ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΠΡΟΥΝΗΣ

Η μαραθώνια μάχη κατά της πανδημίας, η ενεργειακή κρίση και οι ανατιμήσεις κυριαρχούν στην πολιτική αντιπαράθεση. Είναι απόλυτα λογικό. Ολο το πολιτικό σύστημα, όμως, πλέον μπαίνει σιγά σιγά σε μια άτυπη προεκλογική περίοδο.

Οπως πάντοτε, η πραγματικότητα γκρεμίζει τις αυταπάτες. Αυτό συμβαίνει στη ζωή. Το ίδιο συμβαίνει και με τη μετάλλαξη «Ο». Για μια ακόμη φορά επιβεβαιώνεται η βεβαιότητα της αβεβαιότητας σε σχέση με την πανδημία.

 Εδώ και μια δεκαετία οι συνταξιούχοι διεκδικούν να κερδίσουν κάτι από τα εισοδήματα που έχασαν λόγω των μνημονιακών περικοπών. Και δεν έχασαν και λίγα. Καταργήθηκαν τα Δώρα, δηλαδή δύο μισθοί. Εχασαν ακόμα περίπου το 30% των μηνιαίων αποδοχών τους από διαδοχικές μειώσεις.

Εγινε θέμα των ημερών η δήλωση – αποχώρηση του Αρη Σερβετάλη από τη θεατρική παράσταση που συμμετείχε. Οπως δήλωσε ο ηθοποιός, δεν μπορούσε να παίζει μόνο για εμβολιασμένους θεατές. Δημοκρατία έχουμε. Και έχει δικαίωμα, όπως ο κάθε πολίτης, να εκφράζει τις απόψεις του. Επειδή, όμως, έχουμε ελευθερία λόγου θα έπρεπε να περιμένει ότι αυτή η […]

Είναι δεδομένο πως η κατάσταση στο μέτωπο της πανδημίας βρίσκεται σε εύθραυστη ισορροπία. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ούτε επιδημιολόγος ούτε στατιστικολόγος για να το αντιληφθεί. Εχουμε κάθε μέρα σχεδόν 100 θύματα. Οι διασωληνωμένοι αυξάνονται περίπου κατά 50 κάθε εβδομάδα. Τα κρούσματα δείχνουν να παραμένουν στον υψηλό μέσο όρο των 6.000 ημερησίως.

Υπάρχουν αρνητές εμβολίων. Υπάρχουν αρνητές απογραφής. Τώρα προέκυψαν και αρνητές τού μετρό. Το φαινόμενο της άρνησης σε οτιδήποτε τείνει να γίνει μια νέα κοινωνικοπολιτική μόδα. Μικρές ή μεγαλύτερες μειοψηφίες αρνούνται την πραγματικότητα.

Η πανδημία είναι εδώ. Οι σκληροί δείκτες είναι αποτυπώνουν με σαφήνεια την πραγματικότητα. Mέχρι τέλος Νοεμβρίου θα έχουμε θρηνήσει ακόμα 2.000 θύματα. Συγχρόνως οι διασωληνωμένοι θα είναι πολύ περισσότεροι από 600, ενώ στις 31 Οκτωβρίου ήταν 421.

Και να που η Ευρώπη επιστρέφει σε μίνι, «περίπου» ή ολικά lockdowns. Παρά τις διαβεβαιώσεις των κυβερνήσεων, παρά τις επιστημονικές εκτιμήσεις των ειδικών, παρά τις ελπίδες των πολιτών.

Βγήκε ο Αλέξης Τσίπρας και έκανε δήλωση για να σχολιάσει τα νέα περιοριστικά μέτρα κατά τη πανδημίας που ανακοίνωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Η δήλωση έμοιαζε σαν να είχε γραφτεί πριν από το πρωθυπουργικό διάγγελμα. Και προφανώς στο επιτελείο του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπήκαν στον κόπο να αλλάξουν τίποτα παραπάνω από δυο-τρεις γραμμές του κειμένου.

Εδώ και αρκετές εβδομάδες βιώνουμε την κορύφωση του τέταρτου κύματος της πανδημίας. Μέσα στον Νοέμβριο έχουν χάσει τη ζωή τους 1.137 συμπολίτες μας. Οι Μονάδες Εντατικής Θεραπείας είναι γεμάτες. Οι διασωληνωμένοι έφτασαν τους 556, από 421 στις 31 Οκτωβρίου. Τα κρούσματα έχουν εκτιναχθεί, σπάζοντας κάθε προηγούμενο ρεκόρ.

Θα ήταν το ιδανικό σενάριο. Κανένα μέτρο περιορισμού για κανέναν και βέβαια κανένα lockdown. Η έννοια της λέξης «κανένα» θα είχε νόημα στη μάχη κατά της πανδημίας, αν δεν είχαμε κανένα θύμα. Μόνο που τον Νοέμβριο είναι αρκετά πιθανό να θρηνήσουμε περισσότερους από 2.000 νεκρούς.

Σχεδόν 6,5 εκατομμύρια πολίτες έχουν πλήρως εμβολιαστεί. Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της Marc, το 77,6% ανησυχεί για την πανδημία, ενώ η ακρίβεια είναι το δεύτερο σημαντικότερο πρόβλημα της κοινωνίας.

Η λογική πάνω στην οποία θεσμοθετήθηκε η ελάχιστη βάση εισαγωγής στις πανεπιστημιακές σχολές ήταν σωστή. Δεν είχε κανένα νόημα για κάποιον υποψήφιο να μπαίνει έχοντας γράψει λευκή κόλλα.

Κάθε μέρα και ένας νέος παραλογισμός. Κάποιοι σκέφθηκαν έναν νέο τρόπο «αντίστασης» στο σύστημα και αρνούνται να συμμετέχουν στην απογραφή πληθυσμού. Οι ψεκασμένες θεωρίες συνωμοσιολογίας σπάνε κάθε ρεκόρ παρανοϊκής ευρηματικότητας.

Ο Ερντογάν δείχνει να επιστρέφει στη γνωστή ρητορική του. Και δείχνει, επίσης, έτοιμος να μην αφήσει μόνο σε λεκτικό επίπεδο τις επιθέσεις προς τη χώρα μας. Ετοιμάζεται, λέει, να ανοίξει τα σύνορα για εκατομμύρια μετανάστες. Οπως δήλωσε, «δεν ξέρει τι θα πάθει η Ελλάδα».

Τα δίνει όλα στο μικροκομματικό παιχνίδι εκμετάλλευσης της πανδημίας ο Αλέξης Τσίπρας. Για μια ακόμη φορά υπόσχεται στους πολίτες ότι έχει τις λύσεις στο τσεπάκι.

Ο κορονοϊός πλέον μας γυροφέρνει όλους. Δεν είναι οι αριθμοί. Συμβαίνει στη διπλανή πόρτα. Κρούσματα στις τάξεις των παιδιών μας. Ενας φίλος που βρίσκεται διασωληνωμένος στην Εντατική και παλεύει για να σωθεί.

Για μια ακόμη φορά η αμετανόητη, δυσκίνητη και γραφειοκρατική Ευρώπη δείχνει να πιάνεται στον ύπνο. Πέρσι ήταν η επιθυμία για «ανοιχτά Χριστούγεννα» που οδήγησε σε ένα σχεδόν εξάμηνο lockdown.

Καμία έκπληξη. Μαζί με την επιστροφή του κόσμου στα γήπεδα, όπως ήταν αναμενόμενο επέστρεψαν και τα επεισόδια. Οι χούλιγκαν πήραν το βραβείο… MVP, έπεσαν και τα δακρυγόνα. Και σιγά σιγά ήρθε η ώρα να αραιώνουν οι νορμάλ φίλαθλοι.

Διαμαρτύρονται οι έμποροι και οι επιχειρηματίες της εστίασης για τα περιοριστικά μέτρα κατά των ανεμβολίαστων. Οχι, δεν είναι αρνητές της πανδημίας. Κινδυνεύουν, όμως, να γίνουν αρνητές της πραγματικότητας.

Πάλι σε λάθος βάση γίνεται η κουβέντα για την πανδημία. Ας μην εθελοτυφλούμε άλλο. Το έχουμε ήδη πληρώσει αρκετά ακριβά. Χιλιάδες θύματα. Χιλιάδες άνθρωποι με βαριά post Covid συμπτώματα. Ψυχολογικές επιπτώσεις για όλους μας. Δισεκατομμύρια ευρώ.