Πώς ζεις την εμπειρία από τη σειρά «Η Γη της Ελιάς»;
Είναι μια διαφορετική εμπειρία απ’ ό,τι έχω συνηθίσει. Σίγουρα το ότι μένω σε μια άλλη χώρα με δυσκολεύει, αλλά υπάρχει ένα ευχάριστο κλίμα και άνθρωποι που με έχουν εμπιστευτεί, κάτι το οποίο εκτιμώ.
Πώς περνάτε στα πολύωρα και εκτός Αθηνών και Ελλάδος γυρίσματα;
Ανάλογα με τις ημέρες. Αλλες ημέρες επικρατεί πανικός με δεκαπεντάωρα γυρίσματα, άλλες φορές είναι πιο χαλαρά. Γενικά, υπάρχει μια καλή συνεργασία με το συνεργείο, τους σκηνοθέτες και τους ηθοποιούς, κάτι που βοηθάει στο να περάσεις καλά.
Με τη Φρύνη, τι θα συμβεί; Μονοπωλεί το ενδιαφέρον, λόγω του ειδυλλίου της με τον Κωνσταντίνο…
Η Φρύνη ερωτεύεται τη σιγουριά και την ωριμότητα του Κωνσταντίνου, κάτι που δεν βρίσκει εύκολα στον Παρασκευά. Ο χαρακτήρας αυτός τη γοητεύει και την αποστασιοποιεί όλο και περισσότερο από τον πιο παιδικό και επιπόλαιο, κατά τη γνώμη της, χαρακτήρα του Παρασκευά.
Τι μπορείς να μας πεις για το τέλος της;
Δεν μπορώ να πω και πολλά, γιατί δεν γνωρίζω πώς θα εξελιχθεί. Θέλω να δικαιωθεί με κάποιον τρόπο, γιατί η συμπεριφορά της γίνεται κατακριτέα, ενώ είναι ανθρώπινη και δικαιολογημένη. Θα ήθελα να υπάρξει ένα όμορφο τέλος για την ηρωίδα μου.
Στενοχωριέσαι που ολοκληρώνεται φέτος το σίριαλ;
Εντάξει, πάντα θα σου λείψουν κάποια πράγματα από μια δουλειά που αφήνεις. Ωστόσο, η σειρά υπήρξε πέντε χορταστικά χρόνια, οπότε ήταν μάλλον η στιγμή να κλείσει ο κύκλος της.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Στα 27 σου χρόνια, έχεις καταφέρει να πρωταγωνιστήσεις σε επιτυχημένες σειρές, όπως «Η Μάγισσα» και «Η Γη της Ελιάς»… Τι θα ήθελες τηλεοπτικά για τη συνέχεια;
Ιδανικά, θα ήθελα μια μίνι σειρά. Μια κινηματογραφική δουλειά. Ωστόσο, για να «κλειδώσω» μια δουλειά, θα κοιτάξω το βιοποριστικό κομμάτι, το να περνάω καλά, να περιτριγυρίζομαι από ανθρώπους που έχουν πάθος για αυτό που κάνουν και δεν πυροδοτούν εντάσεις. Το να είμαι ψυχικά ήρεμη σε μια δουλειά είναι ύψιστη προτεραιότητά μου.
Η αναγνωρισιμότητα είναι, τελικά, εύκολα διαχειρίσιμη;
Μου αρέσει όταν κάποιος άνθρωπος σχολιάσει θετικά τη δουλειά μου. Το να με αναγνωρίζει κάποιος στον δρόμο μόνο και μόνο επειδή είμαι σε μια σειρά δεν μου λέει κάτι, είναι μια δουλειά όπως όλες. Βασικά, νομίζω ότι ντρέπομαι!
Υπάρχει το πλάνο μιας καριέρας και στο εξωτερικό;
Εύχομαι να συμβεί κάτι στο μέλλον. Εχω κάνει ταινίες μικρού μήκους που έχουν πάει σε ξένα φεστιβάλ και έχουν πάρει βραβεία. Το όνειρό μου, να σου πω την αλήθεια, θα ήταν να δούλευα στο εξωτερικό. Θα ήθελα πάρα πολύ να έκανα ταινίες. Αυτό θα ήταν το ιδανικότερο, ουτοπικό ή όχι, σενάριο.
Πώς ήρθε η υποκριτική στη ζωή σου;
Σε αυτήν την ερώτηση, έχω την κλασικότερη απάντηση: Δεν ήρθε, υπήρχε πάντα! Ωστόσο, στα δεκαοκτώ μου, ήρθε επαγγελματικά, μέσα από μια σειρά. Ολο το υπόλοιπο κύλησε τόσο αβίαστα που ποτέ δεν μπήκα στη διαδικασία να σκεφτώ τι πρέπει να κάνω τώρα με τη ζωή μου. Πέρα δηλαδή από σπουδές που ήθελα να κάνω παράλληλα για ξεχωριστούς λόγους, η υποκριτική ήταν κάτι αγκιστρωμένο στο μυαλό μου από τη στιγμή που θυμάμαι τον εαυτό μου…
Υπήρξαν δύσκολες στιγμές μέχρι τώρα; Συχνά, νέοι ηθοποιοί αναφέρονται σε οικονομική αβεβαιότητα. Ο δικός σου δρόμος πώς ήταν;
Υπήρξαν πάρα πολλές δύσκολες στιγμές, μα πάρα πολλές… Και όχι τόσο οικονομικά όσο ψυχολογικά. Είναι πολύ ψυχοφθόρες η αβεβαιότητα και η απόρριψη. Εννοείται ότι έχω βρεθεί σε δύσκολη οικονομική θέση στο παρελθόν και εννοείται ότι έχω δουλέψει παράλληλα αλλού, για να τα βγάλω πέρα. Οταν σπούδαζα, αλλά και μετά, όταν δούλευα στον χώρο, πρόσεχα κατά καιρούς παιδάκια. Αγαπώ τα παιδιά, οπότε ήταν κάτι που το έκανα πάντα με ευκολία και θα το ξαναέκανα αν χρειαζόταν.
Η Ντένια στην καθημερινότητα πώς είναι;
Κανείς δεν ξέρει τίποτα για κανέναν αν δεν τον γνωρίσει εις βάθος. Η καθημερινότητα έχει να κάνει με το τι κάνω πάντα. Αλλες ημέρες είμαι στα κόκκινα, άλλες ημέρες είμαι στο σπίτι και δεν θέλω να δω άνθρωπο… Συνήθως, ύστερα από σερί έντονο πρόγραμμα και «κοινωνικοποίηση», χρειάζομαι χρόνο μόνη μου. Σε χαλαρές ημέρες, απολαμβάνω τους φίλους μου, την οικογένειά μου και τον σκύλο μου.
Είδα στο Instagram ότι έκανες ένα ταξίδι στην Αφρική για εθελοντισμό… Σου άλλαξε τον τρόπο σκέψης;
Είχα πάει για εθελοντισμό στη Ζανζιβάρη. Αν και με τρόμαζε το να ταξιδέψω μόνη μου σε ένα τέτοιο μέρος, χαίρομαι που ξεπέρασα τον φόβο μου, γιατί ήταν από τα καλύτερα πράγματα που έχω κάνει για την ψυχή μου. Νομίζω ότι αυτή η εμπειρία θα με ακολουθεί για πάντα. Είδα και έζησα πράγματα που, αν δεν τα βιώσεις από κοντά, δεν μπορείς να καταλάβεις πώς θα σε επηρεάσουν. Το κάθε ταξίδι σού αλλάζει τρόπο σκέψης. Αυτή η εμπειρία δεν με άλλαξε, με ξανασύστησε…
Ειδήσεις Σήμερα
Οι ελληνικές παρουσίες στα βραβεία Bafta
Bafta awards 2026: Η Κέιτ Μίντλετον και οι λαμπερές παρουσίες στο κόκκινο χαλί
Τηλεθέαση: Νικητές και χαμένοι στην πρωινή ζώνη της Κυριακής
Ροή Ειδήσεων 
