Στη γειτονιά μου, Ανω Λιούμη Αιγάλεω, υπήρχε ο υπαίθριος κινηματογράφος «Αστήρ».
Τα καλοκαίρια πρόβαλλε τις ταινίες της χρονιάς. Με χαμηλό εισιτήριο γέμιζε όλες τις θέσεις. Κοινωνικές ταινίες με τον αστέρα εκείνης της εποχής Νίκο Ξανθόπουλο. Να κλαίει και αυτός μαζί μας για την δική του φτώχεια. Αλλά τι να πεις και για τους κωμικούς! Οι φίλοι μου είχαν τρέλα με τον Θανάση Βέγγο. Τι αστείος που ήταν! Επεφτα κάτω από τα γέλια. Ή τα γουέστερν με την Αγρια Δύση, το πιστολίδι και τους κακούς που τους σκότωναν οι καλοί. Τότε πανηγυρίζαμε και ο Φίλιππος έκοβε ένα λουλούδι με μακρύ μίσχο από τη μάντρα του κινηματογράφου και το έβαζε στο στόμα. Σήκωνε τα χέρια και πυροβολούσε. Ιδιος ο Κλιντ Ιστγουντ ήταν ο μπαγάσας!
Μέσα στην αποπνικτική ζέστη, ο κινηματογράφος «Αστήρ» έμοιαζε με όαση. Εκεί συναντούσες τους περισσότερους γείτονες και ανάλογα με την ταινία γελούσες ή έκλαιγες μαζί τους. Μετά μικροί και μεγάλοι πήγαιναν στην πλατεία και συζητούσαν για το έργο που είδαν.
Ο συγγραφέας Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης
Επί μια εικοσαετία ο κινηματογράφος δούλεψε αρκετά καλά. Με την εμφάνιση όμως της τηλεόρασης άρχισε να φθίνει. Στο τέλος έκλεισε και έμεινε σαν άδειο κουφάρι παρατημένο. Κάποιος επιχειρηματίας σκέφτηκε να τον χρησιμοποιήσει για να κάνει αγώνες πάλης. Η εποχή σήκωνε τέτοια άλματα. Γνωστά ονόματα της πάλης κατέβαιναν στο ρινγκ για να αγωνιστούν.
Κάποια στιγμή οι διοργανωτές σκέφτηκαν να ανεβάσουν επίπεδο. Γέμισαν τους τοίχους της γειτονιάς με αφίσες για έναν σπουδαίο αγώνα του Πεφάνη με τον Μποριένκοφ. Ενας Ρώσος εναντίον ενός Ελληνα. Καλούσαν λοιπόν όλους να βοηθήσουν στην επικράτηση του Έλληνα παλαιστή. Οι θέσεις όλες γέμισαν. Μερικοί κάθονταν και στον διάδρομο. Ολοι περίμεναν με αγωνία.
Και ο αγώνας ξεκίνησε. Οι δύο αθλητές παρουσιάστηκαν στο ρινγκ. Με χορευτικές φιγούρες ορμούσε ο ένας εναντίον του άλλου. Ο Πεφάνης αρχικά υπερείχε, αλλά κάποια στιγμή ο Ρώσος τον χτύπησε από πίσω και το κοινό άρχισε να φωνάζει: «Τενεκέ Ρώσε, θα σε λιώσει ο Πεφάνης!». Κάποιος είχε τη φαεινή ιδέα να πετάξει ένα αντικείμενο στον Ρώσο. Ο Μποριένκοφ νευρίασε και προσποιήθηκε ότι θα βγει από το ρινγκ. Τότε βρήκε την ευκαιρία ο Πεφάνης και του έριξε μια κλοτσιά από πίσω ξαπλώνοντάς τον κάτω. Πανηγυρισμοί και φωνές από το κοινό. Ξαφνικά ο Ρώσος πετάχτηκε πάνω σαν ελατήριο και ορμώντας στον Πεφάνη τον χτύπησε άγρια. Ο διαιτητής σταμάτησε τον αγώνα. Το μένος των θεατών ξέσπασε. «Ανανδρε! Κατέβα κάτω να σε δείρουμε!», φώναζαν εν χορώ. Και ο Ρώσος, σαν κάτι να κατάλαβε, κατέβηκε από το ρινγκ και κατευθύνθηκε προς το πλήθος μουγκρίζοντας. Ευτυχώς επενέβησαν οι πιο ψύχραιμοι και ο διαιτητής διέκοψε τον αγώνα.
Διαβάστε Επίσης
Η όλη ατμόσφαιρα είχε όμως διαταραχτεί. Μερικοί φώναξαν ότι θέλουν τα λεφτά τους πίσω, μιλούσαν για πρωτοφανή απάτη.
Το περιπολικό της Αστυνομίας που κατέφτασε αποκατέστησε τα πράγματα. Οι θεατές όμως έφυγαν απογοητευμένοι. Μετά από αυτό το φιάσκο και την κοροϊδία, είπαν, δεν θα ξαναπατήσουν.
Ετσι άδοξα τελείωσαν για τη γειτονιά οι αγώνες πάλης. Και ο «Αστήρ» χορτάριασε, τα καθίσματα σάπισαν από τη βροχή και η γειτονιά έχασε τη διασκέδασή της με τα κινηματογραφικά έργα.
Μια απόπειρα που έγινε το επόμενο καλοκαίρι να φέρνουν κάθε Σάββατο τραγουδιστές δεν καρποφόρησε. Ο κινηματογράφος δεν είχε μέλλον. Τον σφράγισαν και δεν ξανάνοιξε.
Και όλα αυτά κάποιοι θα τα έσβηναν. Το κτίριο πουλήθηκε και οι καινούργιοι ιδιοκτήτες θα του άλλαζαν χρήση. Για αρχή όμως θα το γκρέμιζαν…
Κόσμος είχε μαζευτεί έξω από τον παλιό κινηματογράφο και κοιτούσε αποσβολωμένος. Το γέρικο κουφάρι είχε ξεθωριάσει από τον χρόνο και τα σπλάχνα του, κουφώματα και σιδεριές είχαν πεταχτεί έξω. Στη μαρκίζα όμως συνέχιζε να δεσπόζει η επιγραφή «Σινέ Αστήρ». Οι μπουλντόζες είχαν παραταχτεί και όταν δόθηκε το σύνθημα μούγκρισαν και σε δευτερόλεπτα έστρεψαν τις δαγκάνες τους πάνω στο άψυχο κτίριο. Το χτυπούσαν ανελέητα μέχρι τελικής πτώσης. Σε λίγες ώρες δεν υπήρχε τίποτε. Μόνο ένα άδειο οικόπεδο. Αδειο όπως και οι καρδιές των ανθρώπων της γειτονιάς. Οι πιο ευαίσθητοι βούρκωσαν και κάποιοι άλλοι αφέθηκαν να κλάψουν. Μια νέα εποχή είχε δρομολογηθεί για τη γειτονιά.
Στη θέση του παλιού κινηματογράφου έχτισαν ένα τριώροφο σούπερ μάρκετ με πολλούς βοηθητικούς χώρους. Ηταν το πρώτο άναρχο κτίριο που εμφανίστηκε στη γειτονιά.
