Εδώ και δεκαετίες ο τουρισμός αποτελεί τη βαριά βιομηχανία της χώρας μας. Αυτό είναι δεδομένο. Τα πράγματα, όμως, αλλάζουν χρόνο με τον χρόνο. Αρκεί να αναλογιστούμε πως πριν από 20 χρόνια είχαμε περίπου 15 εκατ. αφίξεις και 10 δισ. ευρώ έσοδα και τώρα πλησιάζουμε τα 40 εκατ. αφίξεις και τα 25 δισ. ευρώ έσοδα. Η βασική διαφορά που έφερε την εκτόξευση στα νούμερα είναι πως πλέον πολλές παραθεριστικές περιοχές έχουν σεζόν μέχρι και έξι μήνες, ενώ η Αθήνα έχει γίνει πλέον προορισμός 12 μηνών.
ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ σε ένα κρίσιμο σημείο καμπής. Σε κάποια ζητήματα έχουν τεθεί όρια, σε κάποια άλλα όχι. Η έλευση των βραχυχρόνιων μισθώσεων είχε ως αποτέλεσμα την υπέρμετρη αύξηση των τιμών στα ενοίκια. Αυτή τη στιγμή η χώρα διαθέτει πάνω από ένα εκατομμύριο κλίνες σε Airbnb, περισσότερες από τις 800.000 κλίνες των ξενοδοχείων. Αυτό αποδεικνύει πως υπάρχει ανισορροπία.
ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ πολλοί τουριστικοί προορισμοί έχουν σημαντικά προβλήματα υποδομών. Από την επάρκεια νερού έως τη διαχείριση απορριμμάτων.
ΜΕΣΑ σε όλο αυτό το πεδίο τουριστικής ανάπτυξης, κάποιοι θεωρούν πως μπορούν να κάνουν ό,τι γουστάρουν. Κάθε λίγο και λιγάκι βλέπουμε να ξεφυτρώνουν μεγάλα συγκροτήματα καταλυμάτων από το Σαρακήνικο έως την Πάρο και άλλα κυκλαδονήσια. Το νέο Χωροταξικό για τον Τουρισμό που θεσμοθέτησε η κυβέρνηση αποτελεί ένα σημαντικό βήμα στην άναρχη δόμηση, ενώ παράλληλα θέτει συγκεκριμένους κανόνες για τις επενδύσεις. Αρκεί, βέβαια, να τηρούνται.
Η υπόθεση, όμως, της τήρησης των κανόνων δεν είναι κάτι εύκολο. Γιατί, π.χ., μπορεί να μπήκαν κανόνες στα ομπρελοκαθίσματα των beach bars στις παραλίες, αλλά τώρα ξαφνικά έχει προκύψει ζήτημα με ανεξέλεγκτες πτήσεις ελικοπτέρων, τα οποία προσγειώνονται δίπλα στο κύμα. Με απλά λόγια, μόλις η Πολιτεία μαζεύει κάποιους παρανομούντες, μετά από λίγο εμφανίζονται κάποιοι άλλοι οι οποίοι επιχειρούν να εκμεταλλευτούν κενά σε νομοθεσία και κανόνες, με σκοπό να βγάλουν εύκολο χρήμα.
ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ, βέβαια, να αναγνωρίσουμε πως σε κάποιους τομείς έχουν γίνει εντυπωσιακά βήματα. Όπως με την εφαρμογή της ηλεκτρονικής κάρτας εργασίας για εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένους σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις.
Διαβάστε Επίσης
ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ, όμως, ακόμα περισσότερα. Το ζήτημα δεν είναι απλά το μοντέλο «έλεγχοι – πρόστιμα», το να τιμωρούνται οι κάθε είδους παραβατικές συμπεριφορές. Το στοίχημα είναι πολύ πιο μεγάλο και αφορά τη διατήρηση ή ακόμα και την άνοδο της ποιότητας του προσφερόμενου τουριστικού προϊόντος. Με σεβασμό στο περιβάλλον, στη φυσική ομορφιά και, εννοείται, στον τουρίστα – πελάτη. Αυτό πρέπει πρώτοι απ’ όλους να το αντιληφθούν οι επαγγελματίες του τουρισμού. Γιατί, αν επικρατήσει ασυδοσία στη δόμηση, αλλά και σε όλες τις υπηρεσίες, τότε μετά από λίγα χρόνια το «ελληνικό προϊόν» δεν θα είναι πια ελκυστικό στους ξένους τουρίστες. Αυτό, άλλωστε, το έχουν διαπιστώσει ήδη σε Μύκονο και Σαντορίνη…
