Μιλώντας στο ET Magazine, περιέγραψε τις δύο αυτές εξαιρετικά απαιτητικές περιπτώσεις, που θα μπορούσαν να είχαν εξελιχθεί σε σοβαρές απειλές για την υγεία των παιδιών, αν δεν αντιμετωπίζονταν έγκαιρα και με ακρίβεια. 

Το πρώτο περιστατικό σημειώθηκε το 2019, όταν ένα 14χρονο κορίτσι από τη Θεσσαλονίκη έφτασε στην κλινική με έντονο κοιλιακό άλγος και εικόνα περιτονίτιδας. Οι εξετάσεις έδειχναν φλεγμονή, αλλά το υπερηχογράφημα δεν έδινε σαφή διάγνωση.

«Προχωρήσαμε σε ερευνητική λαπαροσκόπηση και βρήκαμε πυώδες υλικό στην κοιλιά», ανέφερε η κ. Ραμματά. Η αιτία, όμως, δεν ήταν η συνηθισμένη σκωληκοειδίτιδα. Το κορίτσι έφερε μια εξαιρετικά σπάνια συγγενή ανωμαλία: δύο μήτρες, δύο τραχήλους και δύο κόλπους, με κάθε μήτρα να διαθέτει τη δική της σάλπιγγα και ωοθήκη. Το πρόβλημα εντοπίστηκε στο δεξί μισό του αναπαραγωγικού συστήματος, όπου υπήρχε διάφραγμα που εμπόδιζε την έξοδο της εμμήνου ρύσης. «Δεν μπορούσε να διοχετευτεί, συσσωρεύτηκε στη δεξιά μήτρα, μετατράπηκε σε πύον και τελικά εξωτερικεύτηκε στην κοιλιά μέσω της σάλπιγγας», εξήγησε η παιδοχειρουργός. Η περιτονίτιδα αντιμετωπίστηκε λαπαροσκοπικά, ενώ στη συνέχεια έγινε διάνοιξη του διαφράγματος και ενοποίηση του κόλπου, ώστε να αποκατασταθεί η φυσιολογική ροή της περιόδου. 

Πέρσι, ένα 11χρονο κορίτσι από τη Θεσσαλονίκη απευθύνθηκε  στην παιδοχειρουργό με την ίδια ακριβώς συγγενή ανωμαλία, η οποία όμως είχε εντοπιστεί προγεννητικά. Η παιδίατρος είχε προειδοποιήσει τους γονείς ότι το πρόβλημα έπρεπε να αντιμετωπιστεί πριν την έναρξη της περιόδου, ώστε να αποφευχθούν επιπλοκές όπως αυτές του πρώτου περιστατικού. «Ήταν η ίδια εικόνα, αλλά χωρίς πόνο, διότι δεν είχε ακόμη έμμηνο ρύση», υπογράμμισε. Το χειρουργείο προγραμματίστηκε εγκαίρως και πραγματοποιήθηκε συμβατικά, μέσω του κόλπου, με διάνοιξη του διαφράγματος και ενοποίηση του κόλπου, καθώς και έλεγχο της βατότητας των δύο τραχήλων. 

Η σπανιότητα των δύο συμβάντων είναι εντυπωσιακή. «Σε όλο τον κόσμο έχουν καταγραφεί περίπου 150 αντίστοιχες περιπτώσεις. Και δύο από αυτές έτυχε να τις αντιμετωπίσω μέσα σε έξι χρόνια», σημείωσε και ξεκαθάρισε ότι η συγκεκριμένη ανωμαλία δεν οφείλεται σε κληρονομικούς παράγοντες, ούτε σε λάθος των γονιών. «Πρόκειται για σφάλμα κατά τη διάπλαση των γυναικείων γεννητικών οργάνων και συνήθως συνδυάζεται με την έλλειψη ενός νεφρού», προσέθεσε. 

Με κομμάτι… σπλήνας ο «χαμένος» όρχις πεντάχρονου! 

Τον περασμένο Οκτώβριο, η παιδοχειρουργός βρέθηκε αντιμέτωπη και με μια τρίτη, εντελώς διαφορετική περίπτωση: ένα αγοράκι πέντε ετών από τη Θράκη με κρυψορχία. Κατά τη διερεύνηση, αποκαλύφθηκε ότι ο αριστερός όρχις δεν είχε κατέβει ποτέ στο όσχεο και βρισκόταν κρυμμένος στην κοιλιά, κάτω από τον σπλήνα. «Ο όρχις περιείχε ένα κομμάτι σπλήνα 6,5 εκατοστών», περιέγραψε η κ. Ραμματά. Η λαπαροσκοπική επέμβαση ήταν απαραίτητη, καθώς η παραμονή του όρχεος και του σπληνικού ιστού στην κοιλιά ενείχε κινδύνους κακοήθειας ή αιμορραγίας. Η εξήγηση, όπως ανέφερε, βρίσκεται στην εμβρυϊκή ανάπτυξη. «Η πρώτη καταβολή του όρχεος βρίσκεται ψηλά στην κοιλιά, κάτω από το νεφρό και κάτω από τον σπλήνα. Στην περίπτωση αυτή, η διάπλαση δεν ολοκληρώθηκε σωστά και συμπαρέσυρε τμήμα του σπλήνα», σημείωσε. Η κρυψορχία μπορεί να έχει κληρονομική βάση, αλλά η παρουσία σπληνικού ιστού στον όρχι αποτελεί σπάνιο σφάλμα της ενδομήτριας ανάπτυξης. 

Πάντως και οι τρεις παραπάνω περιπτώσεις αναδεικνύουν όχι μόνο τη σπανιότητα των συγγενών ανωμαλιών, αλλά και τη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης και της εξειδικευμένης παιδοχειρουργικής φροντίδας. «Πολλά από αυτά τα περιστατικά τα διαβάζουμε στα ιατρικά βιβλία. Το να τα αντιμετωπίζεις στην πράξη είναι μια εντελώς διαφορετική εμπειρία», κατέληξε η κ. Ραμματά.