτρα λιτότητας από το ΔΝΤ στην Ελλάδα»;
Ο Ινάσιο Λούλα Ντα Σίλβα, σε αντίθεση με τον Αλέξη Τσίπρα, μετά από τις εκλογές νοθείας του 2024 στη Βενεζουέλα, καταδίκασε το αυταρχικό καθεστώς του Μαδούρο, από τον οποίο πήρε σαφείς αποστάσεις. Ο Λούλα δεν αναγνώρισε τον Μαδούρο ως νόμιμο πρόεδρο και τον κάλεσε να παρουσιάσει τα πρακτικά των εκλογών για να αποδείξει, όπως είπε, ότι δεν διέπραξε εκλογική νοθεία. Τόλμησε μάλιστα να πει, πριν από τις εκλογές του 2024 στη Βενεζουέλα, πως «τρόμαξε» με τη δήλωση του Μαδούρο που είπε πως αν δεν κερδίσει τις εκλογές «θα υπάρξει λουτρό αίματος» και του θύμισε πως «όταν χάνεις τις εκλογές φεύγεις». Η τοποθέτηση αυτή έφερε σε αντιπαράθεση τον Λούλα με τον Μαδούρο.
Η Αριστερά που εκπροσωπεί ο Λούλα στη Βραζιλία δεν έχει καμία σχέση με την λεγόμενη «επαναστατική Αριστερά» που ονειρεύονταν ο κ. Τσίπρας και κάποιοι ακόμη σύντροφοι του στην Ελλάδα. Η Αριστερά του Λούλα τα τελευταία χρόνια εκφράζει μια μεταρρυθμιστική, μετριοπαθή πολιτική. Θα έλεγα πως πρεσβεύει μια «κοσμοπολίτικη Αριστερά».
Ο Αλέξης Τσίπρας, που για αρκετά χρόνια ανέπτυξε σχέσεις με το αυταρχικό καθεστώς της Βενεζουέλας, το οποίο κατηγορείται για δολοφονίες, βασανιστήρια και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, δεν ακολούθησε το παράδειγμα του Λούλα. Ουδέποτε πήρε αποστάσεις από τον Μαδούρο, τον οποίον μάλιστα στήριξε και πάλι πριν από λίγους μήνες, καταδικάζοντας την «απαγωγή» του, όπως τη χαρακτήρισε, από τους Αμερικανούς. Ο «σεβασμός στο διεθνές δίκαιο» που επικαλείται, προφανώς δεν ισχύει για τον πολιτικό του σύμμαχο Νικολάς Μαδούρο. Τα χρόνια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ο κ. Τσίπρας λειτούργησε ως ομπρέλα προστασίας στην Ευρώπη για το αυταρχικό καθεστώς Μαδούρο, ενώ βαριές σκιές αφήνουν μέχρι σήμερα τα μυστικά ταξίδια του συνεργάτη του Νίκου Παππά στο Καράκας, με τον Κύπριο δικηγόρο των off shore Αρτέμη Αρτεμίου, οι αφίξεις αεροσκαφών της… Air Maduro στο «Ελευθέριος Βενιζέλος», αλλά και η μυστική επίσκεψη στην Αθήνα δυο απεσταλμένων του Μαδούρο στην Αθήνα, με μια «μαύρη βαλίτσα», όπως αποκάλυψε πρώην αξιωματούχος.
Ο Αλέξης Τσίπρας χρησιμοποιεί τη λατινοαμερικάνικη πραγματικότητα ευκαιριακά για να πουλήσει «αριστεροσύνη» στην Ελλάδα. Με τις εξαγγελίες του για μεγαλύτερη φορολόγηση των πλουσίων και την «εισβολή» στις θυρίδες, επανέφερε ένα παλαιό αλλά διαχρονικό σύνθημα των λαϊκιστών της Λατινικής Αμερικής, που θέλει τους πολιτικούς μεσσίες «να μοιράζουν στους φτωχούς τα πλούτη των πλουσίων». Ως πρωθυπουργός επιχείρησε να ελέγξει τα μέσα ενημέρωσης και να χειραγωγήσει τη Δικαιοσύνη. Ο Αλέξης Τσίπρας προσπάθησε να εφαρμόσει στην Ελλάδα τις χειρότερες πρακτικές των αριστερών αυταρχικών κυβερνήσεων της Λατινικής Αμερικής.
Η Λατινική Αμερική δεν αποτελεί προνομιακό πεδίο της Αριστεράς. Η ελληνική κυβέρνηση του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, που τα τελευταία χρόνια επιδιώκει μια προσέγγιση με τις λατινοαμερικάνικες χώρες, δεν βλέπει την περιοχή ευκαιριακά, ούτε με ιδεολογικές παρωπίδες. Η εμβάθυνση των σχέσεων μας με τη Βραζιλία, με την οποία η χώρα μας συνδέεται με μακραίωνη φιλία, αποτελεί προτεραιότητα για την Ελλάδα. Μάλιστα, τον περασμένο Σεπτέμβριο ο κ. Μητσοτάκης είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Λούλα, με πρωτοβουλία μάλιστα του Βραζιλιάνου ηγέτη. Ο κ. Μητσοτάκης έχει δηλώσει πως όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες θα επισκεφθεί τη Λατινική Αμερική, ενώ πολύ πιθανή θεωρείται και μια επίσημη επίσκεψη του ιδίου του Ινάσιο Λούλα Ντα Σίλβα στην Ελλάδα το επόμενο διάστημα.
