Ακολουθούν έξι αξιοσημείωτες περιπτώσεις απόπειρας αλλαγής καθεστώτος μέσω στρατιωτικής επέμβασης, που σε κάθε περίπτωση, είχαν ως αποτέλεσμα μακροχρόνιες ακούσιες και χαοτικές συνέπειες.

1 Ουκρανία, Φεβρουάριος 2022: Ο Βλαντιμίρ Πούτιν έστειλε τον στρατό του στην Ουκρανία, σε μία πλήρους κλίμακας εισβολή, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση του Κιέβου αποτελούσε απειλή για τη Ρωσία. Χρόνια νωρίτερα, οι Ουκρανοί είχαν εκδιώξει έναν υποστηριζόμενο από τη Ρωσία πρόεδρο και η χώρα απομακρυνόταν περισσότερο από την επιρροή της Μόσχας. Ωστόσο, η ρωσική προέλαση κατέρρευσε και οι εικόνες των απανθρακωμένων αρμάτων εξαπλώθηκαν στο Διαδίκτυο. Τέσσερα χρόνια αργότερα, οι δύο χώρες παραμένουν κλειδωμένες σε αδιέξοδο, χωρίς να διαφαίνεται η λήξη του πολέμου.

2 Λιβύη, Μάρτιος 2011: Καθώς οι δυνάμεις του Μουαμάρ Καντάφι οδήγησαν σε υποχώρηση τους αντάρτες στη Βεγγάζη, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους ξεκίνησαν αεροπορικές επιδρομές για να καθυστερήσουν την επίθεση και να αποτρέψουν την ανθρωπιστική κρίση. Ο Καντάφι είχε απειλήσει ότι δεν θα επιδείξει «καμία ευσπλαχνία» στους εχθρούς του. Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ζήτησε ζώνη απαγόρευσης πτήσεων πάνω από τη Λιβύη και ενέκρινε ψήφισμα που εξουσιοδοτούσε «όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία των αμάχων». Τα πλήγματα άλλαξαν την τροχιά του εμφυλίου στη Λιβύη και οδήγησαν στην πτώση του δικτάτορα, ο οποίος ήταν μακροχρόνιος ανταγωνιστής της Δύσης. Υπό την κυριαρχία του Καντάφι, η Λιβύη ήταν εξέχουσα υποστηρίκτρια της τρομοκρατίας. Η κυβέρνησή του είχε προσπαθήσει κάποτε να κατασκευάσει πυρηνικά, βιολογικά και χημικά όπλα. Ομως η πτώση του, η οποία ήρθε μόλις επτά μήνες μετά την παρέμβαση των ΗΠΑ, δεν οδήγησε σε διαρκή ειρήνη, αλλά σε χρόνιο εμφύλιο πόλεμο και αστάθεια που συνέβαλαν σε συγκρούσεις σε άλλες χώρες. 

3 Ιράκ, Μάρτιος 2003: Μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, η κυβέρνηση του Τζορτζ Μπους τζούνιορ χαρακτήρισε το Ιράκ ως μέρος του «άξονα του κακού», μαζί με τη Βόρεια Κορέα και το Ιράν. Αν και οι επιθεωρητές του ΟΗΕ είχαν εξαρθρώσει επιμελώς τα προγράμματα όπλων μαζικής καταστροφής του Ιράκ πριν από την εισβολή του 2003, ο Λευκός Οίκος υποστήριξε ότι οι προσπάθειες της Βαγδάτης συνεχίστηκαν.

Η επιχείρηση για τη συντριβή του Σαντάμ Χουσεΐν και του στρατού του προχώρησε γρήγορα. Μέσα σε λίγες εβδομάδες η ιρακινή πρωτεύουσα τέθηκε υπό τον έλεγχο των συμμαχικών δυνάμεων. Ο στόχος δεν επιτεύχθηκε, αφού ο πόλεμος σύντομα μεταμορφώθηκε σε ιρακινή εξέγερση.

Το 2014, τρία χρόνια αφότου τα αμερικανικά στρατεύματα είχαν εγκαταλείψει τη χώρα, η τρομοκρατική ομάδα του Ισλαμικού Κράτους (ISIS) κατέλαβε μεγάλο τμήμα του Ιράκ, ενσωματώνοντάς το σε ένα λεγόμενο χαλιφάτο. Η ασφάλεια στην ασιατική χώρα παραμένει μεγάλη πρόκληση.

4 Αφγανιστάν, Οκτώβριος 2001: Ο Τζορτζ Μπους τζούνιορ απέστειλε τις αμερικανικές δυνάμεις στο Αφγανιστάν για να ανατρέψουν το καθεστώς των Ταλιμπάν, το οποίο κυβέρνησε την ασιατική χώρα από το 1996 και παρείχε το καταφύγιο από το οποίο ο Οσάμα Μπιν Λάντεν και η Αλ Κάιντα σχεδίασαν τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001.

Οι Ταλιμπάν δεν συμμορφώθηκαν με τα διατάγματα Μπους και ένας στρατιωτικός συνασπισμός υπό την ηγεσία των ΗΠΑ και μαχητές από το Αφγανιστάν, επιτέθηκαν. Μέσα σε δύο μήνες, οι Ταλιμπάν παρέδωσαν το τελευταίο προπύργιό τους και ο πόλεμος στο Αφγανιστάν φάνηκε να φτάνει σε ένα απρόσμενα γρήγορο τέλος. Ομως, κάτι τέτοιο δεν συνέβη τελικά και η χώρα παρέλυσε επιτρέποντας στους Ταλιμπάν να επιστρέψουν στην πρωτεύουσα Καμπούλ.

5 Αφγανιστάν, Δεκέμβριος 1979: Η Σοβιετική Ενωση απέστειλε χιλιάδες στρατιώτες στο Αφγανιστάν, καταλαμβάνοντας την Καμπούλ και μεγάλα τμήματα της χώρας στην προσπάθεια να εγκαταστήσει φιλική σοσιαλιστική κυβέρνηση, η οποία θα μπορούσε να αντέξει μία ισλαμική εξέγερση. Οι Σοβιετικοί παρενέβησαν για να στηρίξουν την κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένων της δολοφονίας και της αντικατάστασης του ηγέτη της. Και ενώ η Μόσχα οραματίστηκε έναν περιορισμένο ρόλο, διαπίστωσε ότι τα ρωσικά στρατεύματα εμπλέκονταν στις μάχες. Ο Κόκκινος Στρατός δεν είχε καταφέρει να νικήσει τους αντάρτες μουτζαχεντίν και αποχώρησε από το Αφγανιστάν το 1989. Ετσι άφησε πίσω μια θρυμματισμένη χώρα, ώριμη για την κατάληψή της από τους Ταλιμπάν, λίγα χρόνια αργότερα.

6 Κούβα, Απρίλιος 1961: Υπάρχουν περιπτώσεις που οι επιχειρήσεις αλλαγής καθεστώτος φαίνεται να κυλούν ομαλά στην αρχή. Η εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων, στην Κούβα, που ήταν ενορχηστρωμένη από τη CIA μετά την ανατροπή του δικτάτορα Φουλχένσιο Μπατίστα από τον Φιντέλ Κάστρο, δεν ήταν μία από αυτές τις περιπτώσεις. Πολύ πριν από την εισβολή, η κυβέρνηση Κάστρο έμαθε ότι υποστηριζόμενοι από τις ΗΠΑ αντεπαναστατικοί παράγοντες εκπαιδεύονταν σε Φλόριντα και Γουατεμάλα. Πρωτοφανής κάκιστη διαχείριση της κρίσης απ’ τις ΗΠΑ.

Σήμερα, η Κούβα βρίσκεται στη μέση σοβαρής οικονομικής κρίσης, αλλά οι κληρονόμοι της επανάστασης του Κάστρο παραμένουν στον έλεγχο του νησιού σχεδόν 70 χρόνια μετά την εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων. Η επικρατούσα κατάσταση στο σαφώς πιο ισχυρό Ιράν προκαλεί σοβαρούς πονοκέφαλους στους Αμερικανούς και δεν αποκλείεται υποτροπή.