Σκληροί μήνες Μάρτης κι Απρίλης...
Με τον μικρό μου εγγονό -ήδη δωδεκαετής- πηγαίναμε στην παρέλαση. Η παρέλαση μπροστά από τον Αγνωστο Στρατιώτη, στο Σύνταγμα, ήταν για μας ένα χαρούμενο «πρέπει». Στεκόμαστε Βασιλίσσης Αμαλίας, στη γωνία του ΚΕΠ, και σηκώναμε το κεφάλι μας να δούμε τα αεροσκάφη και τη δεξιοτεχνία των πιλότων μας. Η παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη μας έπεφτε μακριά. Πήγα, νομίζω, Οκτώβρη 1990, επειδή είχε ανεβεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κων. Καραμανλής και με έστειλε η εφημερίδα μου. Οι Μακεδόνες τον αποθέωναν, όπου εμφανιζόταν..