Το «επείγον» του πολέμου

Το κεντρικότερο επιχείρημά του ήταν ότι  ο Σαντάμ Χουσεΐν μπορούσε να επιτεθεί ανά πάσα ώρα και στιγμή στις ΗΠΑ με χημικά ή βιολογικά όπλα και σύγκρινε το επείγον της αμερικανικής κατάστασης με την Κρίση των Πυραύλων της Κούβας το 1962. Η επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράκ, που ακολούθησε, αποδείχτηκε ένα από τα σημαντικότερα ιστορικά στρατηγικά λάθη. Σήμερα τα μάτια ολόκληρου του πλανήτη είναι και πάλι στραμμένα στη Μέση Ανατολή και στις συγκεντρωμένες στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ που, όπως δείχνουν όλα τα δεδομένα της ειδησεογραφίας, είναι έτοιμες να χτυπήσουν το Ιράν.

Ο Ντόναλντ Τραμπ, εδώ και καιρό, απειλεί με μία ακόμη επίθεση. Προχθές, μάλιστα, από το δικής του έμπνευσης και υλοποίησης Συμβούλιο Ειρήνης, όχι μόνο διεμήνυσε προς όλους όσοι δεν συμμετέχουν σε αυτό «να μην παίζουν μαζί του» αλλά έδωσε ακόμα μία διορία δέκα ημερών στον υπόλοιπο κόσμο ώστε να μάθει αν θα κάνει πόλεμο ή όχι.

Ποια είναι η μεγάλη διαφορά από τους χειρισμούς του Τζορτζ Μπους; Ο πρόεδρος Τραμπ, τονίζουν τα διεθνή Μέσα, δεν έχει δώσει καμία πειστική εξήγηση για τον επείγοντα χαρακτήρα της σχεδιαζόμενης επίθεσης. Ιδίως, μάλιστα, όταν ισχυρίζεται ότι μετά την επίθεση του Ισραήλ, πέρυσι τον Ιούνιο, ο πυρηνικός κίνδυνος από το Ιράν έχει εκλείψει. Εντύπωση, δε, προκαλεί και το γεγονός ότι για ένα τέτοιο χτύπημα σε μια τόσο μεγάλη χώρα δεν έχει ζητήσει την έγκριση του Κογκρέσου.

Και αυτό μπορεί να εξηγηθεί από την ιδιόμορφη στάση που έχει απέναντι σε όλα τα θεσμικά – συνταγματικά όργανα των ΗΠΑ (και όχι μόνο). Αλλά το γεγονός ότι δεν έχει εξηγήσει με ακρίβεια σε κάποιο τηλεοπτικό διάγγελμα τι είναι αυτό που τον κάνει να παρεκκλίνει τόσο και με τέτοιον τρόπο από τη θεμελιώδη αρχή του κινήματος MAGA, του απομονωτισμού, δηλαδή, των ΗΠΑ από τα προβλήματα του υπόλοιπου κόσμου, ενισχύοντας την εναντίον του κριτική με την κατηγορία ότι μπορεί να οδηγήσει τις ΗΠΑ σε έναν ακόμα «αιώνιο πόλεμο». Χωρίς, μάλιστα, να έχει εξηγήσει επαρκώς αυτό στο οποίο ειδικεύεται: Ποιο θα είναι το οικονομικό όφελος των ΗΠΑ από μια τέτοια εμπλοκή.

Το επιχείρημα της προστασίας των διαδηλωτών, που πέφτουν θύματα της απίστευτης βίας του καθεστώτος των μουλάδων, δεν φαίνεται να ισχύει σε καμία περίπτωση. Ηδη η οπισθοχώρηση από το αρχικό μήνυμα που τους είχε στείλει, «Εξεγερθείτε και εμείς είμαστε εδώ», έχει δημιουργήσει μεγάλο κύμα εσωτερικής απογοήτευσης στους Ιρανούς που συνέχισαν τις διαμαρτυρίες τους, πληρώνοντάς το με πολύ βαρύ φόρο αίματος. Τα επιχειρήματα για την εξάλειψη του οπλοστασίου πυραύλων του Ιράν, ώστε να μην μπορεί να επιτεθεί στο Ισραήλ, και ο τερματισμός της υποστήριξης της Τεχεράνης προς τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ και τη διεθνή τρομοκρατία ακούγεται πειστικότερο. Προς το παρόν, τα τελεσίγραφα διαδέχονται το ένα το άλλο.