Αιχμηρό σχόλιο Μαμαλάκη για Λάρισα: «Από τις χειρότερες πόλεις αισθητικά – αλλά οι άνθρωποί της ξέρουν να ζουν»

Σε συνέντευξή του στο onlarissa.gr, ο γνωστός μάγειρας και παρουσιαστής ξεκαθάρισε ότι η κριτική του αφορά κυρίως την αισθητική και την αρχιτεκτονική της πόλης και όχι τον χαρακτήρα των ανθρώπων της.

Όπως ανέφερε, η Λάρισα «δεν ξεχωρίζει για την αρχιτεκτονική ή την ομορφιά της», σημειώνοντας όμως ότι στα γύρω χωριά υπάρχουν «πολύ ωραία μέρη» με έντονη τοπική ταυτότητα. Η τοποθέτησή του ανέδειξε την αντίθεση ανάμεσα στην εικόνα του αστικού ιστού και στον πλούτο της κοινωνικής και πολιτισμικής ζωής της περιοχής, την οποία χαρακτήρισε ουσιαστική, έστω κι αν δεν αποτυπώνεται στο τοπίο της πόλης.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στις κλιματικές συνθήκες, περιγράφοντας το καλοκαίρι στη Λάρισα ως «αβάσταχτο», λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «μοιάζει με πόλη χτισμένη μέσα στην έρημο». Τόνισε πως τα πολυάριθμα ταξίδια του τού έχουν δώσει τη δυνατότητα να αναγνωρίζει την πραγματική ομορφιά ενός τόπου, επισημαίνοντας ότι δεν τον ενδιαφέρει το κοινότυπο αλλά η ουσία και η ποιότητα ζωής.

Με εκτενή λόγο στάθηκε στην κουλτούρα των τσιπουράδικων της Θεσσαλίας, την οποία χαρακτήρισε «κορυφαία μορφή κοινωνικότητας». Περιέγραψε τη διαδικασία ως έναν άτυπο χώρο συνεύρεσης και διαλόγου, όπου οι άνθρωποι συζητούν, εκφράζονται και μοιράζονται τα προβλήματά τους, από την πολιτική έως την καθημερινότητα και την αγροτική παραγωγή. Παράλληλα, εξέφρασε ανησυχία για το γεγονός ότι αυτή η παράδοση, όπως είπε, τείνει να υποβαθμιστεί και να αλλοιωθεί με την πάροδο του χρόνου.

Ο Μαμαλάκης επεσήμανε ότι η αυθεντικότητα των τσιπουράδικων δεν βρίσκεται στο φαγητό αλλά στη στάση ζωής που τα συνοδεύει — στον τρόπο καθίσματος, στη ροή της συζήτησης και στη συλλογικότητα. Κατά την άποψή του, η εμπορευματοποίηση αυτής της πρακτικής απειλεί τον κοινωνικό της ρόλο, ο οποίος αποτέλεσε για δεκαετίες βασικό στοιχείο της ταυτότητας της Λάρισας και της Θεσσαλίας γενικότερα.

Κλείνοντας, υπογράμμισε ότι, παρά την κριτική του προς την εικόνα της πόλης, η ζωντάνια και η φιλοξενία των κατοίκων λειτουργούν ως αντιστάθμισμα, διατηρώντας έναν ισχυρό κοινωνικό πυρήνα που —όπως άφησε να εννοηθεί— έχει μεγαλύτερη αξία από την εξωτερική εμφάνιση.