H επιστροφή του Πινοσέτ

Γράφει ο Γιάννης Παπαδάτος 

Τυγχάνει και πολιτική του θαυμάστρια, αφού το 2016, ως δήμαρχος της μικρής πόλης Ολμουέ, είχε υποστηρίξει πως η δικτατορία του 1973-90 είχε «και καλές πλευρές». Σε αυτές υποθέτουμε ότι δεν περιλαμβάνονται οι βασανισμοί και οι δολοφονίες τουλάχιστον 3.000 ανθρώπων, που «εξαφανίστηκαν» από τα όργανα της χούντας (οι γνωστοί «ντεσαπαρεσίδος») ούτε οι βιασμοί τουλάχιστον 316 γυναικών κατά τη διάρκεια βασανιστηρίων.

«Ουδέποτε ενστερνίστηκα ή εγκωμίασα παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και σας παρακαλώ να με κρίνετε από αυτά που θα κάνω από εδώ και μπρος για τις γυναίκες, ως γυναίκα», απάντησε η μικρανιψιά του Πινοσέτ στο κύμα αντιδράσεων από φεμινιστικές οργανώσεις της Χιλής. Πρόκειται πιθανόν για τη χώρα με το δεύτερο ισχυρότερο γυναικείο κίνημα στον κόσμο, μετά την Ισπανία. Ενα εκατομμύριο πλημμύρισαν τους δρόμους του Σαντιάγο στη φετινή Ημέρα της Γυναίκας. Γι’ αυτό η πρόκληση του νεοφιλελεύθερου προέδρου, Σεμπαστιάν Πινιέρα, δεν μπόρεσε να περάσει αβρόχοις ποσί.

«Εμείς θεωρούμε πως δεν έχουμε υπουργό Ισότητας, το υπουργείο είναι στην ουσία ακέφαλο», τόνισαν οι μεγαλύτερες φεμινιστικές οργανώσεις της Χιλής και η Ενωση Γυναικών Δικηγόρων. Ο διορισμός της Μακαρένα Σαντελίσες -δημοσιογράφου στο επάγγελμα- θεωρήθηκε τεράστια οπισθοδρόμηση, καθώς τα κρούσματα ενδοοικογενειακής βίας αυξάνονται τα τελευταία χρόνια. Μόνο φέτος δολοφονήθηκαν στη Χιλή 14 γυναίκες και άλλες 34 γλίτωσαν από τύχη.

Επιπλέον, οι κλήσεις βοήθειας αυξήθηκαν κατά 125% στην περίοδο του lockdown για τον κορονοϊό, καθρεφτίζοντας μια εκρηκτική κατάσταση. Ομως ο πρόεδρος Πινιέρα -που ανέβαλε το συνταγματικό δημοψήφισμα για το φθινόπωρο, ύστερα από τις τεράστιες διαδηλώσεις κατά της λιτότητας- αντιμετώπισε το πρόβλημα ρίχνοντας λάδι στη φωτιά.

Από την έντυπη έκδοση