Οι Beatles διαλύθηκαν επισήμως τον Απρίλιο του 1970 μέσα σε κλίμα έντονης προσωπικής και επαγγελματικής έντασης, με διαφωνίες για τα πνευματικά δικαιώματα, τις διοικητικές αποφάσεις και την καλλιτεχνική πορεία. Ο ίδιος ο ΜακΚάρτνεϊ έχει αναφέρει ότι εκείνη η περίοδος συνοδευόταν από μεγάλη ένταση, ενώ η παρουσία της Γιόκο Όνο στο στούντιο και η πίεση της συνεχούς επιτυχίας επιδείνωσαν το κλίμα. Οι δημόσιες αντιπαραθέσεις και τα τραγούδια με αιχμές επιδείνωσαν τις σχέσεις, αλλά παράλληλα καταγράφηκαν και στιγμές αλληλοεκτίμησης που έμελλε να διευκολύνουν μετέπειτα την επαφή.

Κατά τη δεκαετία του 1970 η επικοινωνία ανάμεσα στους δύο δεν ήταν σταθερή, όμως υπήρξαν προσπάθειες επαναπροσέγγισης. Σύμφωνα με δηλώσεις και συνεντεύξεις που έχουν καταγραφεί από τον Πολ ΜακΚάρτνεϊ και από πρόσωπα του περιβάλλοντός τους, οι τόνοι είχαν αρχίσει να πέφτουν σε προσωπικό επίπεδο αρκετά πριν από τον Δεκέμβριο του 1980. Οι επαφές περιλάμβαναν ανταλλαγές μηνυμάτων, περιστασιακά τηλεφωνήματα και δημόσιες δηλώσεις που απέφευγαν την εχθρότητα. Η καλλιτεχνική πορεία του Λένον, η επιστροφή του στη μουσική με το άλμπουμ Double Fantasy το 1980 και οι οικογενειακές προτεραιότητες δημιούργησαν ένα νέο πλαίσιο στο οποίο οι προσωπικές αντιπαραθέσεις φάνηκε να υποχωρούν.

Όσον αφορά την τελευταία κουβέντα πριν από τη δολοφονία του Λένον στις 8 Δεκεμβρίου 1980, οι διαθέσιμες μαρτυρίες και οι αναφορές του ΜακΚάρτνεϊ υπογραμμίζουν ότι δεν επρόκειτο για μια έντονη αντιπαράθεση αλλά για μια σύντομη, φιλική ανταλλαγή που επιβεβαίωνε την αποκατάσταση στοιχειώδους επαφής. Η συγκεκριμένη συνομιλία έχει περιγραφεί ως ενδεικτική της αλλαγής κλίματος ανάμεσα στους δύο, χωρίς να καλύπτονται με λεπτομέρειες το περιεχόμενο κάθε λέξης ή το ακριβές χρονοδιάγραμμα όλων των επαφών.