Άννα Παναγιωταρέα

Αθλιότητες

Μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι -δεν είναι και το καλύτερο να σου συμβεί αυτές τις μέρες- διαβάζοντας τις αθλιότητες των συριζαίων που ενοχλούνται από εκείνους στους οποίους οφείλουμε μόνο ευχαριστίες. Πότε τους ενοχλεί ο κ. Τσιόδρας και πότε ο κ. Χαρδαλιάς..

Ετσι τη γλιτώσαμε...

Να ξεκινήσω με γκρίνια: Η Αστυνομία ελέγχει την τήρηση των μέτρων μόνο στο κέντρο της Αθήνας; Και υπάρχει έλεγχος μόνο για τα αυτοκίνητα που έρχονται προς το κέντρο; Γιατί την Κυριακή το μεσημεράκι στην παραλία του Παλαιού Φαλήρου, στην πλατεία της Νέας Σμύρνης και στην πλατεία της Κηφισιάς ήταν σαν να μην υπήρχαν μέτρα..

Κάτι λεπτομέρειες...

Για την ώρα κρατάμε τη αναπνοή μας. Συμφωνούμε ότι τα έχει πάει καλά η χώρα μας ως τώρα. Μας έλεγαν ότι θα είναι κρίσιμη η περίοδος από τις 26 Μαρτίου αλλά τώρα το ορόσημο πήγε μετά το πρὠτο δεκαπενθήμερο του Απρίλη. Πάσχα; Ασφαλώς στο σπίτι μας..

Ζητείται ταυτότητα...

ΔΥΣΚΟΛΑ, ΣΗΜΕΡΑ, θα έλεγε πολιτικός αντίπαλος στον Τσίπρα: «Δεν δικαιούσθε διά να ομιλείτε, επειδή όσα πράξατε είναι επώδυνα παρόντα». Πόσω μάλλον ο Κυριάκος Μητσοτάκης που διδάχθηκε, από τον κοινοβουλευτικό Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, τον σεβασμό του πολιτικού του αντιπάλου..

Εμπρός, στο... παρελθόν!

Αρχίζω τη μέρα μου διαβάζοντας όλο τον ελληνικό Tύπο. Τα πιο διασκεδαστικά φύλλα είναι τα ΦΕΚ ΣΥΡΙΖΑ. Με την εμπειρία μου, των 40 χρόνων στα ΜΜΕ, σας βεβαιώ ότι δικαίως θεωρούν τον Κυριάκο Μητσοτάκη «εχθρό νούμερο ένα». Δεν υπάρχει μεγαλύτερος εχθρός για τα ΦΕΚ ΣΥΡΙΖΑ, επειδή τα αφήνει χωρίς πραγματική αντιπολιτευτική είδηση! Δε μιλώ για κατασκευή fake. Εκεί έχουν διδακτορικό των τέως υπογείων Μαξίμου..

Φυλαχθείτε από τον Καψώχα και τον Κούλογλου

Φυλαχθείτε από τον Καψώχα και τον Κούλογλου. Κυβερνητικά στελέχη, υπουργοί, υπάλληλοι δημοσίου συμφέροντος, δημοσιογράφοι (οι παλιοί συνάδελφοί τους στην ΕΡΤ που τους θεωρούν ότι… αλλαξοπίστησαν) αλλά και πολίτες που δεν ψηφίσατε ΣΥΡΙΖΑ. Οταν επιστρέψουν δηλώνουν ότι θα «γ@@@@@» τους πάντες!.

Του χρόνου καλύτερα...

Στενάχωρη η χθεσινή τελετή στον Αγνωστο Στρατιώτη από τη δημόσια τηλεόραση. Αδύναμη η κάλυψη, για μέρες που χρειάζεται εθνικό φρόνημα. Εορτασμός εθνικής επετείου, εν πολιορκία, δεν εκφράζεται από προχειρότητα. Σημαίνει καλά προετοιμασμένο πρόγραμμα -από το πλούσιο αρχειακό υλικό της δημόσιας τηλεόρασης- και ένταξη της «ζωντανής» τελετής. Δηλαδή, μεράκι, δημιουργική φαντασία και γνώση του μέσου. Επρεπε να εμπνέει αισιοδοξία. Μελαγχολία έχουμε αρκετή....

Σκληροί μήνες Μάρτης κι Απρίλης...

Με τον μικρό μου εγγονό -ήδη δωδεκαετής- πηγαίναμε στην παρέλαση. Η παρέλαση μπροστά από τον Αγνωστο Στρατιώτη, στο Σύνταγμα, ήταν για μας ένα χαρούμενο «πρέπει». Στεκόμαστε Βασιλίσσης Αμαλίας, στη γωνία του ΚΕΠ, και σηκώναμε το κεφάλι μας να δούμε τα αεροσκάφη και τη δεξιοτεχνία των πιλότων μας. Η παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη μας έπεφτε μακριά. Πήγα, νομίζω, Οκτώβρη 1990, επειδή είχε ανεβεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κων. Καραμανλής και με έστειλε η εφημερίδα μου. Οι Μακεδόνες τον αποθέωναν, όπου εμφανιζόταν..

Ωρες ευθύνης...

Ο πρωθυπουργός, ήρεμος, χωρίς να κινδυνολογεί, μας είχε προειδοποιήσει για τα μέτρα που αναγκάστηκε να ανακοινώσει: Πρέπει να προφυλάξει τους πολλούς από τη ανευθυνότητα και την επιπολαιότητα των ολίγων..

«Κάτι άλλο»...

Το ρολόι μου έδειχνε 17.10. Μόλις είχε τελειώσει το λόγο του ο πρωθυπουργός. Το τηλέφωνό μου χτύπησε 17.12. «Γιατί ο Μητσοτάκης έπρεπε να ξανακάνει διάγγελμα; Συμβαίνει κάτι και δεν το λέει; Κάτι περισσότερο ξέρετε εσείς οι δημοσιογράφοι»..