Μόουζες Πέντλετον στον ΕΤ: «Αφετηρία μου είναι πάντα ο χορευτής»

Από τις 8 έως τις 13 Δεκεμβρίου παρουσιάζουν στο Christmas Theater στην Αθήνα και από τις 16 έως τις 20 Δεκεμβρίου 2026 στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης την παράσταση «Alice», η οποία είναι εμπνευσμένη από το γνωστό παραμύθι του Λουίς Κάρολ.

Ο Πέντλετον και οι θαυματοποιοί χορευτές του δημιουργούν ένα φαντασμαγορικό θέαμα, μια αποστομωτική απάντηση στον μύθο του ακατόρθωτου, ένα μικρό σκηνικό θαύμα. Λίγο προτού οι πασίγνωστοι σε όλο τον κόσμο «μάγοι του χορού» έρθουν στην Ελλάδα, ο «Ε.Τ.» μίλησε με τον χορογράφο τους για όσα θαυμαστά πρόκειται να δούμε επί σκηνής στο κατώφλι των Χριστουγέννων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

O Πέντλετον, ο οποίος διατηρείται σε άριστη φόρμα, μας αποκάλυψε τα «μυστικά» της 77χρονης νεότητάς του, μίλησε για την καθημερινότητά του, έκανε απολογισμό του μισού αιώνα MOMIX, αλλά πρώτα στάθηκε στην Ελλάδα και στο ελληνικό κοινό, καθώς δεν είναι η πρώτη φορά που έρχεται στη χώρα μας, λέγοντας: «Και μόνο το φως εδώ στην Ελλάδα θα μπορούσε να με κρατήσει απασχολημένο για εβδομάδες. Εκτός από χορογράφος, είμαι και φωτογράφος, οπότε με αγγίζει ο τρόπος με τον οποίο το φως δίνει μορφή στα πάντα. Στην Ελλάδα, με τους θεούς της να μεταμορφώνονται σε ζώα και δέντρα, νιώθω πως η φαντασία μου έχει καλή παρέα».

Παρουσιάζετε το «Alice». Τι σας ενέπνευσε στη συγκεκριμένη παράσταση;

– Ο Κάρολ σού δίνει την ελευθερία να σκεφτείς το αδύνατο. Ενα σώμα μεγαλώνει, μικραίνει, χάνει τη γνώριμη μορφή του και για έναν χορογράφο αυτό είναι μια πρόσκληση. Ηθελα να ακολουθήσω αυτές τις δυνατότητες και να δω πού θα με οδηγούσαν οι χορευτές και η φαντασία μου.

Η παράσταση βασίζεται στο παραμύθι του Λιούις Κάρολ. Πόσο ταιριάζει ένα παραμύθι στη σύγχρονη εποχή; Σε ποιον βαθμό μάς επιτρέπει η εποχή μας να συνδεθούμε με τα παραμύθια;

– Η Αλίκη μοιάζει να νιώθει πολύ άνετα στο παρόν. Μπαίνει σε έναν κόσμο όπου οι κανόνες αλλάζουν διαρκώς και όσα λένε ή κάνουν οι Αρχές δεν βγάζουν πάντα νόημα. Κάτι μας θυμίζει αυτό! Το θέατρο μάς δίνει χρόνο να εξερευνήσουμε μαζί αυτόν τον παράξενο κόσμο, με λίγο χιούμορ.

Ποια είναι η δική σας σχέση με τα παραμύθια;

– Τα βρίσκω στη φύση. Αν κοιτάξεις αρκετή ώρα ένα λάχανο που σαπίζει, θα δεις να εμφανίζεται ένα πρόσωπο. Ενα δέντρο γίνεται πλάσμα. Τα παραμύθια αρχίζουν από αυτήν τη διάθεση να δεις στα πράγματα κάτι πέρα από το όνομα με το οποίο τα ξέρεις.

Ποια είναι τα «συστατικά» και τα βασικά στοιχεία της παράστασης «Alice»;

– Εξαιρετικοί χορευτές, μουσική, φως, ασυνήθιστα σκηνικά αντικείμενα και μια σκανταλιάρικη διάθεση. Μεγάλο μέρος της δουλειάς προκύπτει μέσα από τον πειραματισμό: δοκιμάζουμε κάτι, εμφανίζεται μια απροσδόκητη εικόνα και την ακολουθούμε. Και τα τυχαία ευρήματα χρειάζονται πρόβα.

Με αυτήν την παράσταση προσκαλείτε το κοινό να ακολουθήσει την Αλίκη στην πτώση της μέσα στη φωλιά του κουνελιού;

– Ναι, αν και για την πτώση προσφέρουμε ένα άνετο κάθισμα. Ελπίζω οι θεατές να αφεθούν λίγο και να επιτρέψουν στις εικόνες να τους παρασύρουν. Ο καθένας φέρνει τη δική του φαντασία, οπότε ο καθένας ανακαλύπτει μια λίγο διαφορετική «Χώρα των Θαυμάτων».

Σε μια εποχή κατά την οποία η ψηφιακή τεχνολογία παίζει τόσο σημαντικό ρόλο, πόσο την αξιοποιείτε στο «Alice»;

– Με ενδιαφέρει τι μας επιτρέπει η τεχνολογία να δούμε και να νιώσουμε. Αφετηρία μου είναι πάντα ο χορευτής και ο τρόπος με τον οποίο η κίνηση, το φως και τα αντικείμενα μπορούν να μεταμορφώσουν το σώμα. Ακόμη και μια πολύ απλή ψευδαίσθηση μπορεί να σε αφήσει να αναρωτιέσαι πώς έγινε.

Τι θέλετε να προσφέρετε στο κοινό μέσα από τις παραστάσεις σας;

– Απόλαυση, έκπληξη, ίσως και λίγη κατάπληξη. Θα μου άρεσε κάποιος, φεύγοντας από το θέατρο, να προσέξει μία σκιά στο πεζοδρόμιο που άλλοτε θα προσπερνούσε. Η παράσταση μπορεί να συνεχίζεται μέσα στον δικό του τρόπο να κοιτάζει.

Σχεδόν πενήντα χρόνια MOMIX. Ποιος είναι ο απολογισμός σας για αυτήν την πορεία;

– Σκέφτομαι τους ανθρώπους που την έκαναν δυνατή, ιδιαίτερα τη Σίνθια Κουίν και τους εξαιρετικούς χορευτές με τους οποίους έχουμε συνεργαστεί. Η εφευρετικότητά τους ανοίγει συνεχώς νέες πόρτες. Νιώθω ικανοποίηση κοιτάζοντας πίσω, αλλά συνήθως κάτι που έχει μείνει ανολοκλήρωτο στο στούντιο κερδίζει πρώτο την προσοχή μου.

Πώς είναι η καθημερινότητά σας;

– Κολυμπώ, γυμνάζομαι, περνώ χρόνο στη φύση και φωτογραφίζω. Εχω και ηλίανθους να φροντίσω, όταν το επιτρέπει η εποχή. Η παρατήρηση καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της εργάσιμης ημέρας μου. Συχνά φτάνω στην πρόβα έχοντας προσέξει κάτι που μου τράβηξε το ενδιαφέρον, χωρίς να έχω ένα ολοκληρωμένο σχέδιο.

Τι σας κρατά τόσο νέο και γεμάτο ζωντάνια στα 77 σας; Ποιο είναι το «μυστικό» σας;

– Η περιέργεια με σηκώνει από το κρεβάτι και η κίνηση με βοηθά να συνεχίζω. Η συνεργασία με νέους χορευτές είναι αναζωογονητική: πρέπει να κρατάς τον νου σου σε εγρήγορση για να συμβαδίζεις μαζί τους, ακόμη κι όταν φρονίμως αφήνεις τα άλματα σε εκείνους. Και προσπαθώ να εξασκώ και την αίσθηση του χιούμορ μου.

Τι έχει απομείνει μέσα σας σήμερα από εκείνο το μικρό αγόρι που μεγάλωσε σε μια φάρμα στο Βερμόντ;

– Πάρα πολλά. Ακόμη παρατηρώ τα ζώα, παρακολουθώ τον καιρό και αφήνω το φως να μου αποσπά την προσοχή. Η φάρμα με έμαθε να προσέχω όσα δεν μιλούν. Εχω περάσει μεγάλο μέρος της ζωής μου δίνοντάς τους μια θέση στη σκηνή. Μπορείς να βγάλεις το αγόρι από τη φάρμα, αλλά δεν μπορείς να βγάλεις τη φάρμα από μέσα του.

Εκατομμύρια θεατές σε όλο τον πλανήτη

Υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Μόουζες Πέντλετον, οι MOMIX έχουν περιοδεύσει σε σκηνές σε όλο τον κόσμο επί σχεδόν πέντε δεκαετίες, χτίζοντας, με πονηριά, ευρηματικότητα και αχαλίνωτη φαντασία, ένα έργο βασισμένο αποκλειστικά στη σωματική ψευδαίσθηση, χωρίς προβολές ή ψηφιακά εφέ. Με το «Alice», η εμβληματική χορευτική ομάδα μεταφέρει αυτήν τη γλώσσα στον παραμυθένιο κόσμο του Λουίς Κάρολ, σε ένα υπερθέαμα που απευθύνεται σε θεατές κάθε ηλικίας (από 7 έως 97 ετών!) και έχει καθιερωθεί διεθνώς ως μία από τις πιο δημοφιλείς παραστάσεις της.

Η ομάδα αυτή παραμένει ένα από τα πλέον σημαντικά και ιστορικά σχήματα στον χώρο του χορού, με παραστάσεις σε δεκάδες χώρες και με εκατομμύρια θεατές στις πέντε ηπείρους. Στα σχεδόν πενήντα χρόνια της διεθνούς πορείας τους, αυτά τα «αερικά» της παγκόσμιας χορευτικής σκηνής, τα «ξωτικά» των παραστατικών τεχνών, έχουν ξεχωρίσει και αγαπηθεί παγκοσμίως για τη μοναδική ικανότητά τους να φλερτάρουν με την υπέρβαση και την οφθαλμαπάτη και να αγνοούν επιδεικτικά και με περιφρόνηση τους νόμους της φύσης.

Info

«ALICE»

MOMIX

ΠΟΥ & ΠΟΤΕ:

Αθήνα: Christmas Theater 8-13/12

Θεσσαλονίκη: Μέγαρο Μουσικής 16-20/12

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ:

30€ – 70€

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ:

more.com