Για πολλούς είναι ένα ασήμαντο σημάδι, αλλά η παρουσία τους αντανακλά συγκεκριμένη λειτουργική ανάγκη στην καθημερινή λειτουργία του αεροσκάφους. Τα τρίγωνα δεν εμφανίζονται σε όλα τα παράθυρα ούτε σε όλα τα αεροσκάφη· τα συναντά κανείς σε μοντέλα Airbus και Boeing, σε επιλεγμένες θέσεις που παρέχουν την καλύτερη οπτική προς κρίσιμα εξωτερικά τμήματα, κυρίως τα φτερά και τους κινητήρες. Η απλή, διακριτική σήμανση διευκολύνει την ταχεία αναγνώριση παραθύρων που προσφέρουν όραση σε σημεία ενδιαφέροντος χωρίς να απαιτείται μετακίνηση του παρατηρητή ή ειδικός εξοπλισμός.

Η ακριβής τοποθέτηση καθορίζεται από τους κατασκευαστές σε συνεργασία με τις διαδικασίες ασφαλείας κάθε αεροπορικής εταιρείας και βασίζεται στην γεωμετρία του αεροσκάφους και στις γωνίες θέασης. Τα σημαδεμένα παράθυρα αντιστοιχούν σε γραμμές όρασης προς σημεία όπως οι πτέρυγες, τα ακροπτερύγια, οι πηδάλιοι, οι επιφάνειες ελέγχου, οι κολώνες των κινητήρων και οι θύλακες των εξοπλισμών. Μέσω αυτών των οπτικών αξόνων, ο παρατηρητής μπορεί να διακρίνει ενδείξεις προβλημάτων όπως διαρροές καυσίμου, καπνός, παράξενοι θόρυβοι με ορατή αιτία, σχηματισμός πάγου, κρίσιμες παραμορφώσεις ή ορατές ζημιές. Τα τρίγωνα, όπως μαρκαρίστηκαν, λειτουργούν ως οδηγός για το πλήρωμα και για τεχνικό προσωπικό κατά τους προ-πτήσης ελέγχους, καθώς και σε έκτακτες περιπτώσεις όπου απαιτείται γρήγορη οπτική επιβεβαίωση.

Στην επιχειρησιακή πρακτική το τρίγωνο γίνεται εργαλείο συντονισμού: κατά τη διάρκεια περιστατικών το πλήρωμα μπορεί να κατευθύνει άτομα να παρατηρήσουν συγκεκριμένα σημεία και να μεταφέρουν περιγραφές στην πτήση ή στο έδαφος, επιταχύνοντας την εκτίμηση της κατάστασης. Η χρήση επεκτείνεται στην προ-πτήση, στο ρολάρισμα πριν την απογείωση και σε ελέγχους μετά την απογείωση και πριν την προσγείωση, όταν η γωνία και η φωτεινότητα επιτρέπουν την καλύτερη διάγνωση οπτικών ενδείξεων. Η μορφή, το χρώμα και η θέση του σήματος διαφοροποιούνται ανά εταιρεία και μοντέλο και δεν αποτελούν από μόνα τους ένδειξη τεχνικής βλάβης· πρόκειται για έναν απλό, ορατό και τυποποιημένο τρόπο ενίσχυσης της παρατηρητικότητας και του συντονισμού.

Στην καθημερινή εφαρμογή οι αεροπορικές εταιρείες ενσωματώνουν τη σήμανση σε εγχειρίδια και εκπαιδεύσεις του πληρώματος, με συγκεκριμένες ρήτρες στους διαδικαστικούς ελέγχους: οι οδηγίες περιγράφουν ποια σημεία πρέπει να ελέγχονται οπτικά και πότε απαιτείται αναφορά στο κοκπιτ ή στις τεχνικές υπηρεσίες. Οι επιβάτες δεν έχουν υποχρέωση αλλά μπορεί σε σπάνιες περιπτώσεις να κληθούν να προσέξουν ένα συγκεκριμένο παράθυρο και να μεταφέρουν παρατηρήσεις, όταν το πλήρωμα χρειάζεται επιπλέον οπτική επιβεβαίωση. Η πρακτική αυτή βοηθά στην γρήγορη αξιολόγηση ασυνήθιστων περιστατικών όπως χτύπημα πουλιού ή ορατή απώλεια συστατικών, προτού ενεργοποιηθούν πιο εκτεταμένες διαδικασίες ελέγχου. Τεχνικοί και επιθεωρητές στο έδαφος χρησιμοποιούν επίσης τα σημαδεμένα σημεία ως αναφορά κατά την καταγραφή και το φωτογραφικό τεκμήριο, ώστε να διασφαλίζεται συνέπεια μεταξύ αναφορών και φυσικής επιθεώρησης. Σε ορισμένες περιπτώσεις προτιμώνται φωσφορίζουσες ή αντανακλαστικές ενδείξεις για καλύτερη ορατότητα σε μεταβαλλόμενο φωτισμό, χωρίς να αλλοιώνεται η αισθητική της καμπίνας.