Και ως «γυναίκα» εξ αυτής ερρύη τόσο τα φαύλα όσο και τα κρείττω, όπως διαξιφίζονταν στο πρώιμο φεμινιστικό debate του 9ου μ.Χ. αιώνα, ο αυτοκράτορας Θεόφιλος με τη μοναχή Κασσιανή (του γνωστού τροπαρίου…).

Για πολλοστή φορά το εν εξελίξει Μουντιάλ επιβεβαιώνει πως το ποδόσφαιρο μπορεί να βγάζει τον καλύτερο και τον χειρότερο εαυτό των ανθρώπων. Ποιος υγιής φίλαθλος, μαζί με το κοινωνικό σύστημα της Νορβηγίας δεν ερωτεύτηκε και την εθνική της ομάδα, με τους ρούνους, την κωπηλασία, τα τύμπανα, τον αγαθό ξανθό γίγαντα Χάαλαντ (Χόλαντ η σωστή προφορά) που μοιάζει βγαλμένος από τους σκανδιναβικούς μύθους του Θορ και του Οντίν; Οσο για τους Νορβηγούς φιλάθλους, αποδεικνύονται άξιοι συνεχιστές του παλιού αντι-χουλιγκανικού κινήματος των Δανών «ρόλινγκανς».

Στους αντίποδες η αντιαθλητική συμπεριφορά του Τραμπ, που τρώει τα νύχια του επειδή δεν μπορεί να απονείμει με διάταγμα το κύπελλο στην Τeam USA. Οι Αμερικανοί παίκτες δεν φταίνε σε τίποτα που τους έλαχε τέτοιος πρόεδρος, αλλά οι περισσότεροι φίλαθλοι στον πλανήτη ένιωσαν ένα αίσθημα δικαιοσύνης βλέποντας το Βέλγιο να τιμωρεί την πλανηταρχική αλαζονεία.

Δυσάρεστο ακόμη και να περιγράφεις το κατάντημα της Παραγουάης απέναντι στους Γάλλους, αιτία να χαθεί η συμπάθεια μετά τον αποκλεισμό των Γερμανών. Το αντιαθλητικό παιχνίδι των Παραγουανών στο γήπεδο συνεχίστηκε στο Χ, όπου η γερουσιαστής, Σελέστε Αμαρίγια, χαρακτήρισε τον Εμπαπέ «αποικιοποιημένο Καμερουνέζο, που προσπαθεί απεγνωσμένα να το παίξει Γάλλος», αποκαλώντας τον «κάφρο, που δεν ξέρει ούτε να γράφει». Σοκαρισμένος ο Κιλιάν έκανε λόγο για «αποκρουστική γυναίκα, ανάξια να εκπροσωπεί το έθνος της», ενώ η γαλλική ομοσπονδία τής ετοιμάζει μήνυση για ρατσιστικά σχόλια.