Ναι, για αυτό… «τα πήρε όλα ο Ερντογάν». Πάρθηκε καμία απόφαση για την δημιουργία νέων νατοϊκών στην Κωνσταντινούπολη και τα Αδανα; Οχι, αλλά ο Μητσοτάκης «δεν άσκησε βέτο». Σχολίασε ο πρωθυπουργός τις… «προθέσεις» για άρση του εμπάργκο στα F-35 και τις κυρώσεις; Οχι, κι αυτό είναι «πλήγμα για το κύρος της χώρας». Το ότι γίνεται κουβεντολόι για τους κινητήρες των ΚΑΑΝ, δεν …ήρθη το casus belli και δεν… ακυρώθηκε η «Γαλάζια Πατρίδα» δεν σημαίνει ότι… «αναβαθμίζεται η Τουρκία σε βάρος της Ελλάδας;… Προφανέστατα, ειδικά όταν ασχολείσαι περιστασιακά ή εκφράζεις ιδεολογήματα σαν τον «νέο πατριωτισμό». Δεν συνεχίζω με τις «πατριωτικές» αντιδράσεις των ψεκασμένων με τις κηραλοιφές και τους χριστιανοταλιμπάν κάποιων συγκεκριμένων μονών του Αγίου Ορους.

Αντιλαμβάνομαι όμως ότι η χώρα στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, που έγινε στην Αγκυρα, πρέπει να υπέστη κάποιου είδους πανωλεθρία, ίσως και εφάμιλλης της Μικρασιατικής Καταστροφής. Καθώς και ότι το γεγονός πως στο μόνο συγκεκριμένο και βασικό θέμα της Συνόδου, που ήταν ή αύξηση των αμυντικών δαπανών των χωρών- μελών για την ενίσχυση του εξοπλισμού του ΝΑΤΟ, η Ελλάδα είναι μεταξύ των 5 μελών που έχει καλύψει τον στόχο είναι ασήμαντο ή και μηδενικής αξίας, χωρίς κανένα πολιτικό και διπλωματικό αντίκρισμα…

Εντάξει, όμως, η αντιπολίτευση βρίσκεται όχι σε προεκλογική περίοδο, αλλά σε «προεκλογικό πανικό», λογικό είναι να πει και δυο κουβέντες παραπάνω. Αλλωστε ποτέ δεν διεκδίκησε σοβαρά τον τίτλο της σοβαρότητας και της υπευθυνότητας. Λαϊκισμός, πλειοδοσία πατριωτισμού από τον καναπέ, με ταυτόχρονη μη ψήφιση των στρατιωτικών δαπανών του προϋπολογισμού, των στρατηγικών συμμαχιών με ΗΠΑ, Γαλλία και Ισραήλ, αλλά και των Rafale των Belharra και των άλλων οπλικών συστημάτων, που κατά κοινή ομολογία της Ε.Ε. και των ΗΠΑ έχουν εξασφαλίσει στη χώρα μεγάλη αποτρεπτική ισχύ και συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι της Τουρκίας.

Το γεγονός ότι ο Κ. Μητσοτάκης έθεσε το casus belli, όχι μόνο σε κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον Τούρκο πρόεδρο, αλλά εις επήκοον όλων των ηγετών των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ, προφανώς είναι κι αυτό ασήμαντο. Οπως και το γεγονός ότι από το 1995 που ισχύει, απ’ όσους διετέλεσαν πρωθυπουργοί (Κ. Σημίτης, Κ. Καραμανλής, Γ. Παπανδρέου, Α. Σαμαράς, Α. Τσίπρας, παραλείπω τους υπηρεσιακούς), κανένας δεν είχε θέσει επίσημα σε διεθνείς οργανισμούς το θέμα του τουρκικού casus belli, αν η χώρα αποφασίσει να ασκήσει το νόμιμο δικαίωμα της επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια. Κανένας.

Οπως και κανένας, είτε για αντικειμενικούς είτε για υποκειμενικούς λόγους, δεν μπόρεσε να κάνει τη χώρα τόσο ισχυρή στρατιωτικά και διπλωματικά. Κανένας. Κανένας επίσης δεν επικαλέστηκε το βέτο εναντίον της Τουρκίας, αποκλείοντάς την από το ευρωπαϊκό εξοπλιστικό πρόγραμμα SAFE. Ολως… τυχαίως τόσο ο Τ. Ερντογάν όσο και σχεδόν σύσσωμος ο τουρκικός Τύπος αντέδρασαν πολύ ενοχλημένοι, ακριβώς για αυτά τα δύο θέματα, γιατί ο Κ. Μητσοτάκης έθεσε θέμα casus belli (που… δεν ξέρουν ούτε οι Τούρκοι ούτε οι Ελληνες, κατά τον Τ. Ερντογάν) και επειδή η Ελλάδα εμποδίζει την Τουρκία να μπει στο SAFE.

Οι φιλοφρονήσεις του Ντ. Τραμπ και οι ξαναδοσμένες υποσχέσεις για τα F-35 και την άρση των κυρώσεων χάθηκαν στην κυριολεξία, όταν η γειτονική χώρα και ο Τύπος κατάλαβαν ότι ο αμερικανός πρόεδρος έφυγε χωρίς να αφήσει πίσω τίποτα χειροπιαστό και συγκεκριμένο, εκτός από υποσχέσεις και θερμά λόγια για τον φίλο του.

Κι όμως, εδώ κάποιο «θρηνούν» με «πατριωτικό δάκρυ» για όσα …θα χάσουμε. Το τερέν της Εθνικής Αμυνας και της Εξωτερικής Πολιτικής δεν είναι το προνομιακό πεδίο για την αντιπολίτευση. Η κοινή γνώμη ξέρει. Κι αυτό αποτυπώνεται και στην τρέχουσα καθημερινότητα και στις αυξημένες και διαρκώς αυξανόμενες ξένες επενδύσεις και στην πολιτικοοικονομική επιλογή των μεγάλων δυνάμεων να επενδύσουν στην Ελλάδα, μετατρέποντάς την σε ενεργειακό κόμβο στην Ευρώπη, αλλά και στην ΝΑ. Μεσόγειο. Το αποτέλεσμα; Τα αυτογκόλ να πέφτουν βροχή και η απορία «τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε» να μένει αναπάντητη.

ΑΙΧΜΗ

ΜΑΧΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ

Εντονη αλλά και ενδιαφέρουσα αναμένεται να είναι η σημερινή συζήτηση στη Βουλή για την ακρίβεια, που παραμένει το μεγάλο πρόβλημα της κοινωνίας. Ο πρωθυπουργός θα απαντήσει στην επίκαιρη ερώτηση του Ν. Ανδρουλάκη για το κόστος ζωής, στο πλαίσιο της «Ωρας του Πρωθυπουργού». Οπως μαθαίνω, ο Κ. Μητσοτάκης ήθελε μια τέτοια ουσιαστική και μάλλον έντονη συζήτηση. «Ούτε κατά παραγγελία να ήταν», έλεγε χθες στενός συνεργάτης του.

Ο πρωθυπουργός φέρεται αποφασισμένος. Θα επιδιώξει μια συζήτηση με στοιχεία και αριθμούς, ώστε να ξεκαθαρίσει το θολό τοπίο, που έχουν διαμορφώσει οι ακοστολόγητες προτάσεις που πέφτουν βροχηδόν το τελευταίο διάστημα. Σύμφωνα με πληροφορίες, εκτός του απολογισμού που θα κάνει, θα αναφερθεί ιδιαίτερα στο θέμα της μείωσης του ΦΠΑ, η οποία είναι η μία και μόνιμη πρόταση της αντιπολίτευσης. Πέραν της τελικής αποτυχίας του μέτρου σε όποια άλλη χώρα έχει εφαρμοστεί, ο Κ. Μητσοτάκης θα επικαλεστεί τα πραγματικά στοιχεία. Τα οποία λένε ότι τα έσοδα από τον ΦΠΑ είναι 30 δισ. στο ΑΕΠ. Μια ενδεχόμενη οριζόντια μείωση του ΦΠΑ θα δημιουργούσε μια τεράστια τρύπα στον Προϋπολογισμό. Κι επομένως όσοι προτείνουν τη μείωσή του οφείλουν να πουν από πού και πώς θα καλυφθεί μια τόσο μεγάλη τρύπα.

Το ενδεχόμενο περιορισμένων και στοχευμένων μειώσεων εξετάζεται από το οικονομικό επιτελείο, αλλά η απλουστευτική και επικίνδυνη για τη δημοσιονομική σταθερότητα οριζόντια μείωση του ΦΠΑ βρίσκεται εντελώς εκτός του οπτικού πεδίου της κυβέρνησης.

Στα «όπλα» του πρωθυπουργού αναμένεται να είναι και η έκθεση του ΟΗΕ για το εμπόριο και την ανάπτυξη (UNCTAD), η οποία πιστοποιεί το ρεκόρ ξένων επενδύσεων, που σημειώθηκε το 2025. Οι επενδυτικές ροές προς την Ελλάδα έφτασαν τα 12,86 δισ., που είναι υπερδιπλάσιες των 5 δισ. του 2019 και δεκαπλάσιες του 1,27 δισ. του 2015. Ταυτοχρόνως, το αθροιστικό απόθεμα των ξένων επενδύσεων στη χώρα, πέρσι ήταν διπλάσιο σε σχέση με το 2020: Εφτασε τα 100 δισ. δολάρια από 51,8 δισ. το 2020.

ΑΠΟΡΙΑ

Τελικά για κάποιους το δίλημμα των εκλογών θα είναι Τουμασάτου ή Χειλάκης; Τζοκόντα ή Βουγιουκλάκη;