Λάκης Χαλκιάς: Την Πέμπτη (6/8) το τελευταίο «αντίο» – Δημοσία δαπάνη η κηδεία του

Σύμφωνα με ανακοίνωση της οικογένειάς του, η κηδεία του θα τελεστεί την Πέμπτη 6 Αυγούστου 2026 και ώρα 12:00 το μεσημέρι, στον Ιερό Ναό Αγίων Θεοδώρων, στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.

Η σορός του θα βρίσκεται από τις 10:00 το πρωί στην αίθουσα του κοιμητηρίου, ώστε φίλοι, συνεργάτες και το κοινό να έχουν τη δυνατότητα να τον αποχαιρετήσουν πριν από την ακολουθία.

Σίγησε η φωνή της «Φάμπρικας»

Διακριτικός καλλιτέχνης, χαμηλών τόνων, παρά το ισχυρό του αποτύπωμα στο ελληνικό τραγούδι, ο Λάκης Χαλκιάς, ο οποίος υπηρέτησε με σθένος, σεβασμό, βαθιά αγάπη και γνώση την παραδοσιακή και λαϊκή μουσική, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών. Χαρισματικός και δωρικός ερμηνευτής, με φωνή στιβαρή και λεβέντικη, που έγραφε στη μνήμη του κοινού, συνεργάστηκε με σπουδαίους δημιουργούς, συνθέτες, καθώς και άλλους ερμηνευτές, ενώ ήταν αεικίνητος, καθώς έδωσε περισσότερες από 2.000 συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, πάντα με στόχο να προωθήσει το ποιοτικό, παραδοσιακό, λαϊκό και ρεμπέτικο τραγούδι.

Κατάφερε με επιτυχία και έμπνευση να γεφυρώσει τις ρίζες του δημοτικού με το σύγχρονο έντεχνο τραγούδι. Η συνεργασία του με τον Γιάννη Μαρκόπουλο υπήρξε μνημειώδης. Αφησε πίσω του έργα-σταθμούς, όπως τον «Στρατή Θαλασσινό» σε ποίηση Γιώργου Σεφέρη, τη «Θητεία» σε στίχους Μάνου Ελευθερίου, τους «Μετανάστες» σε στίχους Γιώργου Σκούρτη και τον «Θεσσαλικό Κύκλο» σε στίχους Κώστα Βίρβου. Ανάμεσα στα τραγούδια που χαρακτήρισε με τη φωνή του, η θρυλική «Φάμπρικα» και τα «Μαλαματένια λόγια», που μοιράστηκαν με τον Χαράλαμπο Γαργανουράκη και την Τάνια Τσανακλίδου σε πρώτη εκτέλεση.

Την περίοδο 1967-1971 έζησε στις ΗΠΑ και τον Καναδά, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία. Είχε μια ξεχωριστή συνεργασία με τον παγκοσμίου φήμης ηθοποιό Αντονι Κουίν σε τηλεοπτικό αφιέρωμα αμερικάνικου δικτύου για τον «Ζορμπά», σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη.
Καταγόταν από την ιστορική, μουσική οικογένεια των Χαλκιάδων -ο ίδιος ήταν τέταρτη γενιά- ενώ χάραξε τη δική του πορεία τιμώντας τις καταβολές και την οικογενειακή παράδοση. Γιος του θρυλικού κλαρινίστα Τάσου Χαλκιά, είχε βιωματική επαφή με τη μουσική από πολύ μικρός.

Γεννημένος στα Ιωάννινα στις 30 Αυγούστου 1943, ο Λάκης Χαλκιάς, κατά κόσμον Μιχάλης Χαλκιόπουλος, άρχισε να τραγουδά από 7 ετών, ενώ ήταν εξαιρετικά ταλαντούχος πολυοργανίστας, καθώς έπαιζε πέντε όργανα, όπως κιθάρα, μπουζούκι, λαούτο, τζουρά και ούτι. Στα 16 του χρόνια ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία, εντυπωσιάζοντας με την τεχνική του αρτιότητα και την ωριμότητά του. Δύο χρόνια αργότερα, στα 18 του, μπήκε στα στούντιο της ιστορικής Columbia, ηχογραφώντας τα πρώτα του τραγούδια σε δημιουργίες του Θεόδωρου Δερβενιώτη και του Κώστα Βίρβου.

Οι σπουδαίες συνεργασίες του

Τη δεκαετία του 1960 συνεργάστηκε με θεμελιωτές του ρεμπέτικου, όπως ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Γιάννης Παπαϊωάννου και ο Βασίλης Τσιτσάνης, με σημαντικούς ερμηνευτές της εποχής, όπως οι Σωτηρία Μπέλλου, Στέλιος Καζαντζίδης, Γρηγόρης Μπιθικώτσης και ο συνθέτης Γιώργος Ζαμπέτας, αλλά και ο Λουκιανός Κηλαηδόνης αργότερα, ο Χρήστος Λεοντής και ο Χρήστος Νικολόπουλος. Παράλληλα, τα καλοκαίρια δεν σταματούσε να περιοδεύει στην ελληνική ύπαιθρο με το οικογενειακό συγκρότημα, διατηρώντας ζωντανό το αυθεντικό δημοτικό πανηγύρι.

Οταν επέστρεψε στην Ελλάδα το 1971, άρχισε την εξαιρετικά γόνιμη συνεργασία του με τον συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο. Εχει μείνει ιστορική η περιοδεία που έδωσαν με τον συνθέτη στην Αμερική μαζί με τους Νίκο Ξυλούρη και Χαράλαμπο Γαργανουράκη, γεμίζοντας εμβληματικούς χώρους, όπως το Carnegie Hall και το Lincoln Center της Νέας Υόρκης.
Σταθμό στην καλλιτεχνική του διαδρομή αποτέλεσε η παρουσίαση του έργου «2.500 Χρόνια Ελληνική Μουσική, από τον Ομηρο μέχρι σήμερα» στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, στις 28 Μαΐου 2002.
Την είδηση του θανάτου του ανακοίνωσε η οικογένειά του, εκφράζοντας τη βαθιά της οδύνη και γνωστοποιώντας ότι οι λεπτομέρειες για την εξόδιο ακολουθία και την ταφή θα ανακοινωθούν προσεχώς.