Πριν καλά καλά επιστρέψει ο πρόεδρος Τραμπ στην Ουάσιγκτον βγήκαν τα κομπιουτεράκια. Ποιος κέρδισε τα περισσότερα; Οι ΗΠΑ ή η Κίνα; Η απάντηση είναι ο Γουάνγκ Τσουν.
Ο Γουάν Τσουνγκ, είναι γενικός υποδιευθυντής σε μια εταιρεία στην επαρχία Τζιανγκσί, η οποία κατασκευάζει μια πλαστική μεμβράνη αυτοκίνητου που κρατά μακριά την θερμότητα και προστατεύει το χρώμα. Η εταιρεία, όπως διαβάζουμε στο ΑΠΕ, πέτυχε πριν μερικά χρόνια το αδιανόητο: Βρέθηκε σε μια εμπορική έκθεση της Βόρειας Αμερικής και σήμερα οι εξαγωγές της φτάνουν τα 4 εκατομμύρια δολάρια.
Πρόκειται για έναν από τους χιλιάδες «μικρούς γίγαντες» της Κίνας που διεισδύουν στις παγκόσμιες αγορές. Αφανείς σε σχέση με τα μεγαθήρια της κινεζικής τεχνολογίας και αυτοκινητοβιομηχανίας που προελαύνουν ως ειρηνικοί κατακτητές, αλλά παρόντες. Αν τώρα δούμε την μεγάλη εικόνα, δεν υπάρχει προϊόν ή υπηρεσία, που να μην την προσφέρει η Κίνα στον κόσμο.
Από ηλεκτρικά αυτοκίνητα που κατακλύζουν τους ευρωπαϊκούς δρόμους μέχρι τσιμπιδάκια. Το 2024 οι εξαγωγές των ΗΠΑ στην Κίνα ήταν 153,8 δισ. δολ., όταν η Κίνα εξήγαγε στην αμερικανική αγορά προϊόντα αξίας 536,8 δισ. δολάρια. Το ίδιο θετικό εμπορικό ισοζύγιο έχει και με την Ευρώπη. Η Ε.Ε εξήγαγε αγαθά αξίας 213,2 δις., ευρώ και εισήγαγε κινεζικά προϊόντα διπλάσιας αξίας 519 δις., ευρώ.
Ας μην μιλήσουμε για τα ρομπότ και την Τεχνητή Νοημοσύνη (έχει το 60% των διαθέσιμων πατεντών ΤΝ παγκοσμίως), την τεχνολογία αιχμής, τους δορυφόρους, ούτε καν για τα φωτοβολταικά ή τα ιπτάμενα ταξί. Φυσικά δεν τα κατάφεραν όλα αυτά σε μία μέρα, ούτε σε ένα χρόνο. Άλλωστε, όπως συμβουλεύει μια σοφή κινεζική παροιμία, η καλύτερη χρονική στιγμή να φυτέψεις ένα δέντρο είναι 20 χρόνια πριν.
Ας κάνουμε απολογισμό λοιπόν. Η συνάντηση Τραμπ-Σι πρόσφερε στον πρώτο μια «φανταστική επίσκεψη» και υποσχέσεις για εμπορικά ανοίγματα (αγορά αμερικανικού πετρελαίου, σόγιας και 200 αεροσκαφών Boeing), και στον δεύτερο το αφήγημα μιας ισότιμης υπερδύναμης.
Διαβάστε Επίσης
Όσο για την Ταιβάν, το σημαντικότερο ζήτημα στις σχέσεις ΗΠΑ–Κίνας που σύμφωνα με τον Κινέζο πρόεδρο «αν το χειριστείς λάθος, οι δύο χώρες κινδυνεύουν με σύγκρουση», παραμένει εκεί που ήταν. Η αμερικανική σιωπή απέναντι στη χώρα του δράκου μπορεί να ερμηνευτεί ποικιλοτρόπως. Σε αντίθεση με την οικονομική και εμπορική αντεπίθεση της Κίνας που μετριέται μόνο με ένα τρόπο: με τη γλώσσα του χρήματος.
