Η Κατερίνα Βρανά κατήγγειλε μέσω Instagram την ταλαιπωρία που βίωσε στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης.
Όπως ανέφερε, έχασε την πτήση για Αθήνα λόγω καθυστέρησης, χωρίς να ενημερωθεί έγκαιρα, ενώ δεν της παρασχέθηκε αναπηρικό αμαξίδιο. Αναγκάστηκε να αναζητήσει μόνη της βοήθεια και πληροφορίες, ενώ περίμενε καθισμένη στο πάτωμα λόγω έλλειψης θέσεων.
Η κωμικός υπογράμμισε την ανάγκη για καλύτερη εξυπηρέτηση και εκπαίδευση του προσωπικού για επιβάτες με αναπηρία.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Αναλυτικά η ανάρτηση της:
«Αεροδρόμιο Κωνσταντινούπολης. Φρικτή εξυπηρέτηση για άτομα με αναπηρία.
Η πτήση από το Σίδνεϊ είχε καθυστέρηση, με αποτέλεσμα να χάσουμε την ανταπόκρισή μας από την Κωνσταντινούπολη προς την Αθήνα. Όχι ότι μας ενημέρωσε κανείς. Μας άφησαν να περιμένουμε χωρίς αναπηρικό αμαξίδιο, με το προσωπικό να αρνείται να μας μιλήσει, να μας εξηγήσει τι συνέβαινε ή να μας προσφέρει εναλλακτικές λύσεις.
Αναγκαστήκαμε να περπατήσουμε μέχρι το γραφείο ανταποκρίσεων για να πάρουμε πληροφορίες. Τελικά αλλάξαμε πτήση βάσει των πληροφοριών που μας έδωσε ο ταξιδιωτικός πράκτορας στην Αυστραλία και όχι το γραφείο ανταποκρίσεων του αεροδρομίου της Κωνσταντινούπολης.
Διαβάστε Επίσης
Στο μεταξύ, στο γραφείο ανταποκρίσεων δεν υπήρχαν καν καρέκλες. Αναγκάστηκα να καθίσω στο πάτωμα, επειδή η αναμονή ήταν ατελείωτη. Στη συνέχεια έπρεπε να περπατήσουμε μέχρι το γραφείο της Turkish Airlines για να παραλάβουμε τις κάρτες επιβίβασης και μετά να παλέψουμε ξανά για να βρούμε βοήθεια ώστε να περάσουμε από το αεροδρόμιο και να φτάσουμε στη νέα μας πτήση.
Είμαι εξαντλημένη. Έχω μια τρομερή ημικρανία και είμαι κυριολεκτικά δευτερόλεπτα μακριά είτε από το να βάλω τα κλάματα είτε από το να εκραγώ από την αγανάκτηση… ή και τα δύο.
Αγαπητά αεροδρόμια,
Σας παρακαλώ, παρακαλώ, παρακαλώ, εκπαιδεύστε το προσωπικό σας ώστε να μπορεί να επικοινωνεί αποτελεσματικά στα αγγλικά ή και σε άλλες γλώσσες, ιδιαίτερα όταν τα πράγματα δεν εξελίσσονται σύμφωνα με το πρόγραμμα.
Το αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης προστίθεται πλέον στη μακρά λίστα αεροδρομίων — με το Βερολίνο και το Κάιρο να παραμένουν τα δύο χειρότερα που έχω συναντήσει μέχρι σήμερα — τα οποία αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα όσον αφορά τις λεγόμενες «υπηρεσίες για άτομα με αναπηρία».
