ΑΣ ρίξουμε μια ματιά στην πρόσφατη ομιλία του στη Λαμία. Ενα κείμενο 3.294 λέξεων. Οι 2.456 αφορούσαν στο να καταγγέλλει την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Δηλαδή, το 75% της ομιλίας του το χρησιμοποίησε για να παρουσιάσει μια δική του εικονική πραγματικότητα μαυρίλας και μιζέριας για τη χώρα, την οποία υποτίθεται πως… καταστρέφει καθημερινά η κυβέρνηση.

ΞΟΔΕΨΕ 290 λέξεις για να μιλήσει για το 1821, την Κατοχή και τον Αρη Βελουχιώτη. Με μόλις 356 λέξεις παρουσίασε τις προτάσεις του για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων του πολέμου στο Ιράν. Και αρκέστηκε σε 194 λέξεις για την αριστερή – προοδευτική παράταξη στο κλείσιμο της ομιλίας του.

ΑΥΤΟ αποδεικνύει πως πρόκειται για ένα rebranding για γέλια και για κλάματα. Είναι γνωστό πως όσο κι αν προσπαθεί κάποιος να χρησιμοποιήσει την ίδια μέθοδο, με σκοπό να πετύχει διαφορετικό αποτέλεσμα, δεν πρόκειται ποτέ να το καταφέρει. Αυτό, προφανώς, ισχύει και στην πολιτική. Αυτό κάνει και ο Αλέξης Τσίπρας.

ΑΣ γυρίσουμε τρία χρόνια πίσω. Ο Αλέξης Τσίπρας παραιτήθηκε από την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ ύστερα από τη διπλή εκλογική πανωλεθρία. Εχασε με 41%-20% και 41%-17%. Ποια ήταν η τακτική του την περίοδο 2019-2023, όταν βρισκόταν στη θέση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης; «Οχι σε όλα», καταστροφολογία, σκανδαλολογία. Αυτή η τακτική απέτυχε παταγωδώς.

ΚΑΙ, τώρα, την επαναλαμβάνει. Ετοιμάζεται να ιδρύσει όχι ένα νέο κόμμα, αλλά έναν νέο ΣΥΡΙΖΑ. Ετοιμάζεται να κατέβει στις εκλογές με τους πρώην συντρόφους του. Και θα τα κάνει όλα αυτά χρησιμοποιώντας και πάλι την ίδια αποτυχημένη συνταγή. Γιατί, όταν αναλώνει το 75% της ομιλίας του κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη και της κυβέρνησης και το άλλο 9% για να αποθεώσει τον Αρη Βελουχιώτη, τότε για ποιο rebranding μιλάμε; Για ποια στροφή στη μετριοπάθεια και στο Κέντρο; Πλάκα κάνουμε;

Ο Αλέξης Τσίπρας ούτε άλλαξε ούτε πρόκειται να αλλάξει. Τα ίδια έλεγε το 2012 και το 2015, τα ίδια το 2019 και το 2023. Τα ίδια λέει και το 2026. Μαυρίλα και καταστροφολογία από τη μία, φαντασιακές λύσεις και λαϊκιστική ρητορική από την άλλη.