Εστω κι αν πρόκειται για την πρώτη ελληνική Belharra. Ο,τι πιο σύγχρονο, ισχυρό και αποτρεπτικό υπάρχει σε φρεγάτα, που έρχεται να ενισχύσει αποτελεσματικά την αμυντική θωράκιση της χώρας. Και να της ανεβάσει επίπεδο, μαζί με τις άλλες τρεις φρεγάτες που έρχονται, τα Raffale, τα F-35 και το υπόλοιπο εξοπλιστικό πρόγραμμα που βρίσκεται σε πλήρη ανάπτυξη. Το οποίο -εκτός των άλλων- αναβαθμίζει τη δυνατότητα της χώρας να διαδραματίσει σημαντικότερο ρόλο στην ευρύτερη περιοχή της ΝΑ. Μεσογείου, σε μια εποχή ρευστότητας και αβεβαιότητας.

Το ποσόν των 15 δισ. που θα δαπανηθεί έως το τέλος του προγράμματος ασφαλώς είναι ένα πολύ μεγάλο ποσό, το οποίο μπορεί να προκαλέσει ίλιγγο. Ιδιαίτερα σε όσους μετατρέπουν τα μαχητικά αεροσκάφη και τις φρεγάτες σε σχολεία, νοσοκομεία και επιδόματα, μιλώντας για το δόγμα «κανόνια αντί για βούτυρο». Μόνο που η Ελλάδα όχι μόνο δεν είναι Ελβετία, που περιτριγυρίζεται από ακίνδυνους γείτονες, αλλά είναι στο στόχαστρο της Τουρκίας. Μία από 4 πιο αναθεωρητικές χώρες παγκοσμίως.

Προϊόντος του χρόνου και με όσα μεσολάβησαν, φαίνεται καθαρά πλέον ότι ο υβριδικός πόλεμος του 2020, που έληξε με νίκη της Ελλάδας, ήταν κάτι πολύ περισσότερο απ’ αυτά που συνέβησαν στον Εβρο με τα κατευθυνόμενα μεταναστευτικά κύματα. Ηταν μια πρόβα της Αγκυρας με το μυαλό στη «Γαλάζια Πατρίδα». Αν πετύχαινε, θα προχωρούσε και στις άλλες εθνικιστικές και αναθεωρητικές βλέψεις που έχει. Θα έκανε ό,τι έκανε π.χ. στη Συρία ή στον Λίβανο. Ευτυχώς δεν πέτυχε χάρις στην αποφασιστική και αποτελεσματική αντίδραση της Ελλάδας, μέσω της κυβέρνησής της. Οι σχεδιασμοί της έμειναν σχεδιασμοί και το 2026 η Τουρκία βρίσκεται υπό την πίεση της ενισχυμένης αποτρεπτικής ισχύος της Ελλάδας και όχι το αντίστροφο.

Είναι γνωστό, ότι στη χώρα υπάρχουν κόμματα τα οποία δεν υπερψηφίζουν ούτε καν τις αμυντικές δαπάνες του Προϋπολογισμού. Ή ψηφίζουν κάποια τα αμυντικά προγράμματα, μάλλον χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι μετά το 2020 η κυβέρνηση ευτυχώς αποφάσισε ένα ολοκληρωμένο και αλληλοσυμπληρούμενο πρόγραμμα. Αεροσκάφη, φρεγάτες και άλλα οπλικά συστήματα που «συνεννοούνται» και συνεργάζονται. Αλλιώς δεν έχουν την προστιθέμενη αξία που έχουν. Δικαίωμά τους. Κάποιοι πριν από λίγα χρόνια προτιμούσαν να το… «ρισκάρουν» με την Τουρκία ή χωρίς αιδώ έλεγαν «και να χάσουμε 6-7 νησιά τι έγινε;» Αλλά κρίνονται γι’ αυτό.

Ομως λογικό επακόλουθο, αν και προκλητικά παιδαριώδες, είναι τα όσα ελέχθησαν ως «κριτική» για τη χθεσινή τελετή υποδοχής του «Κίμωνα». «Show», «φιέστα», «μικροπολιτική», «λαϊκισμός», «κιτς», «πανηγύρι» είναι μερικές μόνο από τις εκφράσεις που χρησιμοποιήθηκαν από στελέχη της αντιπολίτευσης. Ξεχώρισαν δύο, φαινομενικά, πολιτικά «αντίθετα» πρόσωπα. Ο Κ. Ζαχαριάδης είπε στα σοβαρά, αναφερόμενος μάλλον στην πολιτική και πολιτειακή ηγεσία που παραβρέθηκε χθες στην τελετή, «να πηγαίνουμε να καβαλάμε τις φρεγάτες και τα αεροπλάνα είναι γελοίες εικόνες». Αν και παρέλειψε να πει αν τα «καβάλησαν» με ή χωρίς σαμάρι φωνάζοντας «ντέι-ντέι», απέδειξε για μια ακόμα φορά ότι η διαρκής «ξινίλα» για όλα δεν προδίδει σοβαρότητα και σε κάθε περίπτωση δεν είναι πολιτική. Από κοντά και ο Κ. Βελόπουλος, ο οποίος ξεκινώντας από την άλλη άκρη συναντήθηκε με τον Κ. Ζαχαριάδη στον βάλτο της αμηχανίας που γίνεται «ξινίλα», με «υπερπατριωτική» ρελάνς όμως. Ο «Ρωμαίος Αυτοκράτορας Μητσοτάκης», που κάνει πανάκριβη ρωμαϊκή φιέστα και ενώ «οι Ελληνες πεινάνε» η Ν.Δ. στήνει χολιγουντιανά show, αντί να δώσει χρήματα για να εξοπλίσει την Belharra με πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς…

Ο πατριωτισμός δεν επιβάλλεται. Οπως και η στοιχειώδης σοβαρότητα. Πατριωτισμός χωρίς σοβαρότητα δεν υπάρχει, όπως και το αντίθετο. Ούτε σοβαρότητα υπάρχει χωρίς πατριωτισμό. Αλλιώς υπάρχει μόνο μιζέρια και «ξινίλα» στην «αριστερή» και την «υπερδεξιά» εκδοχή τους.

ΑΙΧΜΗ 

ΤΟ «ΜΠΑΖΩΜΑ» ΤΗΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ

Ασχημα, πολύ άσχημα ξεκίνησε η Μ. Καρυστιανού. Και η πάνινη σημαία της κάθαρσης και της ηθικής τείνει να γίνει σιδηρούν μπούμερανγκ. Η βίαιη αποκαθήλωσή της από την προεδρία του Συλλόγου Συγγενών συνοδεύεται πλέον με επώνυμες καταγγελίες συγγενών θυμάτων (κ. Τεργιάκης) για οικονομικές ατασθαλίες της κ. Καρυστιανού.

Ζητούμενες, σύμφωνα με τις καταγγελίες, είναι 200.000 ευρώ, οι οποίες, όπως ελέχθη, φέρονται να έγιναν εμβάσματα σε τρίτους, δελτία παροχής υπηρεσιών, πληρωμές ΕΦΚΑ, πληρωμές στην εφορία, πληρωμές λογαριασμών ΔΕΚΟ, πολλά αεροπορικά εισιτήρια Αθήνα-Θεσσαλονίκη, ξενοδοχεία και AIRBNB. Την ίδια ώρα, εκκρεμεί και το πόρισμα της ΑΑΔΕ που ήλεγξε τα οικονομικά του Συλλόγου.

Παράλληλα, ο κ. Πλακιάς της άσκησε αιχμηρή κριτική γιατί μιλάει στον πληθυντικό για τα θύματα, τονίζοντας πως έτσι «ο κόσμος νομίζει ότι η κυρία Καρυστιανού μπορεί να εκπροσωπήσει και τα 57 θύματα», ενώ σε άλλο σημείο τόνισε ότι «τα δικά μου τα παιδιά μπορώ να τα εκπροσωπήσω επάξια, όπως και οι συγγενείς μπορούν να εκπροσωπήσουν επάξια το θύμα τους». Σαφής μομφή για προσπάθεια οικειοποίησης και καπηλείας όλων των θυμάτων.

Ενώ με τη στάση της να αφήνει αιχμές εναντίον άλλων συγγενών θυμάτων, άνοιξε μια τεράστια τρύπα στο ηθικό αφήγημα της. Εως πρόσφατα, μέχρι δηλαδή να ανακοινώσει ότι προχωράει στη δημιουργία κόμματος, όποιος τολμούσε να αφήσει αιχμές εναντίον της περί εκμετάλλευσης της τραγωδίας για πολιτικούς σκοπούς ήταν περίπου κατάπτυστος και όνειδος, γιατί άφηνε αιχμές εναντίον μιας μάνας που είχε χάσει το παιδί της. Κι αυτό αποδείχθηκε για σχεδόν τρία χρόνια μια αδιαπέραστη ασπίδα για ό,τι κι έλεγε ή ό,τι κι αν έκανε.

Τώρα όμως η ίδια αφήνει αιχμές για άλλους γονείς ή συγγενείς θυμάτων. Για «τρικλοποδιές», επιδιώξεις, μέχρι και για οικονομικά οφέλη από τον Σύλλογο. Τι έγινε ξαφνικά και οι αιχμές εναντίον ανθρώπων που έχουν χάσει άνθρωπο ή ανθρώπους δεν είναι όνειδος και ανοσιούργημα;

Με αυτά και με αυτά το εγχείρημα της κ. Καρυστιανού υπονομεύεται και «μπαζώνεται» από την ίδια και από την αρχή. Οι συνέπειες και το μέγεθός τους θα φανούν προσεχώς. Ωστόσο, ήδη γίνεται σαφές ότι η κάθαρση και η ηθική δεν ήταν οι καλύτερες επιλογές για προτάγματα του αφηγήματος της.

Ο «κόκκινος» ΟΠΕΚΕΠΕ…

Παράλληλα με τον «γαλάζιο» ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και τον «πράσινο», που ήδη έχουν αποκαλυφθεί στην Εξεταστική Επιτροπή, η Δικαιοσύνη αποκαλύπτει και τον «κόκκινο» ΟΠΕΚΕΠΕ. Στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων δικάζονται 32 πρόσωπα για παράνομες επιχορηγήσεις μέσω του ΟΠΕΚΕΠΕ. Επτά εξ αυτών, κάνοντας χρήση των δυνατοτήτων που δίνει ο νόμος, δήλωσαν ένοχοι και μπήκαν σε ποινική διαπραγμάτευση, επέστρεψαν συνολικά 165.000 ευρώ και καταδικάστηκαν σε ποινές έως 3 χρόνια με αναστολή κι έφυγαν σαν κύριοι. Υπογραμμίζεται ότι αυτή η δικογραφία είναι μία από τις πρώτες δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Το ενδιαφέρον είναι ότι αυτές οι παράνομες επιδοτήσεις δόθηκαν το 2016-2018. Στηριγμένες από την «τεχνική λύση» και στην καρδιά της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. Κατά τα άλλα, ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι «αμιγώς γαλάζιο σκάνδαλο»…