Η πόλη, όπως και γενικά τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), που είναι στενός σύμμαχος των ΗΠΑ, είχε τη φήμη της όασης μέσα στις αναρίθμητες εντάσεις της Μέσης Ανατολής. Τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες, το Ντουμπάι κατάφερε να χτίσει την ταυτότητα ενός ασφαλούς «παραδείσου» για να επιχειρήσει κανείς ή να χαρεί την dolce vita σε μια απρόβλεπτη γειτονιά. Ομως, τη λάμψη θόλωσαν οι πυραυλικές επιδρομές του Ιράν.

Μεγάλη ζημιά
Το υπουργείο Αμυνας της Εμιράτων ανακοίνωσε πως το περασμένο Σάββατο δέχθηκαν επιθέσεις με 165 βαλλιστικούς πυραύλους, δύο πυραύλους Cruise και 541 drones, η πλειονότητα των οποίων αναχαιτίστηκε από τις αμυντικές δυνάμεις. Τα συντρίμμια έπεσαν στο αεροδρόμιο του Ντουμπάι και σε δύο πολυτελή ξενοδοχεία, το «Fairmont The Palm» και το «Burj Al Arab». Ακολούθησαν και άλλες επιθέσεις και άλλα συντρίμμια.
Τις πρώτες ημέρες της σύγκρουσης, έγινε σαφές ότι οι Δυτικοί μετανάστες του Ντουμπάι, ένα μίγμα υψηλόβαθμων στελεχών εταιριών, influencers και παραθεριστών, δεν ήταν επαρκώς προετοιμασμένοι για να αντιμετωπίσουν μια πολεμική κρίση. Οι εικόνες με τα μπαρουτοκαπνισμένα εμβληματικά κτίρια έκαναν τον γύρο του κόσμου. Η ζημιά, όμως, δεν ήταν υλική, αλλά, κυρίως, ψυχολογική.
Η θέση του Ντουμπάι ως ασφαλούς καταφυγίου για τους ξένους και τις επιχειρήσεις τους τίθεται όλο και περισσότερο υπό αμφισβήτηση. Αλλωστε, αναλυτές σημειώνουν πως όσο περισσότερο διαρκεί ο πόλεμος τόσο πιο έντονη θα είναι η αναζήτηση εναλλακτικών τοποθεσιών, ενός άλλου οικονομικού «παραδείσου», αφού το διεθνές κεφάλαιο είναι εξαιρετικό κίνητρο.
Εγκλωβισμένοι
Τη Δευτέρα και την Τρίτη, τα χρηματιστήρια των ΗΑΕ έμειναν κλειστά, ενώ διαταράχθηκαν τα τεχνολογικά συστήματα έπειτα από επίθεση που έγινε σε εγκαταστάσεις cloud της Amazon, επηρεάζοντας ορισμένες τραπεζικές συναλλαγές. Παράλληλα, δεκάδες χιλιάδες άτομα παρέμειναν εγκλωβισμένα τις πρώτες ημέρες, με την κίνηση να αποκαθίσταται σταδιακά, αλλά με μεγάλο κόστος.
Οι πολυεκατομμυριούχοι πληρώνουν ακόμα και 200.000 δολάρια για να αναχωρήσουν από το Ντουμπάι με ιδιωτικά τζετ. Η Air Charter Service, η οποία διαθέτει τέτοιες υπηρεσίες, σημειώνει πως οι τιμές έχουν εκτοξευθεί εξαιτίας της έλλειψης αεροσκαφών, αφού πολλά έχουν καθηλωθεί στο έδαφος, ενώ και οι εταιρίες ιδιωτικών τζετ διστάζουν να πετάξουν, λόγω των ανησυχιών για την ασφάλεια των πτήσεων.
Η μητρόπολη που αναδύθηκε από την έρημο
Μέσα σε λίγες δεκαετίες, το Ντουμπάι μετατράπηκε από μια έρημο, όπου το κέρδος προερχόταν από την αλιεία και τα μαργαριτάρια, σε μια μητρόπολη από ατσάλι και γυαλί, χτίζοντας όχι μόνο ουρανοξύστες, αλλά και έναν μύθο. Από τη στιγμή που το πρώτο αεροσκάφος της Emirates απογειώθηκε από το Ντουμπάι, το 1985, το Εμιράτο έστειλε ένα μήνυμα στον κόσμο: η φιλοδοξία δεν έχει όρια. Το 1999, ακολούθησαν τα εγκαίνια του «Burj Al Arab» και το 2000 οι νόμοι που έδιναν τη δυνατότητα σε αλλοδαπούς να αγοράσουν ακίνητα, θέτοντας τους πυλώνες του «brand Dubai».
Το 2004, η δημιουργία του Διεθνούς Χρηματοοικονομικού Κέντρου του Ντουμπάι (DIFC) έδωσε ώθηση σε μια προσπάθεια προσέλκυσης χρηματοπιστωτικών εταιριών. Μέχρι το τέλος του 2025, το DIFC φιλοξενούσε περισσότερες από 290 τράπεζες, 102 hedge funds, 500 εταιρίες διαχείρισης περιουσίας και 1.289 οντότητες που σχετίζονται με οικογένειες.

Από το 1 εκατ. το 1980 στα 11 εκατ. το 2024
Η πόλη αποτελεί ένα κοσμοπολίτικο μωσαϊκό, όπου 11 εκατομμύρια άνθρωποι αναζητούν την ασφάλεια και την ευκαιρία. Η προσέλκυση κεφαλαίων και ταλέντων από περιοχές που πλήττονται από συγκρούσεις -από την Αραβική Ανοιξη έως τον πόλεμο στην Ουκρανία- εκτίναξε τον πληθυσμό των ΗΑΕ από το ένα εκατομμύριο το 1980 στα έντεκα εκατομμύρια το 2024.
Πέρυσι, προσείλκυσε αριθμό-ρεκόρ 9.800 εκατομμυριούχων που μετεγκαταστάθηκαν, ενώ τον περασμένο μήνα η εταιρία ακινήτων Emaar Properties αποτιμήθηκε σε 40,6 δισ. δολάρια. Το Ντουμπάι κατάφερε να γίνει ο «φάρος» της σταθερότητας, μετατρέποντας τις διεθνείς κρίσεις σε καύσιμο για τη δική του ανάπτυξη.
«Το Ιράν δεν επιτέθηκε σε μία στρατιωτική βάση στο Ντουμπάι. Επιτέθηκε στην ιδέα του Ντουμπάι», ανήρτησε ο αναλυτής και συγγραφέας Σανάκ Ανσλεμ Περέρα στο X. «Το Ντουμπάι είναι μία οικονομική ιδέα. Είναι η πρόταση ότι μπορείς να χτίσεις μία παγκόσμια πόλη στην είσοδο του Περσικού Κόλπου και να την απομονώσεις από τη βία της περιοχής».

