Και είναι πιο σκληρή γιατί ο υπουργός Υγείας κατηγόρησε ευθέως τον Α. Τσίπρα -επικαλούμενος δηλώσεις του πρώην υπ. Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ Στ. Κοντονή- ότι «πήρε λεφτά για να ψηφίσει τους Ποινικούς Κώδικες». Μεταξύ αυτών που άλλαξαν ήταν και η παθητική δωροδοκία, που από κακούργημα έγινε πλημμέλημα. Πολύ βαριά λοιπόν, αλλά και καθαρή, κουβέντα. Πόσω μάλλον που αμέσως μετά τον προκάλεσε, «αν θέλει, ας μου κάνει μήνυση».

Oπως προκύπτει από τη χθεσινή ανακοίνωση του κόμματός του, «ξεκαθάρισε» ότι «στον δρόμο της αθλιότητας και της τοξικότητας δεν θα ακολουθήσουμε, όσο κι αν προκληθούμε»! Σαν ελιγμός, αν και προδήλως αμήχανος, πάει στο καλό. Ως στάση ανθρώπου με αξιοπρέπεια, συναίσθηση και ευαισθησία, δεν στέκεται με τίποτα.

Για αυτό εγείρονται μείζονα ερωτήματα. Ο τέως πρωθυπουργός της χώρας τηρεί αυτή τη στάση, επιδεικνύοντας ένα είδος «πολιτικού παχυδερμισμού» ή λόγω φόβου, μήπως με κάποιον τρόπο ανοίξει ξανά η συζήτηση για τα πεπραγμένα της πρωθυπουργίας του; Αισθάνεται άραγε ότι κινδυνεύει από μια τέτοια συζήτηση η «Ηθική Επανάσταση» που κήρυξε και η προσπάθεια του ίδιου να επαναπλασαριστεί ως ο «έντιμος» απέναντι στη «διαφθορά»;

Κανένας αξιοπρεπής άνθρωπος, όχι τέως πρωθυπουργός της χώρας, δεν θα ανεχόταν τέτοια βαριά κατηγορία, ιδιαίτερα μάλιστα αν ήταν σίγουρος πως είναι καθαρός κι όλα αυτά είναι «αθλιότητες» και «τοξικότητα». Η «ψυχραιμία» του συνήθως πολιτικά ευέξαπτου Α. Τσίπρα μπροστά στην ασήκωτη κατηγορία ότι τα πήρες για να ξεπλύνεις επιφανείς παράγοντες της διαπλοκής -ουσιαστικά αυτό του είπε ο Α. Γεωργιάδης- μοιάζει με τη σιωπή του φόβου.

Την πολιτική εντιμότητα του Α. Τσίπρα την έχω περιγράψει στις 30/6/2026 σε αυτή τη στήλη, υπό τον τίτλο «Η εντιμότητα και ο Τσίπρας». Και την έχουν καταστήσει διάτρητη και πολλοί άλλοι. Ομως τώρα δεν αφορά την πολιτική εντιμότητά του, την οποία έκρινε επανειλημμένως ο ελληνικός λαός. Αφορά την ανθρώπινη εντιμότητά του.

Αλλά και η κατηγορηματική άρνηση του να μπει σε οποιαδήποτε συζήτηση υπεράσπισης της προσωπικής εντιμότητάς του, «όσο κι αν προκληθούμε», γέρνει τη ζυγαριά προς την πλευρά του φόβου για το άνοιγμα μιας τέτοιας συζήτησης. Το τι ακριβώς φοβάται το ξέρει μόνο ο ίδιος. Ισως και μερικοί ακόμα. Ο ίδιος πάντως δείχνει ευχαριστημένος γιατί έγινε αυτό που επίσης είπε ο Α. Γεωργιάδης, «απλώς δεν τον κυνήγησε ο Μητσοτάκης», αν και κατά τον υπ. Υγείας ο Α. Τσίπρας είναι «ο πιο διεφθαρμένος πολιτικός της Μεταπολίτευσης». Αλλη ασήκωτη κουβέντα. Την οποία όμως τη «σήκωσε» κι αυτήν, προκειμένου να μην ανοίξει κουβέντα. Κάπως, όπως είχε πει ο Τόσκας, «κάντε ότι κοιμόσαστε», αν μπουν κλέφτες στο σπίτι σας…

Η αλήθεια είναι ότι ο Κ. Μητσοτάκης δεν μπορεί να προσθέσει στον μακρύ κατάλογό του «το είπαμε, το κάναμε» τη δέσμευσή του για την «μία και μόνη Εξεταστική Επιτροπή» για το πρώτο εξάμηνο του 2015. Η οποία προφανώς δεν αφορά την επίμαχη περίοδο όταν κρατήθηκε ανοικτή η Βουλή ενώ είχαν προκηρυχθεί εκλογές, προκειμένου να ψηφιστούν μουλωχτά νέοι Ποινικοί Κώδικες. Αφορά, όμως, την αίσθηση του ακαταδίωκτου και της πολιτικής ασυλίας, που επέτρεψε στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. και τον πρωθυπουργό της να κυβερνήσουν άφοβα, όπως κυβέρνησαν.

ΑΙΧΜΗ

ΜΟΝΟ ΜΕ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ Ο ΤΡΑΜΠ ΣΤΗΝ ΑΓΚΥΡΑ

Τα θερμά λόγια και οι αβροφροσύνες του Ντ. Τραμπ προς τον Τ. Ερντογάν κατά τη χθεσινή συνάντησή τους στην Αγκυρα, ήταν πλουσιοπάροχες. Ομως ο Τραμπ φεύγοντας από την τουρκική πρωτεύουσα, δεν αφήνει πίσω του τα F-35 και την κατάργηση της νομοθεσίας CATCΗA που επιβάλλει κυρώσεις στην Τουρκία. Ηδη ο τουρκικός Τύπος και διπλωμάτες της γείτονος δεν κρύβουν τη δυσαρέσκεια τους γιατί περίμεναν «κάτι περισσότερο» από υποσχέσεις. Άλλωστε παρόμοιες υποσχέσεις είχε πάρει ο πρόεδρος της Τουρκίας, όταν είχε επισκεφθεί τον Αμερικανό πρόεδρο στον Λ. Οίκο στις 25 Σεπτεμβρίου 2025.

Ο Ντ. Τραμπ έδωσε υποσχέσεις ότι θα επανεξετασθούν και θα αλλάξουν οι κυρώσεις και ο αποκλεισμός από τα F-35. Τίποτα παραπάνω όμως. Με αποτέλεσμα οι ημέτεροι γνωστοί υπερπατριώτες να μην μπορούν να ανασύρουν τον τίτλο «Τα πήρε όλα ο Ερντογάν». Το ρεζίλι της προηγούμενης φοράς ήταν μεγάλο.

Ωστόσο δεν πρέπει ούτε να υποτιμάται η προσπάθεια του Αμερικανού προέδρου να «ζεστάνει» την Τουρκία, η οποία ήταν απέναντι σε όλες τις κρίσιμες επιλογές των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στους πολέμους στο Ιράν και την Ουκρανία. Βλέποντας ταυτοχρόνως την Κύπρο να μπαίνει υπό ευρωπαϊκή ομπρέλα προστασίας με πρωτοβουλία της Ελλάδας, να γίνονται μεγάλες επενδύσεις από αμερικανικούς ενεργειακούς κολοσσούς σε γεωτρήσεις και στη δημιουργία του κάθετου ενεργειακού διαδρόμου στην Ευρώπη με πύλη και κόμβο την Ελλάδα. Την ώρα που η Τουρκία έχει μείνει έξω και από το ευρωπαϊκό εξοπλιστικό πρόγραμμα SAFE.

Οι S-400 και το Κογκρέσο παραμένουν οι μεγάλοι «αντίπαλοι» της Τουρκίας. Ειδικά το Κογκρέσο είναι αρκετά πιθανόν να γίνει ακόμα μεγαλύτερος «αντίπαλός» της, μετά τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου. Οι εκλογικοί οιωνοί δεν είναι οι καλύτεροι για τους Ρεπουμπλικάνους. Ομως, ίσως το μεγαλύτερο εμπόδιο της Τουρκίας, για να μπει ξανά στα προγράμματα για τα F-35 και τα F-16 είναι το Ισραήλ και ο Μπ. Νετανιάχου. Μπορεί οι αμερικανοϊσραηλινές να μη βρίσκονται στο ζενίθ τους, ωστόσο το Ισραήλ παραμένει ο πιο σημαντικός σύμμαχος των ΗΠΑ στην ταραγμένη περιοχή και το ισραηλινό λόμπι από τα πιο ισχυρά λόμπι στις ΗΠΑ. Η δήλωση του πρωθυπουργού του Ισραήλ, λίγες ώρες πριν ο Ντ. Τραμπ πετάξει για την Αγκυρα, να μη δώσει F-35 στην Τουρκία, δεν ήταν τυχαία. οπως δεν είναι τυχαία και η ενόχληση της Τουρκίας για την τριμερή Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ. Επομένως ούτε εφησυχασμός ούτε πανικός.

ΑΠΟΡΙΕΣ-1

Πότε έγινε και μηχανικός αεροσκαφών ο Κ. Βελόπουλος και γνωμοδότησε ότι τα F-35 «βγάζουν προβληματάκια»;

ΑΠΟΡΙΕΣ-2

Ηρθε η ώρα να δούμε τον Π. Πολάκη αρχηγό κόμματος, έστω και μικρού;

ΑΠΟΡΙΕΣ-3

Αληθεύει ότι τα έχουν «σπάσει» για τα καλά ο Π. Πολάκης και ο Ν. Παππάς, ο οποίος αναζητά γέφυρες με το… ΠΑΣΟΚ;

ΑΠΟΡΙΕΣ-4

Καλά κατάλαβα ότι το σοβαρότερο πρόβλημα-δίλημμα της Ν.Δ. είναι «τένις ή τάβλι»;