Γιατί είναι τόσο βίαιη η γαλλική Αστυνομία; Το ερώτημα δεν προέκυψε τώρα. Πλανιέται τουλάχιστον από την πρώτη εξέγερση των Κίτρινων Γιλέκων, τον Νοέμβριο του 2018, όταν 9 διαδηλωτές έχασαν τη ζωή τους από υπέρμετρο «ζήλο» των οργάνων της τάξης, ενώ στη συνέχεια των συγκρούσεων αρκετοί τυφλώθηκαν ή ακρωτηριάστηκαν.
Τώρα η γαλλική Αστυνομία απέτυχε να προστατεύσει τις περιουσίες των πολιτών από τις λεηλασίες, αλλά ερευνάται η ευθύνη της για δύο θανάτους διαδηλωτών στο Παρίσι και για σοβαρό τραυματισμό τριών 17χρονων σε Μιλούζ, Σεντ Ετιέν και Στρασβούργο. Οι δύο πρώτοι (ένα κορίτσι κι ένα αγόρι) έχασαν μάτι και χέρι αντίστοιχα, ενώ ο τρίτος φέρει τραύμα στο κρανίο.
Η «Guardian» αναζητά ιστορικά αίτια στην ακραία βίαιη συμπεριφορά της γαλλικής Αστυνομίας, που είναι σαφώς πιο επιθετική από τις άλλες δυτικοευρωπαϊκές, σε βαθμό που να θυμίζει την Τουρκία του Ερντογάν.
Οι περισσότερες ευρωπαϊκές Αστυνομίες έχουν στη φιλοσοφία τους τον περιορισμό και την αποκλιμάκωση των διαδηλώσεων.
Η γαλλική, αντιθέτως, γαλουχημένη από τις υπερσυγκεντρωτικές αρχές του Ναπολέοντος και με ύψιστο καθήκον την προστασία του κράτους, μετέρχεται κάθε μέσο για να προστατεύσει το πολίτευμα (Republique) και να εφαρμόσει τον νόμο και την τάξη απέναντι σε οποιονδήποτε τα «απειλεί» -ακόμη και 15χρονο.
Ετσι εξηγείται η σοκαριστική βία κατά των πολιτών στη χώρα που γέννησε τη σύγχρονη δημοκρατία μέσα από μια λαϊκή επανάσταση, αποθεώνοντας κατά τραγική ειρωνεία την έννοια του «πολίτη» (citoyen). Για τους Γάλλους αστυνομικούς οι διαδηλωτές, τα μπλόκα και οι μαζικές ταραχές δεν θεωρούνται απλώς διατάραξη της αστικής γαλήνης, αλλά ευθεία πρόκληση στην αρχή της δημοκρατίας. Οι γαλλικές μονάδες δεν έχουν μάθει να διαπραγματεύονται, αλλά να «ανακαταλαμβάνουν» τις οδούς, συχνά με χρήση μη φονικών όπλων, που είναι απαγορευμένα σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες.
