Γιάννης Τσαπρούνης

Τι δεν θα πει ο Τσίπρας στο διάγγελμα για την έξοδο στις αγορές

Tα φώτα έχουν ανάψει, οι κάμερες ξεκινούν να γράφουν, το σκηνικό από το εσωτερικό του Μαξίμου γνώριμο, ο Αλέξης Τσίπρας με σοβαρό αλλά κατά βάθος πανηγυρικό ύφος ξεκινάει να μιλάει: «H σημερινή έξοδος της Ελλάδας στις αγορές σηματοδοτεί το τέλος ενός πολυετούς κύκλου… Η χώρα είναι έτοιμη και πάλι να σταθεί όρθια με τις δικές της δυνάμεις… Οι θυσίες των πολιτών αναγνωρίζονται… Η κυβέρνηση εκπλήρωσε τις δεσμεύσεις της απέναντι στους δανειστές και τώρα ανοίγει ξεκάθαρα ο δρόμος για την έξοδο από τα Μνημόνια και την επιτροπεία… Βρισκόμαστε ήδη σε ανάπτυξη…»..

Η κυβέρνηση… αυτοαποθεώνεται

Ο πρωθυπουργός εξήγγειλε τη δημιουργία ενός «λιμανιού ξηράς» στην Καστοριά. Εντάξει, δεν είναι και τόσο σοκαριστικό, θα μπορούσε να υποσχεθεί πως θα φτιάξει ποτάμια για να χτίσει γεφύρια.Ο Αλέξης Τσίπρας λίγο πριν εκστομίσει το απίστευτο ευφυολόγημα για το «λιμάνι ξηράς» ζήτησε από τους παρευρισκόμενους να του επιτρέψουν να χρησιμοποιήσει αυτή την αδόκιμη έκφραση..

Η διχαστική βλακεία και ο Καρανίκας

Ο Καρανίκας και ο κάθε άνθρωπος είτε δουλεύει στο πρωθυπουργικό γραφείο είτε είναι ένας απλός πολίτης μπορεί να έχει οποιαδήποτε άποψη για τον Διονύση Σαββόπουλο. Μπορεί να του αρέσουν τα τραγούδια του Νιόνιου, μπορεί και όχι. Μπορεί να του αρέσει η Μενεγάκη, μπορεί και όχι..

Αριστεροδεξιές ιδεοληψίες

Η πιο εύκολη διέξοδος για οποιονδήποτε δεν θέλει να αναλάβει είτε τις ευθύνες του παρελθόντος είτε να τολμήσει να εφαρμόσει ρηξικέλευθες πολιτικές στο μέλλον είναι να ρίχνει το φταίξιμο πάντοτε σε κάποιους άλλους. Σε παλιούς, σε νέους, στους πρώην, στους επόμενους, στη Γερμανία, στο ΔΝΤ, στα συμφέροντα, στους πρόσφυγες, ακόμα και στους ομοφυλόφιλους. Για κάποιους φταίνε όλοι αυτοί που η Ελλάδα ξαποσταίνει εδώ και επτά χρόνια και δεν την αφήνουν να τραβήξει ξανά προς τη δόξα. Αυτοί οι κάποιοι τέμνουν οριζόντια το πολιτικό σύστημα της χώρας, βρίσκονται στον ΣΥΡΙΖΑ, στη Ν.Δ., στο ΠΑΣΟΚ και σε όλα τα υπόλοιπα μικρά κόμματα της χώρας..

Η Δρακουλέσκου, η πριγκίπισσα Ντέλια και άλλα συριζαϊκά… παραμύθια

Τελικά το ΔΝΤ είναι καλό, σύμφωνα με την κυβέρνηση. Ο Αλέξης Τσίπρας έσβησε με σφουγγάρι όλα όσα είχαν πει ο ίδιος και τα στελέχη του και έβαλε φαρδιά πλατιά την υπογραφή του ζητώντας ένα νέο μνημόνιο από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο..

Αν ο Μπαμπινιώτης προσφύγει στο ΣτΕ μπορεί να… σωθούμε

Αν ζούσαμε σε μια κανονική χώρα ο Γιώργος Μπαμπινιώτης, ο καθηγητής γλωσσολογίας και δημιουργός των λεξικών που εμπιστεύονται όλοι οι Ελληνες, θα έπρεπε να είχε προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Θα έπρεπε να ζητήσει την απαγόρευση χρήσης της λέξης «μεταρρύθμιση» από τους πολιτικούς..

Οποιος διαπραγματεύεται χωρίς σχέδιο, δεν πετυχαίνει κανένα στόχο

«Οποιος διαπραγματεύεται με σχέδιο, πετυχαίνει τους στόχους του». Αυτή τη δήλωση έκανε χθες ο Αλέξης Τσίπρας που προφανώς είτε ζει σε ένα δικό του μοναδικό κόσμο είτε προσπαθεί να συνεχίσει να κοροϊδεύει τους πολίτες. Πραγματικά είναι να θαυμάζει κανείς το μοναδικό συνδυασμό θράσους και άγνοιας. Πότε είχε σχέδιο διαπραγμάτευσης; Και ποιο στόχο πέτυχε;.

Τα μπάνια του λαού

«Δεν θα χαλάσουμε τα μπάνια του λαού». Την ιστορική αυτή φράση είχε πει ο Ανδρέας Παπανδρέου τη δεκαετία του ’80 όταν είχε ερωτηθεί για την πιθανότητα πρόωρων εκλογών μέσα στο καλοκαίρι. Μπορεί να φέρει τεράστια ευθύνη για την κοινωνική χρεοκοπία της χώρας, μπορεί να ήταν ο κορυφαίος εκπρόσωπος του λαϊκισμού στη μεταπολίτευση, αλλά ήταν ο ηγέτης που γνώριζε πολύ καλά τι θέλουν οι πολίτες..

Η μόνη Εξεταστική Επιτροπή που θα έχει νόημα

Εχει αποδειχθεί διαχρονικά ότι οι Εξεταστικές Επιτροπές γίνονται είτε για ξέπλυμα των εμπλεκομένων είτε για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους. Το κάθε κόμμα φτιάχνει το πόρισμά του, λέει τα δικά του, αθωώνει ή καταδικάζει πολιτικά τους υπόλογους και η ζωή συνεχίζεται μέχρι την επόμενη Εξεταστική. Είναι βέβαιο πως όλη η νομολογία περί ευθύνης υπουργών έχει δομηθεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να υπάρχει απεμπλοκή από τις υποθέσεις μέσα από την παραγραφή και άλλα συνταγματικά προβλεπόμενα κόλπα..

Τι θα είχε συμβεί στις 6 Ιουλίου 2015, αν…

Ενα ακραίο πολιτικό παιχνίδι θα μπορούσε να είχε αλλάξει για πάντα την Ιστορία της Ελλάδας. Το βράδυ της 5ης Ιουλίου 2015 το «όχι» είχε θριαμβεύσει στο δημοψήφισμα με ποσοστό 61,31%. Η πόλωση ανάμεσα στα κόμματα και ο διχασμός στην κοινωνία είχαν χτυπήσει κόκκινο. Στο παρασκήνιο συνέβησαν ζυμώσεις και διεργασίες που ίσως μάθουμε μετά από πολλά χρόνια, ίσως και ποτέ. Aυτό που γνωρίζουμε από τις εξομολογήσεις του Γιάνη Βαρουφάκη και της Ζωής Κωνσταντοπούλου είναι πως, ενώ στο Σύνταγμα χιλιάδες πολίτες χόρευαν πανηγυρίζοντας, μέσα στο Μαξίμου το κλίμα θύμιζε… κηδεία..