Ο Αλέξης Τσίπρας επιχείρησε για κάποιο διάστημα να πείσει τους πολίτες πως έχει αλλάξει, πως έχει κάνει rebranding, πως θέλει να εκφράσει τη μετριοπαθή Κεντροαριστερά.
Είπε πως έφτιαξε ένα νέο κόμμα και πως, πλέον, έχει πάρει τα μαθήματά του από το παρελθόν. Προφανώς και δεν έπεισε. Γιατί, τρία χρόνια μετά τη διπλή εκλογική πανωλεθρία, δεν καταφέρνει να πιάσει στις δημοσκοπήσεις μεγαλύτερο ποσοστό από το 17% που τον οδήγησε, τότε, στην παραίτηση από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ.
ΠΟΛΥ γρήγορα, λοιπόν, επέστρεψε στις «εργοστασιακές ρυθμίσεις». Και, κάθε μέρα που περνάει, θυμίζει τον παλιό Αλέξη Τσίπρα που όλοι γνωρίζουμε.
ΑΦΟΥ πρώτα ζάλισε την κοινωνία με τις -υποτίθεται- επιτυχημένες πολιτικές της κυβέρνησης της Ισπανίας, είδε τον Σάντσεθ να πέφτει λόγω της στεγαστικής κρίσης. Τώρα προσπαθεί να βρει για να πιαστεί από κάπου αλλού. Ετσι δήλωσε πως «το μήνυμα έρχεται δυνατά από τη Γαλλία», με φόντο τις μαζικές διαδηλώσεις, τα επεισόδια και τις λεηλασίες που συνέβησαν το Σαββατοκύριακο.
ΚΑΙ, σε αυτή την περίπτωση, κάνει λάθος και, μάλιστα, διπλό. Κατ’ αρχάς αφού κάλυψε τον Πάνο Λαμπρινίδη, που δήλωσε «άντε και στα δικά μας», σημαίνει πως επικροτεί το χάος και τις καταστροφές που είδαμε όλοι να συμβαίνουν στο Παρίσι και μεγάλες πόλεις της Γαλλίας. Κάτι που αναδεικνύει πως δεν έχει ξεκολλήσει από τη ρητορική της περιόδου 2012-2015 και όσα γίνονταν στην Ελλάδα. Το πρώτο λάθος είναι στην ανάγνωση της κατάστασης στη Γαλλία. Γιατί «το μήνυμα που έρχεται δυνατά» από εκεί είναι πως η Λε Πεν βρίσκεται με το ένα πόδι στο προεδρικό μέγαρο.
Η «ευχή» του Αλέξη Τσίπρα και άλλων στελεχών της ΕΛΑΣ -δηλαδή πρώην στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που έχουν πάει στον ΣΥΡΙΖΑ Νο2- είναι να γίνει της… Γαλλίας και στην Ελλάδα. Να γίνουν διαδηλώσεις, να γίνουν μπάχαλα από τους «γνωστούς αγνώστους», να υπάρξει αναταραχή, όπως πριν από το 2015, μπας και μαζέψουν καμιά μονάδα από αυτές που έχασαν στις δημοσκοπήσεις. Αυτό φαίνεται, άλλωστε, και από διάφορα «ρεπορτάζ» και «αναλύσεις» που κυκλοφορούν και σε μέσα ενημέρωσης που διάκεινται φιλικά προς τον Τσίπρα.
ΟΛΑ αυτά ήταν αναμενόμενα. Και απολύτως λογικό να συμβούν, καθώς, όπως έχει δηλώσει πολύ σωστά στο παρελθόν η Εφη Αχτσιόγλου, «η κανονικότητα δεν ήταν ποτέ ευκαιρία για την Αριστερά». Μόνο που σε αυτή τη φάση ο Αλέξης Τσίπρας κάνει και ένα δεύτερο λάθος. Αν υπάρξει «μετάδοση» του μπαχαλακισμού από τη Γαλλία στην Ελλάδα, τότε κερδισμένοι θα βγουν οι κομματικοί σχηματισμοί που ανήκουν στην Ακροαριστερά και την Ακροδεξιά. Το είδαμε, άλλωστε, να συμβαίνει με την εργαλειοποίηση της τραγωδίας των Τεμπών.
