Η Θεσσαλονίκη συνεχίζει να ζει στους ρυθμούς της κι ας έχει «κοκκινίσει» πλέον για τα καλά λόγω πανδημίας. Είναι και οι πολύ άνετες καιρικές συνθήκες -παρά τη συννεφιά δεν βρέχει ενώ οι θερμοκρασίες είναι υψηλές για την εποχή- που σε προδιαθέτουν για να βγεις από το σπίτι είτε για δουλειές και υποχρεώσεις είτε για βόλτα και διασκέδαση.
Οι κεντρικοί δρόμοι είναι γεμάτοι κόσμο που περιμένει έξω από τα καταστήματα για ψώνια, τα καφέ και τα εστιατόρια είναι επίσης πολυάσχολα και… αν κάποιος έχει μόλις προσγειωθεί στην πόλη από άλλο πλανήτη, όλα θα του φαίνονταν φυσιολογικά. Δεν θα λέγαμε όμως το ίδιο και για τις κινηματογραφικές αίθουσες που διεξάγεται το 62ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Εισιτήρια βρίσκει κανείς για την μεγάλη πλειονότητα των προβολών ακόμα και την τελευταία στιγμή και τα sold out δεν μετριούνται φέτος όπως άλλες χρονιές. Σπεύστε!
Στο Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα είδαμε το «Η Κλάρα μόνη». Σε ένα απομονωμένο χωριό στην Κόστα Ρίκα η 40χρονη Κλάρα έχει το χάρισμα να επικοινωνεί με κάθε ζωντανό οργανισμό γύρω της και να θεραπεύει σοβαρές ασθένειες. Η μητέρα της όμως την καταδυναστεύει και την περιορίζει. Η άφιξη ενός νεαρού στην περιοχή για δουλειές θα συμπέσει με το ερωτικό της ξύπνημα και θα το επιταχύνει, ενώ η επιθυμία της για ελευθερία και για την αποτίναξη του ζυγού της μητέρας της δεν θα γίνει εφικτό να χαλιναγωγηθεί. Το «Η Κλάρα μόνη» (Clara Sola) της Νάταλι Αλβαρες Μεσέν είναι ένας ύμνος προς την ελευθερία και τη ζωή και παρόλο που φαίνεται βραδύκαυστο έως αμήχανο κάποιες στιγμές, η «σεισμική» έκρηξη στο φινάλε σβήνει κάθε βεβιασμένη πρώτη εντύπωση. Η Γουέντι Τσιντσίλα Αράγια στον ομώνυμο ρόλο σηκώνει το βάρος της ταινίας σχεδόν μόνη της και αντεπεξέρχεται ιδανικά τόσο στο να αποτυπώσει την Κλάρα ως ένα πρόσωπο που εκπέμπει σε άλλου μήκους κύματα όσο και ως γυναίκα που μέσα της ξυπνά η επιθυμία για πρώτη φορά και τίποτα δεν μπορεί να ανακόψει αυτό το κύμα.
Στο Διαγωνιστικό
Επίσης στο Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα είδαμε τη «Σκουριά» (The Rust) του Χουάν Σεμπαστιάν Μέσα, όπου η δράση επίσης εκτυλίσσεται σε ένα απομονωμένο χωριό, αλλά αυτή τη φορά στην Κολομβία. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο Χόρχε, ο οποίος σε αντίθεση με τους φίλους του από το σχολείο, έχει παραμείνει στο χωριό, κάνει αγροτικές εργασίες και φροντίζει τον κατάκοιτο παππού του. Οταν με αφορμή τη γιορτή του χωριού θα επιστρέψουν οι πρώην συμμαθητές του, εκείνος περιμένει με ανυπομονησία την άφιξη της Αντρέα, με την οποία είχαν κάποτε σχέση. Υπάρχουν στοιχεία της ιστορίας του κεντρικού ήρωα που θα έπρεπε να είχαν αναπτυχθεί περισσότερο αλλά ο Μέσα επιλέγει να τα θίξει ελάχιστα. Και κάπως έτσι χάνεται η ευκαιρία να δούμε ένα ολοκληρωμένο φιλμ για έναν νεαρό άνδρα με παρελθόν, που δεν βρίσκεται τυχαία στη θέση που τον συναντάμε.
Χρυσό Αλέξανδρο διεκδικεί και το «Στ’ αλήθεια» (True things) της Χάρι Γούτλιφ, το οποίο αφηγείται την ιστορία της Κέιτ, που μετά το ανιαρό 8ωρο της στο γραφείο εύρεσης εργασίας περνάει το χρόνο της μασουλώντας junk food απέναντι από την τηλεόραση. Οταν ένας πρώην φυλακισμένος δείχνει το ενδιαφέρον του για εκείνη, η Κέιτ αφήνεται γρήγορα στη γοητεία του και ερωτεύεται. Ομως εκείνος δεν δείχνει διατεθειμένος να δεσμευθεί, αλλά παράλληλα όταν η Κέιτ νομίζει ότι δεν θα τον ξαναδεί, εκείνος εμφανίζεται. Και πάλι από την αρχή. Μακριά από τις τοξικές σχέσεις λέει η Γούτλιφ, ακόμα κι αν η άλλη επιλογή είναι να λιώνεις στην τηλεόραση τρώγοντας ζεσταμένες πίτσες από την κατάψυξη. Και η τελευταία σκηνή τής «απελευθερωμένης» πια Κέιτ το υπογραμμίζει σε μια ταινία που φέρει την υπογραφή του Τζουντ Λο στην παραγωγή και τη Ρουθ Γουίλσον της τηλεοπτικής σειράς «The affair» να κάνει καλή εμφάνιση στο ρόλο της μοναχικής γυναίκας που θέλει να αλλάξει τη ρουτίνα της ζωής της.
Ειδικές Προβολές
Στις Ειδικές Προβολές είδαμε το βραβευμένο στις Κάννες «Drive my car» του Ριγιουσούκε Χαμαγκούτσι, ταινία που σύντομα θα κάνει πρεμιέρα στις αίθουσες. Ο Χαμαγκούτσι υπογράφει μια τρίωρη αφήγηση περί απώλειας, ειλικρίνειας και σχέσεων περιτυλίγοντάς την με τον «Θείο Βάνια» του Τσέχοφ, παράσταση την οποία ανεβάζει στη Χιροσίμα ο βασικός ήρωας και θεατρικός σκηνοθέτης Γιουσούκε Καφούκου. Αν και πολλοί βγήκαν από την αίθουσα με ανάμικτα συναισθήματα λόγω της μεγάλης διάρκειας της ταινίας, δεν μπορεί να κρυφτεί το γεγονός ότι ο Χαμαγκούτσι, βασισμένος στο ομώνυμο διήγημα του Χαρούκι Μουρακάμι, κρατάει σφιχτοδεμένη την αφήγησή του με ένα άκρως ενδιαφέρον σενάριο, στοχαστικό και οικεία ενδοσκοπικό.
Πληροφορίες: filmfestival.gr και online.filfestival.gr για ψηφιακές προβολές της μεγάλης πλειοψηφίας του προγράμματος.
Ακολούθησε το eleftherostypos.gr στο Google News και μάθε πρώτος όλες τις ειδήσεις
- Λέιντι Γκάγκα: Εντυπωσίασε στην πρεμιέρα του «House of Gucci»
- Ο Κώστας Λεφάκης προειδοποιεί: Απρόσμενη και γεμάτη ένταση η σημερινή μέρα για αυτά τα ζώδια
- Συντετριμμένη στο «Πρωινό» η Σκορδά – Τι συνέβη
- Βάνα Μπάρμπα για Χρήστο Κυριαζή: «Αισθάνομαι τυχερή που τον γνώρισα»
- Πολ Ραντ: Ο «πιο σέξι άνδρας της χρονιάς», σύμφωνα με το People!
- Κατερίνα Στικούδη: Με αυτή τη δίαιτα έχασε 13 κιλά σε 15 ημέρες
- Ποια ζώδια πρέπει να κρυφτούν στο σπίτι τους σήμερα
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, ανά πάσα στιγμή στο EleftherosTypos.gr
