«Η γυναίκα του Καίσαρος δεν πρέπει μόνο να είναι τίμια αλλά και να φαίνεται». Πόσω μάλλον στην ειδική περίπτωση που είναι το ίδιο πρόσωπο και Καίσαρας και «σύζυγος». Γιατί με τη δράση της, εντός και εκτός Ελλάδος, πήρε επάνω της στέψη, εκπροσωπώντας γονείς και συγγενείς των θυμάτων που χάθηκαν, σίγουρα, με ευθύνη της έννοιας «Κράτος». Με την αναγγελία της αλλαγής του ρόλου της σε πολιτικό, πλέον ισχύει ό,τι και για τον οποιονδήποτε συμμέτοχο στο πολιτικό σκηνικό, όπως και η παροιμία «έχω ράμματα για τη γούνα σου». Στη συγκεκριμένη περίπτωση, για γούνα δεν γνωρίζουμε αν υπάρχει αλλά απ’ ό,τι φαίνεται, υπάρχουν ράμματα. Με δεδομένο πως έχουν έρθει στη δημοσιότητα εκατέρωθεν βολές για τη διαχείριση των οικονομικών του συλλόγου.
Υπάρχει έναν άγραφος κανόνας τον οποίο οφείλουν να γνωρίζουν όλοι όσοι θέλουν να εμπλακούν με την πολιτική, κυρίως ως αρχηγοί κομμάτων, με παρονομαστή τη μεταφορά στην κοινωνία της ρομφαίας της κάθαρσης. Ο κανόνας ευκολονόητος. Απαιτείται εφοδιασμός ειδικής αντοχής εξωτερικής προστασίας -πιθανόν και σιδερένια- ώστε σε κάθε περίπτωση να μη συνθλίβονται από το βάρος των τόξων, ύβρεων, κακόβουλων σχολίων, προσβολών, εξευτελισμών που νομοτελειακά θα δεχθούν, όσο άξιοι και είναι. Ενώ υπάρχουν περιπτώσεις όπου οι κανονικοί πολίτες, και όχι ο όχλος του διαδίκτυο, θα τους θυμίζουν, με σκληρό τρόπο, πως είχαν κάνει τις ίδιες αθλιότητες και οι ίδιοι στην «προηγούμενη» ζωή τους.
Δεν γνωρίζουμε αν η κυρία Καρυστιανού ή όσοι την ώθησαν στο εγχείρημά της έχουν άγνοια κινδύνου, όμως οι έως σήμερα αντιδράσεις της, ιδίως προς άλλους γονείς και συγγενείς-μέλη του δικού της «συλλογικού πόνου», δείχνουν πως είναι απροετοίμαστη – του τύπου «Δεν ήξερες. Δεν ρώταγες;». Και ακόμη είμαστε στην αρχή. Γιατί έχει αποδειχθεί, σε άλλες περιπτώσεις, πως η πολιτική εύκολα σε μετακινεί από τη «θεοποίηση» στη «δαιμονοποίηση». Ή, ακόμη, όπως απέδειξε η προ ολίγων ημερών «υποδοχή» της από το διαδίκτυο το οποίο -μέσω της τεχνολογίας- την κρέμασε στα μανταλάκια του με θύελλα ειρωνικών σχολίων και μόνο από μία φωτογραφία. Οταν βρέθηκε η τιμή και η επώνυμη φίρμα του παλτό που φορούσε η Μαρία Καρυστιανού στην επίσκεψή της στα μπλόκα των Μαλγάρων. Ισως γιατί, ως νεόκοπος πολιτικός, δεν γνώριζε πως τώρα πια θα ισχύσει και γι’ αυτήν το «πες μου τι φοράς να σου πω ποιος είσαι», συνήθως με αρνητική χροιά!
Και η ίδια, αλλά και οι χαροκαμένοι συγγενείς, μέλη και μη μέλη του συλλόγου, που σήμερα έχουν εμπλακεί σε εσωτερικό πόλεμο ανακοινώσεων, δεν πρέπει να ξεχνούν πως έχουν συνεγείρει την κοινωνία, ακόμη και με τις υπερβολές και τις συνωμοσίες που δημιουργήθηκαν με τη συνδρομή κομμάτων αλλά και μέσων ενημέρωσης, ως οι φορείς του αιτήματος της κάθαρσης. Της τιμωρίας των υπαιτίων. Κατάφεραν να εγκλωβίσουν όχι μόνο το αιωρούμενο ανά την επικράτεια συναίσθημα, αλλά και τη φυσική παρουσία των πολιτών, στις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις και τη συναυλία. Και είναι αφόρητο για όλους αυτούς που συνέδραμαν και οικονομικά να βλέπουν να εκτυλίσσεται η δημόσια διαμάχη περί των οικονομικών πεπραγμένων της προέδρου και οι, από την πλευρά της, κατηγορίες πως τα μέλη του Δ.Σ δεν της επέτρεψαν τη διαφάνεια. Θύμα και θύτης ταυτόχρονα, διότι μετά την ανακοίνωση της διενέργειας ελέγχου των οικονομικών πεπραγμένων του φορέα από την ΑΑΔΕ, ύστερα από καταγγελίες γονέων θυμάτων για αδιαφάνεια, δεν ακολούθησε την πεπατημένη του «κρείττον το σιγάν».
Προχώρησε σε οργισμένη, καταγγελτική ανάρτηση, με την οποία χαρακτήρισε τον έλεγχο «νέο δόλιο χτύπημα της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας», υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για προσπάθεια σπίλωσης του συλλόγου, αν και η ίδια γνώριζε πως από το καλοκαίρι τής είχε ζητηθεί από μέλη του συλλόγου η επιστροφή χρημάτων για έξοδα που δεν είχαν εγκριθεί. «Ηθελες τα και παθές τα», πιθανόν κάποιοι να πουν. Η συνέχεια θα δείξει…