Η άνθηση της αποκριάτικης επιθεώρησης

Ως πρώτη απόπειρα αποκριάτικου θεατρικού δρώμενου μπορούμε να θεωρήσουμε την εμφάνιση των Φασουλή και Περικλέτου στα μέσα του 19^ου αιώνα, όταν από μορφές του κουκλοθέατρου μετατρέπονται στην Αποκριά σε πρόχειρα μασκαρεμένους ροπαλοφόρους που άλλοτε παίζουν αυτοσχέδια σκωπτικά σκετς στη μέση των δρόμων, και άλλοτε κυνηγούν και περιπαίζουν όσους φορούν ευρωπαϊκά ρούχα.

Ελίζα Κανόνι και Αλέκος Αλμπαρέζ πρωταγωνιστούν και αυτοί σε παραστάσεις αποκριάτικης επιθεώρησης.

Η αποκριάτικη επιθεώρηση αποτελεί “παιδί” της επιθεώρησης που πρώτο-εμφανίζεται στη πρωτεύουσα του 1894 με την παράσταση “Γραντ βια” ενός περιοδεύοντα  ιταλικού  μελοδραματικού θιάσου. Μέχρι τότε οι επιθεωρήσεις  αποτελούν σατυρική παρέλαση γεγονότων της περιόδου διανθισμένες με μουσική, χορό και τραγούδι, ενώ ιδιαίτερο βάρος δίνεται σε πλούσια σκηνογραφία, κοστούμια, πολυμελείς θιάσους χορωδία, όμορφες κοπέλες κλπ. Στην αποκριάτικη εκδοχή τους οι παραστάσεις αυτές προσφέρουν, εκτός των παραπάνω, ενεργή συμμετοχή του κοινού με θεατές που χορεύουν και τραγουδούν, ενώ την ατμόσφαιρα θεατρικού καρναβαλιού συμπληρώνουν ο χαρτοπόλεμος και οι  σερπαντίνες.

Η Παυλίνα Σπηλιωτοπούλου–Νικολέσκο, γνωστή ως Πάολα, αποτελεί κορυφαία προπολεμική πρωταγωνίστρια της αθηναϊκής οπερέτας και γενικότερα του ελαφρού μουσικού θεάτρου.

Το 1926 στην επιθεώρηση “Χαρτοπόλεμος” που ανεβάζει ο θίασος Σπύρου Πατρίκιου ακούγεται για πρώτη φορά το δημοφιλές τραγούδι  “Μα σαν της Κολομπίνας το φιλί” :

Μα σαν της Κολομπίνας το φιλί

άλλο δεν είδα τόσο μαγικό

τόσο δροσάτο και γλυκό

με εκείνη τη θολή της ματιά

και με δυο χείλη σαν φωτιά

που στάζουν αίμα

λες κι ήταν ψέμα

κι ας ήταν μόνο για μια νυχτιά.

Η πρωταγωνίστρια μουσικού θεάτρου στο Μεσοπόλεμο Ζαζά Μπριλλάντη στην αποκριάτικη επιθεώρηση “Σαπουνόφουσκες”.

Στο νέο είδος δοκιμάζονται τα περισσότερα μεγάλα ονόματα του θεατρικού σανιδιού δημιουργώντας ξεχωριστές παραστάσεις, γνωστότερες των οποίων είναι η “Μπαλαρίνα 1927” του Αιμίλιου Δραγάτση στο θέατρο Κοτοπούλη, ο “Κόκκινος μύλος” του Δημήτρη Γιαννουκάκη, η “Κολομπίνα” του Τίμου Μωραιτίνη, η “Φιρουλή- Φιρουλά” του Αντώνη Βώττη, η “Καμήλα με τα τσόκαρα” των Πολ Νορ και Κώστα Γιαννίδη και πολλές άλλες. Οι μόνοι που έχουν αντιρρήσεις για την ελευθεριότητα των παραστάσεων αυτών είναι ηθοποιοί του κλασικού θεάτρου και της αρχαίας τραγωδίας. Όταν οι Αιμίλιος Βεάκης και Χριστόφορος Νέζερ περιοδεύουν αποκριάτικα στη Μυτιλήνη παίζοντας “Μάκβεθ”, η ηθοποιός και θιασάρχης Σωτηρία Ιατρίδου τους ζητά να ενσωματωθούν στο εύθυμο κλίμα των ημερών παίζοντας κείμενα ντόπιων συνοδεία πιάνου, ο Αιμίλιος Βεάκης μουρμουρίζει στα παρασκήνια :“|Ορίστε, η “Λαίδη Μάκβεθ”  και ο “Φιλάργυρος” να χοροπηδάνε τώρα με τα κλαπατσίμπαλα σαν μαϊμούδες”.

Αποκριάτικο χρώμα σε εφημερίδα της εποχής.

Η αποκριάτικη επιθεώρηση κορυφώνεται το πρώτο μισό του προηγούμενου αιώνα, ατονεί στη συνέχεια και μεταπολεμικά περιορίζεται σε μικρά σκετς.

Ειδήσεις σήμερα

Νέα μέτρα: Αύξηση στο αφορολόγητο και τέλος στα τεκμήρια

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ Καρκίνος του πνεύμονα: Έρχεται προληπτικό πρόγραμμα με δωρεάν αξονική τομογραφία

Καιρός: Κούλουμα με καλό καιρό αλλά και με… αφρικανική σκόνη – Yπό βροχή σε έξι περιοχές

Καινούργιου: Απολύθηκε ρεπόρτερ από το εκπομπή «Super Κατερίνα» – Παραιτείται η αρχισυντάκτρια[Βίντεο]