Ελενα Τοπαλίδου στον ΕΤ:«Η ζωή έχει πολύ μεγάλη φαντασία»

Η αγαπημένη χορεύτρια και ηθοποιός υποδύεται την ομώνυμη ηρωίδα, η οποία καλείται να συμφιλιωθεί και να αγαπήσει ξανά τον πατέρα της, ο οποίος λείπει από τη ζωή της για πέντε δεκαετίες και τώρα επανεμφανίζεται ως γυναίκα. «Η ταινία θέλει να σε βάλει σε διαδικασία να διαχειριστείς πράγματα που δεν μπορούσες να τα φανταστείς. Αυτό που μένει είναι ότι πρέπει να είμαστε ανοιχτοί και τρυφεροί απέναντι σε αυτά που μας συμβαίνουν», σημειώνει η Ελενα Τοπαλίδου, η οποία πολλές φορές κλήθηκε στη «Μάχη» να εκφράσει διαφορετικά συναισθήματα απέναντι σε αυτό που της συμβαίνει ακόμα και στην ίδια σκηνή.

«Δεν βάζω ταμπέλες»

«Είμαι άνθρωπος με μεγάλη καρδιά και αγαπώ πάρα πολύ τους ανθρώπους. Ο λόγος που είμαστε σε αυτόν τον πλανήτη είναι η συνύπαρξη με τους ανθρώπους. Αυτές τις συναισθηματικές διακυμάνσεις και εναλλαγές τις έχω στη ζωή μου ως Ελενα. Μπορώ να θυμώσω πάρα πολύ με κάτι και αμέσως μετά να λατρέψω. Δεν βάζω ταμπέλες. Οι διακυμάνσεις υπάρχουν πολύ στην καθημερινότητά μου και τις αφήνω να υπάρχουν. Και με έχει βγάλει σε καλό αυτό», υπογραμμίζει.

Της ζητήσαμε να μας πει τι κράτησε από τα γυρίσματα της ταινίας. «Η ταινία είναι πάντα κάτι το συναρπαστικό. Με συγκινεί πολύ το σινεμά. Είμαι και τυχερή, επειδή έχω πετύχει καλά συνεργεία. Οι άνθρωποι που δουλεύουν στις ταινίες γίνονται οικογένεια, κάτι που στο θέατρο δεν υπάρχει αυτό. Οποιος δουλεύει στις ταινίες το πιστεύει αυτό που κάνει με όλο του το είναι. Αγάπησα βαθιά τον σκηνοθέτη μας, τον Ηλία Γιαννακάκη, δέθηκα μαζί του, ταυτίστηκα με το χιούμορ του, είναι ταπεινός, ευγενής. Δέθηκα πολύ και με την Μπέττυ Βακαλίδου, την οποία αποκαλώ “μπαμπά” τώρα. Μου φώτισε μια αξιοπρέπεια πρωτοφανή. Είναι ογκόλιθος αξιοπρέπειας και ομορφιάς. Πέρασα τυχαία τις προάλλες από το σπίτι όπου κάναμε τα γυρίσματα και με πήραν τα κλάματα», λέει η κ. Τοπαλίδου.

«Σαν τους Beatles»

Η συνομιλία μας έγινε λίγες ημέρες μετά την επιστροφή της από την Κίνα, όπου η παράσταση «Ιππόλυτος», σε σκηνοθεσία της Κατερίνας Ευαγγελάτου, παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Θεάτρου της Γουτζέν, μιας πόλης κοντά στη Σαγκάη. «Η αλήθεια είναι ότι βρίσκομαι ακόμα σε πένθος από την επιστροφή μου. Ηταν η τρίτη φορά που πήγα στην Κίνα για δουλειά και η πόλη ήταν συναρπαστική, σαν παραμύθι. Ενιωθα σαν την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων. Η δε παράσταση πήγε πάρα πολύ καλά. Οι Κινέζοι μάς αντιμετώπισαν λες και ήμασταν οι Beatles. Τρελάθηκαν, δεν μπορούσαν να το πιστέψουν. Βγήκαμε τρεις φορές για υπόκλιση και, επειδή αυτό δεν συνηθίζεται στην Κίνα, έπαθαν υστερία, εκστασιάστηκαν. Εννοείται ότι θα ξαναπάω, αλλά μόνο για δουλειά, όχι μόνη μου. Δεν πάω ποτέ ταξίδι αναψυχής ούτε διακοπές. Θέλω, όταν ταξιδεύω, να έχω κάτι να κάνω, δεν μπορώ να μην έχω να κάνω τίποτα», αναφέρει.

ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΟ BULLYING

«Οι νέοι δεν μπορούν να ονειρευτούν και φταίνε πολύ οι γονείς σε αυτό»

Ρωτήσαμε την Ελενα Τοπαλίδου για το τι της έμεινε, τελικά, από την περίοδο που όλες οι τηλεοπτικές εκπομπές την είχαν καλεσμένη στα πλατό τους. «Ηταν επιλογή μου να πηγαίνω σε αυτές τις εκπομπές και το έκανα για συγκεκριμένο λόγο. Ηθελα να στείλω μήνυμα στους ανθρώπους που είναι μπλεγμένοι σε μια κατάσταση από την οποία δεν μπορούν να ξεφύγουν. Το είχα επιλέξει και το έκανα. Ξέρετε πόσα μηνύματα δεχόμουν και συνεχίζω να δέχομαι από ανθρώπους που δέχονται bullying και δεν μπορούν να το διαχειριστούν; Ελπίζω κάπου να βοήθησα», εύχεται και προσθέτει: «Σήμερα, τα νέα παιδιά δεν μπορούν να ονειρευτούν για τους εαυτούς τους πράγματα και φταίνε πολύ οι γονείς σε αυτό, επειδή δεν μπόρεσαν να ακούσουν τα παιδιά τους τη στιγμή που έπρεπε. Τα παιδιά έχουν όλες αυτές τις προσλαμβάνουσες και βλέπουν τους γονείς τους να παραδέρνουν. Είναι παιδιά χωρίς όνειρα, 17-22 ετών. Πρέπει, όμως, το παιδί σου να μπορείς να το κάνεις να εμπνέεται».