Η πρόσφατη προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για την εξωτερική πολιτική έσπασε κάθε προηγούμενο ρεκόρ, καθώς διήρκησε σχεδόν οκτώ ώρες. Αλήθεια, πιστεύει κανείς πως μπορεί οποιοσδήποτε πολίτης να διαθέσει ένα οκτάωρο, για να παρακολουθήσει τέτοιου είδους συζητήσεις;
ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ, τα τελευταία χρόνια, με τη μόδα της αντισυστημικότητας, πολλοί επιχειρούν να μετατρέπουν τις συζητήσεις σε προσωπικά σόου αδιαφορώντας για την ουσία των συζητήσεων και επιζητώντας τις αφορμές για να κάνουν απλώς φασαρία. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου αποτελεί το κορυφαίο παράδειγμα αυτής της κατηγορίας, καθώς προσπαθεί πάντοτε να μιλάει σαν τον… Φιντέλ Κάστρο για όσο περισσότερο χρόνο μπορεί, επιχειρώντας να αναδείξει την… αντισυστημικότητά της. Γι’ αυτό, άλλωστε, δημιουργεί εντάσεις με βουλευτές όχι μόνο της κυβέρνησης, αλλά και άλλων κομμάτων που θεωρούνται συστημικά όπως το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ.
ΗΡΘΕ, λοιπόν, η ώρα να μπει τέλος σε αυτά τα σόου, που δεν έχουν καμία σχέση με το Κοινοβούλιο, αλλά θυμίζουν περισσότερο μεσημεριανάδικα στην τηλεόραση.
ΧΘΕΣ, υπερψηφίστηκε η πρόταση του Προέδρου της Βουλής, Νικήτα Κακλαμάνη, για την ενεργοποίηση του «ηλεκτρονικού κόφτη» ομιλιών. Πρόκειται για ένα αυτοματοποιημένο ψηφιακό σύστημα το οποίο θα δίνει σε κάθε ομιλητή τον προβλεπόμενο χρόνο του συν μια μικρή παράταση 25%. Υστερα το μικρόφωνο θα κλείνει, δεν θα γράφεται τίποτα στα πρακτικά, ενώ η κάμερα θα δείχνει ένα γενικό πλάνο της Ολομέλειας. Ο χρόνος ομιλίας, πλέον, θα τηρείται με θρησκευτική ευλάβεια, καθώς δεν θα ελέγχεται από το προεδρείο της Βουλής, που πάντοτε είτε έκανε χάρες είτε υπέκυπτε στις πιέσεις των βουλευτών.
ΕΧΕΙ έρθει η ώρα, λοιπόν, να μπουν κανόνες στο Κοινοβούλιο. Οχι για να υπάρξει «φίμωση», όπως υποστηρίζουν τα κόμματα που καταψήφισαν ή δήλωσαν «παρών» στην ψηφοφορία για τον «κόφτη ομιλιών», αλλά για να επανέλθει μια κανονικότητα στο Κοινοβούλιο και να μπορούν οι πολίτες να παρακολουθήσουν μία ικανοποιητικού επιπέδου συζήτηση, που θα διαρκεί ένα εύλογο χρονικό διάστημα. Μία σημαντική μεταρρύθμιση για το πολιτικό σύστημα διά χειρός Νικήτα Κακλαμάνη.
Η πρώτη ήττα του αντισυστήματος στην Ευρώπη
ΟΙ κάλπες στην Ολλανδία έβγαλαν μία έκπληξη πρώτου μεγέθους. Το ακροδεξιό κόμμα του Χέερτ Βίλντερς έχασε σημαντικό μέρος της εκλογικής του δύναμης. Πριν από δύο χρόνια είχε κερδίσει 37 έδρες, τώρα έπεσε στις 26. Ολα δείχνουν πως η συμμετοχή του αντισυστημικού Βίλντερς στην κυβέρνηση συνεργασίας, τελικά, δεν έφερε την «ανατροπή» που υποσχόταν.
ΑΞΙΖΕΙ να θυμηθούμε πως ο Βίλντερς στα χρόνια των Μνημονίων ήταν ένας από τους πιο σκληρά επιτιθέμενους Ευρωπαίους πολιτικούς κατά της Ελλάδας και ζητούσε την έξοδο της χώρας μας από το ευρώ.
ΟΙ διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης συνεργασίας θα κρατήσουν πολλούς μήνες, όπως συμβαίνει πάντοτε στην Ολλανδία. Το πιθανότερο, όμως, είναι πως το κεντρώο φιλελεύθερο κόμμα που κέρδισε τις εκλογές θα συμπορευτεί με ακόμα δύο φιλοευρωπαϊκά και συστημικά κόμματα.
ΣΕ μία Ευρώπη όπου τα αντισυστημικά κόμματα κερδίζουν διαρκώς έδαφος, είναι η πρώτη φορά που φαίνεται πως υπέστησαν μια βαριά ήττα αποδεικνύοντας πως αλλιώς είναι να καταστροφολογείς και να υπόσχεσαι από την εύκολη θέση του αντιπολιτευόμενου και αλλιώς να συμμετέχεις στην άσκηση εξουσίας.