Στοχεύει στην ηγετική θέση της Κίνας στην εκμετάλλευση του βαθύ πυθμένα των θαλασσών, στην παρουσία και επιρροή στην Αρκτική και στην κυριαρχία στο διάστημα. Επιπλέον, επιδιώκει την προώθηση ενός νέου διαδικτυακού πρωτοκόλλου που θα διευκολύνει τον κρατικό έλεγχο του ίντερνετ, καθώς και τη δημιουργία

και λειτουργία ενός παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού πλαισίου για να ανταγωνιστεί τις ΗΠΑ και το δολάριο.

Για να πετύχει αυτούς τους στόχους, η Κίνα επένδυσε συστηματικά και σε ορισμένες περιπτώσεις επί δεκαετίες, συγκεντρώνοντας σημαντικού ύψους δημόσιους και ιδιωτικούς πόρους, αναπτύσσοντας εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό, επιδιώκοντας την επιρροή στα υπάρχοντα διεθνή όργανα και, όπου χρειάστηκε, δημιουργώντας νέους θεσμούς. Το πιο κρίσιμο όμως είναι η μακροχρόνια επιμονή.

Η Κίνα περιμένει την κατάλληλη στιγμή, προσαρμόζει τις τακτικές της και κεφαλαιοποιεί κάθε ευκαιρία ώστε να προχωρά βήμα-βήμα προς την εκπλήρωση του σχεδίου της.

Οι κινήσεις της Κίνας στην Αρκτική αποτελούν μόνο την πιο εμφανή πλευρά ενός πολύ ευρύτερου, δομημένου σχεδίου. Από τη δεκαετία του 1950 οι κινεζικές ηγεσίες σκέφτονταν και σχεδίαζαν τον ανταγωνισμό γύρω από τα πραγματικά και συμβολικά «σύνορα» της παγκόσμιας επιρροής, δηλαδή τις βαθιές θάλασσες, τους πόλους, το διάστημα και τις «σφαίρες ισχύος και ιδεολογίας», έννοιες που σήμερα περιλαμβάνουν επίσης τον κυβερνοχώρο, την τεχνητή νοημοσύνη και το διεθνές χρηματοπιστωτικό πλαίσιο.

Αυτοί οι τομείς συγκροτούν τα κρίσιμα θεμέλια της παγκόσμιας ισχύος, οπότε όποιος ελέγχει αυτές τις σφαίρες καθορίζει την πρόσβαση σε ζωτικούς πόρους, το σχήμα και την κατεύθυνση του διαδικτύου, τα προνόμια που συνοδεύουν την έκδοση του παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος και, τελικά, τη δυνατότητα προστασίας έναντι ενός φάσματος σύγχρονων απειλών ασφαλείας.
Όταν το κινεζικό φορτηγό πλοίο Istanbul Bridge με 25,000 τόνους σε κοντέινερ από Ningbo της Κίνας προσέδεσε στο λιμάνι του Felixstowe της Αγγλίας τον Οκτωβρίου 2025, το πλοίο ολοκλήρωσε το πρώτο μεγάλου μεγέθους εμπορικό δρομολόγιο συνδέοντας την Κίνα με την Ευρώπη μέσω της Βορείου Θαλάσσιας Οδού (Northern Sea Route) στην Αρκτική, σε μόλις 20 μέρες, προσφέροντας σαφές λειτουργικό και συμβολικό μήνυμα για τις κινεζικές φιλοδοξίες στην Αρκτική. Ο χρόνος του ταξιδιού συγκρίνεται με τις 25 ημέρες που απαιτούνται με σιδηροδρομική σύνδεση μέσω του China–Europe Railway Express, τις 40 ημέρες μέσω της Διώρυγας του Σουέζ και περίπου 50 ημέρες μέσω του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας.

Το περιστατικό εντάσσεται στη στρατηγική γραμμή της Κίνας που περιλαμβάνει την προώθηση του «Πολικού Δρόμου του Μεταξιού» (Polar Silk Road), επενδύσεις σε υποδομές, διπλωματική διείσδυση σε πολικά φόρουμ και την ανάπτυξη διπλής χρήσης τεχνολογιών για να μετατραπεί η Αρκτική και γενικότερα τα «σύνορα» της διεθνούς τάξης, σε νέα βάθρα εξουσίας. Το κινεζικό λευκό βιβλίο για την Αρκτική του 2018 το θέτει πολύ καθαρά: το Πεκίνο επιδιώκει να «συμμετέχει και να συμβάλλει» στην ανάπτυξη των διαδρόμων και των πόρων της περιοχής παρόλο που δεν ανήκει στις αρκτικές χώρες. Οι 8 αρκτικές χώρες είναι: Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδάς, Ισλανδία, Δανία, Νορβηγία, Σουηδία, Φινλανδία και Ρωσία οι οποίες συμμετέχουν το Arctic Council.

Ο θαλάσσιος βαθύ βυθός: Η Κίνα έχει ιδρύσει τουλάχιστον δώδεκα ερευνητικά κέντρα αφιερωμένα στη μελέτη του βαθύ ωκεανού και έχει συγκροτήσει τον μεγαλύτερο στόλο πολιτικών ερευνητικών σκαφών παγκοσμίως. Ο ωκεανός κρύβει ανεξερεύνητους και πολύτιμους πόρους και προκειμένου να τους αξιοποιήσει, έχει σχεδιάσει να κυριαρχήσει στις κρίσιμες τεχνολογίες πρόσβασης, χαρτογράφησης και εκμετάλλευσης του βυθού. Στον βαθύ βυθό δεν υπάρχουν χαραγμένοι δρόμοι, οπότε δεν χρειάζεται η άδεια άλλων χωρών για να περάσουν, θέλουν η Κίνα να είναι αυτή που θα χαράξει και θα ελέγχει τους δρόμους του βυθού. Κινεζικές εταιρείες έχουν ήδη εξασφαλίσει πέντε συμβάσεις εξερεύνησης βυθού από την (International Seabed Authority) ISA, τις περισσότερες από οποιαδήποτε χώρα. Σύμφωνα με έκθεση του Carnegie Endowment, το 2023 η Κίνα προσπάθησε να εμπόδισει την ISA να συζητήσει για την προστασία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων και να κάνει ένα προληπτικό πάγωμα στις άδειες εξόρυξης στις βαθιές θάλασσες. Η Κίνα διαθέτει τεχνολογία για προσέγγιση του βαθέως βυθού οπότε βιάζεται να εξορύξει, και θα μπορούσε να έχει προβάδισμα στις εξορύξεις στην Γροιλανδία.

Η Αρκτική: Όπως και ο βυθός της θάλασσας, έτσι και η Αρκτική διαθέτει πλούσιους φυσικούς πόρους. Εκτιμάται ότι περιέχει περίπου 13% των παγκοσμίων ανεξερεύνητων αποθεμάτων πετρελαίου, 30% του ανεξερεύνητου φυσικού αερίου και σημαντικά αποθέματα σπάνιων γαιών. Η Κίνα θέλει να παίζει μεγαλύτερο ρόλο στη λήψη αποφάσεων για την Αρκτική, ισχυριζόμενη ότι η κλιματική αλλαγή μετατρέπει την περιοχή σε παγκόσμιο κοινό αγαθό και επειδή οι κινεζικές εταιρείες είναι κρίσιμες για τη ναυτιλία και την ενέργεια πρέπει να έχει λόγο σε ότι γίνεται στην Αρκτική και ας μην συνορεύει με την Αρκτική.

Ενώ πολλές δημοκρατικές χώρες έκλεισαν τις πόρτες τους σε νέες κινεζικές επενδύσεις στην Αρκτική, η Ρωσία επέλεξε να ανοίξει τις δικές της. Από το 2018, η Κίνα και Ρωσία εδραίωσαν θεσμικά διαύλους διαβούλευσης για θέματα της Αρκτικής, και η συνεργασία τους ενισχύθηκε σημαντικά μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022, όταν η Ρωσία βρέθηκε διπλωματικά και οικονομικά απομονωμένη από πολλά κράτη-μέλη του Arctic Council. Έκτοτε κινεζικές επιχειρήσεις έχουν συνάψει συμφωνίες για έργα όπως ορυχεία τιτανίου και κοιτάσματα λιθίου, την κατασκευή νέας σιδηροδρομικής υποδομής και την εγκατάσταση λιμένων μεγάλου βάθους και διπλής χρήσης. Συνολικά, οι συνδυασμένες ικανότητες Κίνας και Ρωσίας στην εξερεύνηση, το εμπόριο και την παρουσία στην Αρκτική υπερτερούν πλέον αισθητά σε σχέση με τις δυνατότητες των ΗΠΑ.

Παράλληλα, η Κίνα αξιοποίησε τη συνεργασία με τη Ρωσία για να διευρύνει και την στρατιωτική της πρόσβαση στην περιοχή. Από το 2022 οι δύο χώρες πραγματοποίησαν σειρά κοινών ασκήσεων, μεταξύ άλλων στη Θάλασσα Μπέρινγκ και την Τσούκτσι, καθώς και κοινές περιπολίες βομβαρδιστικών κοντά στην Αλάσκα. Επιπλέον, Κίνα και Ρωσία προώθησαν την ένταξη των BRICS στη σφαίρα των αρκτικών συζητήσεων, ιδρύοντας ομάδα εργασίας για επιστήμη και τεχνολογία ωκεανών και πόλων και εξετάζοντας την ανάπτυξη διεθνούς επιστημονικού σταθμού στο αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ.

Η σχέση Κίνας–Ρωσίας στην Αρκτική έχει όρια. Παρότι η συνεργασία τους προβάλλεται ως πολύ στενή, η Ρωσία δεν στήριξε ανοιχτά την κινεζική αξίωση για διεύρυνση του ρόλου της στην αρκτική διακυβέρνηση. Οι κοινές ασκήσεις εξακολουθούν να περιέχουν ισχυρά στοιχεία επίδειξης και συμβολισμού. Το 2020, ο Ρώσσος απεσταλμένος στο Arctic Council συμφώνησε με τον Αμερικανό υπουργό εξωτερικού, κατατάσσοντας την Κίνα στις μη-αρκτικές δυνάμεις και αμφισβητώντας την «αυθεντικότητα» μιας κινεζικής αρκτικής συμμετοχής. Στην ίδια χρονική συγκυρία, η Ρωσία κίνησε νομικές διαδικασίες εναντίον ρωσού καθηγητή που φέρεται να παρείχε στην Κίνα απόρρητο υλικό για μεθόδους ανίχνευσης υποβρυχίων, γεγονός που δείχνει την ευαισθησία και τα όρια εμπιστοσύνης στη διμερή συνεργασία Ρωσίας Κίνας. Τώρα όμως που η εξάρτηση της Ρωσίας από την Κίνα συνεχώς μεγαλώνει, η Κίνα θα πιέζει συνεχώς την Ρωσία να υποχωρεί.

Αλλά τι σημαίνουν όλα αυτά πρακτικά για τη Γροιλανδία; Και πόσο ρεαλιστικό είναι το σενάριο ότι η Κίνα «θα πάρει» το νησί, είτε με οικονομικό, είτε με πολιτικό, είτε με άλλο τρόπο;
Η Γροιλανδία είναι στρατηγική περιοχή καθώς έχει γεωγραφική θέση στο κέντρο της Αρκτικής, στερείται πληθυσμιακού βάρους αλλά διαθέτει σημαντικές πρώτες ύλες (σπάνιες γαίες, νικέλιο, λευκόχρυσο, λιθίο σε διάφορα κοιτάσματα) και ανοιχτές ναυτιλιακές δυνατότητες όσο λιώνει ο πάγος. Για χώρες που επιδιώκουν να εξασφαλίσουν κρίσιμα μέταλλα και να αποκτήσουν ναυτική πρόσβαση στον Βόρειο Ατλαντικό, η Γροιλανδία έχει τεράστια αξία. Χώρες όπως η Κίνα το ξέρουν και επενδύουν αναλόγως χωρίς να αποκαλύπτουν την στρατηγική τους, αλλά με στοχευμένα οικονομικά και διπλωματικά βήματα.

Το ταξίδι του Istanbul Bridge επιβεβαίωσε ότι ο Βόρειος Θαλάσσιος Διάδρομος μπορεί να λειτουργήσει, σε εποχές μειωμένου πάγου, ως νησίδα ταχύτητας και κόστους για τη ναυτιλία. Ωστόσο, η χωρητικότητα, η εποχικότητα και το περιβαλλοντικό ρίσκο καθιστούν τη διαδρομή συμπληρωματική και όχι ταυτόχρονα ικανή να αντικαταστήσει πλήρως το Σουέζ ή τον γύρο του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας. Η αξιοποίηση της διαδρομής εξαρτάται από ρωσική συνεργασία/υποδομές, υποστήριξη παγοθραυστικών, και από την ευθραυστότητα του οικοσυστήματος.

Η Κίνα στη Γροιλανδία: Υπάρχουν τρεις ρεαλιστικές οδοί με τις οποίες η Κίνα μπορεί να αυξήσει την επιρροή της στη Γροιλανδία:
Οικονομικές επενδύσεις και εξορυκτικά συμβόλαια: κινεζικές κρατικές εταιρείες έχουν την τεχνογνωσία βυθού και εξορύξεων σπανίων γαιών, οπότε μπορούν να χρηματοδοτήσουν έργα, να παρέχουν εξοπλισμό και να αποκτήσουν δικαιώματα εξόρυξης. Αυτό δημιουργεί εξάρτηση και πολιτική επιρροή, αλλά υπόκειται σε τοπικές ρυθμίσεις, περιβαλλοντική πίεση και πολιτική νομιμοποίηση από τη Δανία/Γροιλανδία.

Διπλωματική και τεχνική διείσδυση: μέσω ερευνητικών προγραμμάτων, συνεργασίας στην εκπαίδευση, χρηματοδότησης υποδομών και τεχνολογικών συνεργασιών (π.χ. τηλεπικοινωνιακά δίκτυα, έκδοση αδειών). Αυτή είναι η «ήπια ισχύς» που μεταφράζεται σε πολιτικό κεφάλαιο.
Γεωστρατηγική συμπόρευση: σε περίπτωση μεγάλης διεθνούς αναταραχής, η παρουσία ναυτικών ή ερευνητικών πλοίων με διπλή χρήση θα μπορούσε να αυξήσει την πίεση. Όμως αυτό προϋποθέτει ριψοκίνδυνες κινήσεις που θα προκαλούσαν άμεση αντίδραση Δανίας, ΝΑΤΟ και ΗΠΑ.
Συνεπώς, το σενάριο για την Κίνα δεν είναι «αγορά» ή «κατάληψη» της Γροιλανδίας, αλλά μια βαθμιαία, νόμιμη αλλά πολιτικά επιθετική διείσδυση που δημιουργεί εξαρτήσεις με οικονομικούς όρους στην τοπική κοινωνία και στην αλυσίδα προμήθειας κρίσιμων μετάλλων.

Η παγκόσμια πρωτοκαθεδρία της Κίνας στην εξόρυξη και επεξεργασία σπάνιων γαιών (κατά 85%) την προκρίνει ενδεχόμενο εταίρο εξόρυξης για το μέλλον στη Γροιλανδία. Ο υπουργός Επιχειρήσεων και Ορυκτών Πόρων της Γροιλανδίας προειδοποίησε ότι, ενώ οι δυτικές συνεργασίες προτιμώνται, αλλά παρόλα αυτά δεν έρχονται επενδύσεις, οπότε ίσως η Γροιλανδία θα αναγκαστεί να στραφεί σε άλλους εταίρους, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας. Ήδη, η κινεζική εταιρεία σπάνιων γαιών Shenghe Resources είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος μέτοχος στο ορυχείο Kvanefjeld. Η Shenghe υπέγραψε μνημόνιο συνεργασίας το 2018 για να ηγηθεί της επεξεργασίας και της εμπορίας των υλικών που θα εκχυλίζονται από τον χώρο. Τα δύο κοιτάσματα σπάνιων γαιών της Γροιλανδίας που συγκαταλέγονται στα μεγαλύτερα του κόσμου κατατάσσοντας την, όγδοη παγκοσμίως όσον αφορά τα αποθέματα σπάνιων γαιών, με 1,5 εκατομμύριο τόνους, είναι το Kvanefjeld (εκτός από σπάνιες γαίες περιέχει και 270.000 τόνους ουρανίου) και το Tanbreez (εκτός από σπάνιες γαίες περιέχει και ταλλίο, νιόβιο και ζιρκόνιο). Μέχρι σήμερα όμως δεν έχει πραγματοποιηθεί εξόρυξη σπάνιων γαιών στην Γροιλανδία. Λειτουργούν μόνο το ορυχείο ανορθωσίτη White Mountain και το μικρό αλλά υψηλής ποιότητας χρυσωρυχείο Nalunaq. Συνολικά έχουν δοθεί 147 μεταλλευτικές άδειες σε όλη τη Γροιλανδία.

Εδώ και καιρό η Κίνα έχει επιδιώξει να εγκαταστήσει οικονομικούς και τεχνικούς βραχίονες στη Γροιλανδία μέσω έργων υποδομής, ωστόσο οι προσπάθειες δεν απέδωσαν καρπούς, κυρίως λόγω πολιτικών και γεωστρατηγικών αντιρρήσεων. Τα τελευταία δέκα χρόνια υπήρξαν προτάσεις για επενδύσεις σε αεροδρόμια, σε έναν εγκαταλελειμμένο ναυτικό σταθμό και σε έναν επίγειο δορυφορικό κόμβο, αλλά οι πρωτοβουλίες αυτές τελικά μπλοκαρίστηκαν ή ανεστάλησαν υπό την πίεση και τους περιορισμούς που άσκησαν οι ΗΠΑ και η Δανία.
Οι ΗΠΑ προσπάθησαν ενεργά να σταματήσουν την επέκταση του κινεζικού ελέγχου στις προμήθειες σπάνιων γαιών της Γροιλανδίας. Γι’ αυτό, αμερικανικές αρχές πίεσαν τον επενδυτή του Tanbreez να μην πουλήσει το κοίτασμα σε κινεζική εταιρεία και στο τέλος το Tanbreez δόθηκε στην Critical Metals Corp της Νέας Υόρκης. Το Tanbreez εκτιμάται ότι περιέχει ένα κοίτασμα παγκόσμιας σημασίας, ενδεχομένως το μεγαλύτερο στον κόσμο, με 28,2 εκατομμύρια μετρικούς τόνους.

Η Κίνα έχει εκφράσει σαφές ενδιαφέρον να χρηματοδοτήσει και να αναβαθμίσει τις γροιλανδικές υποδομές, τόσο για να στηρίξει τυχόν εξορυκτικές επενδύσεις, όσο και για να προωθήσει τις αρκτικές της επιδιώξεις. Ωστόσο, έως σήμερα δεν έχει πραγματοποιηθεί κάποιο μείζον έργο. Το 2018, η κρατική China Communications Construction συμπεριλήφθηκε σε λίστα υποψηφίων για την κατασκευή και την επέκταση δικτύου αεροδρομίων σε Nuuk, Ilulissat και Qaqortoq, σε ένα πρόγραμμα που εκτιμήθηκε ότι θα απαιτούσε κοντά στα 550 εκατομμύρια δολάρια, περίπου το 17% του ΑΕΠ της Γροιλανδίας (3,3 δισ. δολ. το 2024). Η πρόταση αυτή προκάλεσε ανησυχίες τόσο στις ΗΠΑ όσο και στη Δανία. Οι ΗΠΑ με παρέμβαση τους απέτρεψαν τα σχέδια της Κίνας.
Περιβαλλοντική διάσταση: Η εκμετάλλευση πόρων στην Αρκτική και στο βαθύ βυθό εγείρει σοβαρά περιβαλλοντικά ζητήματα. Σε διεθνές επίπεδο, ο αγώνας για κανόνες είναι σε εξέλιξη, στη Διεθνή Αρχή για τον Βυθό της Θάλασσας και σε άλλα φόρουμ. Η Κίνα έχει επιδείξει ενεργή προσπάθεια να διαμορφώσει πρότυπα υπέρ της δικής της βιομηχανικής πορείας, με συνέπειες την μη προστασία των οικοσυστημάτων. Ενδεικτικά, η αντιπαράθεση στην ISA για πρώιμη αδειοδότηση εξόρυξης φανερώνει το χάσμα ανάμεσα στην ανάπτυξη και την προφύλαξη του περιβάλλοντος.

Η Κίνα δεν «θα πάρει» εύκολα τη Γροιλανδία. Ο πραγματικός κίνδυνος είναι η σταδιακή, νόμιμη και οικονομικά ελεγχόμενη επιρροή που δημιουργεί δομικούς δεσμούς εξάρτησης, τόσο στις τοπικές κοινωνίες όσο και στην παγκόσμια αλυσίδα κρίσιμων υλικών. Το αντίδοτο δεν είναι απομονωτισμός ή «αγορά ανταγωνιστικών συμφερόντων» αλλά ένας έξυπνος συνδυασμός διαφάνειας, επενδύσεων, περιβαλλοντικού ελέγχου και ισχυρής πολυμερούς παρουσίας που θα δώσει στους κατοίκους της Γροιλανδίας τη δυνατότητα να επιλέξουν με γνώση και κυριαρχία. Στον 21ο αιώνα, ο αγώνας για τα νέα σύνορα (Αρκτική, βαθύς βυθός, διάστημα, κυβερνοχώρος κλπ.) θα κριθεί περισσότερο από νομικές-θεσμικές, τεχνολογικές και οικονομικές επιλογές παρά από απλές εδαφικές διεκδικήσεις.

Η Ευρώπη μαζί με τους συμμάχους της έχει ακόμη τη δυνατότητα να θέσει τους όρους αυτού του παιχνιδιού.
Το ορυχείο Tanbreez διαθέτει μεγάλο ταμιευτήρα βαρέων σπάνιων γαιών, ο οποίος σε βάθος χρόνου θα μπορούσε να μειώσει την εξάρτηση των ΗΠΑ και της ΕΕ από το κινεζικό μονοπώλιο προμήθειας σε αυτά τα κρίσιμα μέταλλα. Παρ’ όλα αυτά, πριν οι επενδύσεις στα εν λόγω κοιτάσματα αποδώσουν οικονομικά και να προσφέρουν οφέλη ασφάλειας τόσο για τις ΗΠΑ όσο και για τη Γροιλανδία, είναι απαραίτητο να γίνουν εκτεταμένες βελτιώσεις στις υποδομές υποστήριξης και να κερδηθεί η ευρύτερη κοινωνική αποδοχή της εξορυκτικής δραστηριότητας. Εφόσον οι επενδυτικές ανάγκες για την ανάπτυξη των υποδομών και του μεταλλευτικού οικοσυστήματος στη Γροιλανδία είναι εξαιρετικά μεγάλες, οι ΗΠΑ οφείλουν να υιοθετήσουν μια κοινά συντονισμένη πολιτική με τους συμμάχους τους, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι δεν αποτελούν τον μοναδικό ενδιαφερόμενο ούτε τη μόνη χώρα που αναζητά πρόσβαση στα γροιλανδικά ορυκτά. Τον Ιούνιο του 2025, η ΕΕ χαρακτήρισε το έργο γραφίτη (για μπαταρίες και εφαρμογές άμυνας) Amitsoq στη Γροιλανδία ως Στρατηγικό Έργο καθώς η Κίνα έχει ελέγχει το 79% της παγκόσμιας παραγωγής γραφίτη.

Το κινεζικό μονοπώλιο στις σπάνιες γαίες, σε συνδυασμό με την προθυμία της να οπλοποιεί ελέγχους εξαγωγών ως μέσο πίεσης, καθιστούν αναγκαίο έναν συντονισμένο στρατηγικό διάλογο ΗΠΑ–ΕΕ για τη δημιουργία αξιόπιστων εναλλακτικών προμηθειών και την υποστήριξη νέων έργων μέσω κοινών συμφωνιών παραλαβής, χρηματοδοτικής κάλυψης και πολιτικής στήριξης. Διαφορετικά κινδυνεύουν οι ΗΠΑ αλλά πολύ περισσότερο η ΕΕ, να μην έχουν τα κρίσιμα υλικά και τις σπάνιες γαίες που είναι απαραίτητες για να αναπτύξουν την τεχνητή νοημοσύνη, τα μη επανδρωμένα οχήματα, τα ανθρωποειδή ρομπότ, τον αμυντικό εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας, τα drones κλπ. Επί πλέον θα εκβιάζονται σε πολλούς άλλους τομείς από τις απαγορεύσεις που ήδη η Κίνα έχει επιβάλει στις εξαγωγές σπάνιων γαιών.

Η δυνατότητα χρηματοδότησης επενδύσεων στη Γροιλανδία θεσπίστηκε το 2019 μέσω του νόμου European Energy and Security Act, ο οποίος έδωσε στον DFC (Αμερικανικός Οργανισμός Διεθνούς Χρηματοδότησης για την Ανάπτυξη) την αρμοδιότητα να στηρίξει συγκεκριμένα έργα ενέργειας σε επιλέξιμες ευρωπαϊκές χώρες, περιλαμβανομένης της Γροιλανδίας.
Η Γροιλανδία θα πρέπει να προβλέπει ως όρο αδειοδότησης, τη σύναψη συμφωνιών που θα ωφελούν τις κοινότητες, οι οποίες θα δεσμεύουν τους φορείς εκμετάλλευσης να προτιμούν τοπικό εργατικό δυναμικό, να χρηματοδοτούν προγράμματα κατάρτισης και μαθητείας, να θέτουν ποσοστώσεις προμηθειών προς μικρομεσαίες επιχειρήσεις της περιοχής και να δημοσιοποιούν τακτικά εκθέσεις προόδου για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν σημαντική ευκαιρία να εμβαθύνουν τους στρατηγικούς δεσμούς με τη Γροιλανδία, όχι μέσω άμεσης αγοράς ή στρατιωτικής επέμβασης, αλλά μέσω συντονισμένων επενδύσεων με την Ε.Ε. Διαφορετικά η Κίνα παραμονεύει.