Τα Βορίζια της Κρήτης έγιναν πεδίο μάχης. Πιστόλια, καραμπίνες, καλάσνικοφ, βόμβες. Πάνω από δύο χιλιάδες σφαίρες έπεσαν. Δύο νεκροί και αρκετοί τραυματίες. Για μια βεντέτα που ξεκινάει από το 1953. Ναι, 72 χρόνια μετά παραμένει άσβεστο το μίσος ανάμεσα σε δύο οικογένειες. Και δεν μιλάμε για κωμωδία «Βροντάτσηδες - Φουρτουνάτσηδες», αλλά για τραγωδία με αίμα. Πριν από λίγες ημέρες έγινε μία δολοφονία και σε ένα πανηγύρι στο Ελος Χανίων, για κάποια άλλη βεντέτα.
ΕΝ έτει 2025 η βεντέτα στην Κρήτη θεωρείται «ζήτημα τιμής». Η Κρήτη, σε πολλά θέματα, μοιάζει σαν ένα «ανεξάρτητο κράτος» με δικούς του νόμους. Υπολογίζεται ότι εκεί υπάρχουν έως και ένα εκατομμύριο παράνομα όπλα σε σπίτια. Κάθε Κρητικός που «σέβεται» τον εαυτό του έχει μία συλλογή όπλων που την παρουσιάζει ως δείγμα ανδρισμού και περηφάνιας. Και αυτό περνάει από γενιά σε γενιά. Οπως και το αίμα κάνει κύκλους από γενιά σε γενιά.
ΜΠΟΡΕΙ οι πινακίδες στους δρόμους, που θυμίζουν σουρωτήρι από τις σφαίρες, να μοιάζουν σαν στοιχείο φολκλόρ για το νησί, αλλά οι δολοφονίες για ιδιοκτησιακά ζητήματα, για τα κοπάδια, για μία προσπέραση με αυτοκίνητο ή για οποιαδήποτε άλλη ασήμαντη αφορμή δεν σταματούν.
ΚΑΙ δεν πρόκειται να σταματήσουν ποτέ. Γιατί και οι νέες γενιές μεγαλώνουν με τον ίδιο τρόπο που μεγάλωναν οι προηγούμενες. Με βασική διαφορά, βέβαια, πως είναι άλλο το 1925 και άλλο το 2025. Ο πλανήτης έχει προχωρήσει. Η Ελλάδα και αυτή έχει προχωρήσει. Στην Κρήτη, όμως, η παράνομη οπλοκατοχή μοιάζει σαν να είναι «αναγκαστική». Δεν υπάρχει ζωή χωρίς το όπλο παρά πόδα. Και, βέβαια, ο θάνατος παραμονεύει για όσους κρατάνε αυτά τα όπλα.
ΘΑ μπει τέλος ποτέ σε αυτή την κατάσταση; Ποτέ! Πιθανότατα και το 2125 τα ίδια θα γίνονται. Ο,τι κι αν κάνει οποιαδήποτε κυβέρνηση. Οσοι αστυνομικοί κι αν κατέβουν στο νησί. Η οπλοκατοχή βρίσκεται βαθιά ριζωμένη στο DNA των Κρητικών. Και για να ξεριζωθεί πρέπει να αλλάξουν νοοτροπία οι ντόπιοι, να το περάσουν στις νέες γενιές. Ετσι, δυστυχώς, κάθε φορά θα μετράμε θύματα σε έναν ακήρυχτο πόλεμο παρανοϊκής μαγκιάς.
Ο μετασχηματισμός των ΕΛΤΑ και οι αυταπάτες
ΤΟ θέμα των ΕΛΤΑ το σχολίασα και προχθές το Σάββατο. Στην εποχή του Διαδικτύου και των social media, δυστυχώς, δεν υπάρχει χώρος για αλληλογραφία. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Η κυβέρνηση έχει δώσει πάνω από 250 εκατ. ευρώ, αλλά τα ΕΛΤΑ μοιάζουν σαν βαρέλι με τρύπιο πάτο.
Διαβάστε Επίσης
ΟΙ αντιδράσεις των πολιτών είναι λογικές για τα λουκέτα στα καταστήματα. Δεν είναι, όμως, λογικές οι αντιδράσεις δημάρχων, κυβερνητικών και αντιπολιτευόμενων, βουλευτών και τοπικών παραγόντων. Δεν γίνεται η χώρα να πάει μπροστά με αυταπάτες. Ετσι, θα μένουμε κολλημένοι στη δεκαετία του ’80.
Ο μετασχηματισμός των ΕΛΤΑ πρέπει να προχωρήσει. Οσο σκληρό κι αν ακούγεται. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Πρέπει να εξελιχθούν σε μια σύγχρονη υπηρεσία με έμφαση στις ταχυμεταφορές για πολίτες και επιχειρήσεις, αλλά και στην παροχή νέων ψηφιακών υπηρεσιών. Αλλιώς θα κλείσουν μια και καλή.
ΤΟ πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι η μεταρρύθμιση. Το πρόβλημα είναι πως η διοίκηση των ΕΛΤΑ, αντί να εξηγήσει στους πολίτες πως περνάει σε μια νέα εποχή, επιχείρησε να υλοποιήσει το σχέδιο στα… κρυφά. Δεν γίνεται να βρίσκεται υπόλογη η κυβέρνηση για τέτοιου είδους αστοχίες. Η διοίκηση των ΕΛΤΑ πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της και να πάει στο σπίτι της. Απλά και λογικά πράγματα.
