Οι εκδρομές με τους συμμαθητές, συνοδεία δασκάλων είναι σπάνιες τα παλιότερα χρόνια. Ένας μικρός περίπατος στη φύση κοντά στο σχολείο ή σε κάποιο ξωκλήσι είναι η χαρά των παιδιών.
Πολύ αργότερα, μετά τον πόλεμο, στις μεγαλύτερες πόλεις οι μαθητές πηγαίνουν πιο μακρινές εκδρομές σε παραθαλάσσια μέρη, με φορτηγά, που έχουν εγκαταλείψει στη χώρα τα συμμαχικά στρατεύματα.
Η απουσία κοριτσιών στην εκδρομή του γυμνασίου Αρένων προσπαθεί να υποκατασταθεί με την παρουσία μουσικών οργάνων.
Τη δεκαετία του ’60 στα χωριά οι ημερήσιες εκδρομές -ή μεγάλοι περίπατοι- σε κοντινά μέρη με ρυάκια και πλούσια βλάστηση, αποτελούν μόνιμη απαίτηση των μαθητών, ενώ ειδικά όταν η μέρα βοηθά το σύνθημα “έκδρομή- εκδρομή” ακούγεται ως …παλαική απαίτηση αμέσως μετά την πρωινή προσευχή. Όταν αυτή γίνεται προγραμματισμένα παιδιά και δάσκαλοι έχοντας το ανάλογο εκδρομικό ντύσιμο, κουβαλούν μαζί τους το απαραίτητο κολατσιό, τα αγόρια εφοδιάζονται με μπάλα και τα κορίτσια με σκοινάκι. Σε όλη τη διάρκεια του οδοιπορικού τα παιδιά τραγουδούν και διασκεδάζουν με την ψυχή τους, ενώ λιγότερο χαλαρό είναι το διδασκαλικό προσωπικό μια και έχει μεγαλύτερες ευθύνες.
Εξόρμηση του γυμνασίου Σπάτων στην καταπράσινη Πεντέλη τον Μάρτιο του 1947.
Στις πόλεις γίνονται ημερήσιες εκδρομές με πούλμαν σε κοντινούς σχετικά προορισμούς. Στα λεωφορεία ο παλμός δίνεται από τα πίσω καθίσματα–την επονομαζόμενη «γαλαρία» – όπου τραγουδιούνται και χορεύονται επιτυχίες της εποχής, ακούγονται ποιήματα με σκωπτικό περιεχόμενο, ή παραφρασμένα ώστε να μεταφέρουν άλλοτε το υποβόσκον ερωτικό κλίμα των παιδιών ή την «κόντρα» μεταξύ των δύο φύλων όπως π.χ το κλασικό :«Ήταν ένα μικρό καράβι, που ήταν αααταξίδευτο. Και τότε ρίξανε τον κλήρο να δούμε ποιος, ποιος, ποιος θα φαγωθεί», με τα κορίτσια να φωνάζουν δυνατά «Κι ο κλήρος πέφτει στα αγόρια που ήταν σαν σαν σαν σκυλόψαρα, με τα τελευταία ν’ ανταποδίδουν φωνάζοντας :«Κι ο κλήρος πέφτει στα κορίτσια που ήταν σαν σαν σαν μπαμπόγριες». Στο τέλος της εκδρομής τα παιδιά ευχαριστούν τους δασκάλους και τους καλοπιάνουν για την επόμενη φορά: “«Επεράσαμε όμορφα, όμορφα, όμορφα, επεράσαμε όμορφα εις την εξοχή» και «Ιπι ίπι ούμε, σας ευχαριστούμε, κι αν μας αγαπάτε, να μας ξαναπάτε».
Εντάξει, η βόλτα στο κοντινό παρεκκλήσι μπορεί σήμερα να μην θεωρείται εκδρομή, αλλά για τα κοντοκουρεμένα αγόρια, τα λιγοστά κορίτσια με τις λευκές κορδέλες και τα κοτσιδάκια, της μεταπολεμικής Ελλάδας, αποτελούν επαρκή διέξοδο από τη σκληρή καθημερινότητα…
Φυσικά, ξεχωριστό κεφάλαιο αποτελούν οι πενταήμερες εκδρομές της Β΄ και, κυρίως, της Γ΄ Λυκείου, στο τέλος της σχολικής χρονιάς, οι αναμνήσεις των οποίων αποτελούν από μόνες τους λαμπρό πεδίο καταγραφής της νεανικής σχολικής ανέμελης ζωής. Ξεχωριστά σχολεία Αρένων και Θηλέων η συνάντηση των οποίων δημιουργεί «εκρηκτικό» μείγμα, με κοινά πάρτι, βραδινές επισκέψεις οι μεν στους δε (άλλες φορές από την πόρτα κι άλλες από τα…μπαλκόνια), ξενύχτι με κιθάρες μέχρι το πρωί, και φυσικά φλερτ.
Αρσακειάδες με την εαρινή τους σχολή σε ημερήσια σχολική εκδρομή. Μια κοπέλα παίζει μελόντικα που ήταν τότε της μόδας.
H αναδημοσίευση του παραπάνω άρθρου ή μέρους του επιτρέπεται μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το ELEFTHEROSTYPOS.GR με ενεργό σύνδεσμο στην εν λόγω καταχώρηση.
Ακολούθησε το eleftherostypos.gr στο Google News και μάθε πρώτος όλες τις ειδήσεις
Ειδήσεις σήμερα
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, ανά πάσα στιγμή στο EleftherosTypos.gr
