Οταν εδώ και δεκαετίες η εθνική γραμμή της Ελλάδας -πολύ σωστά- είναι πως το μόνο που συζητάμε με την Τουρκία είναι ο καθορισμός θαλασσίων ζωνών, δηλαδή υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, και από την πλευρά της η Αγκυρα βάζει στο τραπέζι τα πάντα όλα, όπως είναι εύκολα αντιληπτό φαντάζει απίθανο να δημιουργηθεί κάποια στιγμή κοινό πλαίσιο είτε για συμφωνία είτε για να πάμε στη Χάγη.
ΠΟΙΕΣ είναι οι επιλογές, λοιπόν, που έχει η κυβέρνηση; Η λύση «Α» είναι να υπάρχουν ανοιχτοί δίαυλοι επικοινωνίας, να τρέχει ένας διάλογος σε υψηλό και χαμηλό επίπεδο και να μην υπάρχει ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η λύση «Β» είναι να μην υπάρχουν συναντήσεις, διάλογος, δίαυλοι επικοινωνίας και να οδηγηθούμε σε ένα ψυχροπολεμικό κλίμα, από το οποίο κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει πως μπορεί να μην έχουμε θερμά επεισόδια.
ΠΟΙΑ είναι η επιλογή του ρεαλισμού; Προφανώς και είναι η λύση «Α». Αυτήν, άλλωστε, έχουν ακολουθήσει όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις στη Μεταπολίτευση. Ποτέ η χώρα μας δεν επεδίωξε την ένταση. Αντιθέτως, όσες φορές δημιουργήθηκαν κρίσεις -το 1976, το 1987, το 1996, το 2020/21- υπαίτια ήταν αποκλειστικά η Αγκυρα.
ΑΡΑ, τι διαφορετικό κάνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη σε σχέση με όλες τις προηγούμενες; Απολύτως τίποτα διαφορετικό. Απλά τους τελευταίους 18 μήνες η Τουρκία έχει ελαττώσει στο ελάχιστο τις προκλήσεις επί του πεδίου, ως αποτέλεσμα των ανοιχτών διαύλων επικοινωνίας, χωρίς βέβαια να αλλάζει σε τίποτα τη διαχρονική προκλητική ρητορική της σε σχέση με όσα θεωρεί ότι μπορεί να διεκδικεί σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.
ΚΑΝΕΙΣ δεν μπορεί να είναι αφελής, ώστε να μη θεωρεί πιθανό η Τουρκία να ανεβάσει ξανά την ένταση οποιαδήποτε στιγμή. Αυτό, άλλωστε, το έχει δηλώσει πολλές φορές ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Οπως, μάλιστα, τόνισε χθες ο πρωθυπουργός «υπάρχει καλό κλίμα, αλλά δεν υπάρχει κοινό πλαίσιο για υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ».
ΣΤΗΝ πραγματικότητα, αυτή τη στιγμή, βρισκόμαστε στο σημείο όπου «συμφωνούμε ότι διαφωνούμε». Ακόμα και αυτό είναι μια πρόοδος, γιατί είναι καλύτερα οι διαφωνίες να εκφράζονται μέσα από μια πολιτισμένη συζήτηση, παρά μέσα από παραβιάσεις και προκλήσεις των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Διαβάστε Επίσης
Η Ελλάδα δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Κάθεται στο τραπέζι με ανεβασμένη αυτοπεποίθηση σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν. Διαθέτουμε μια ισχυρή οικονομία που αναπτύσσεται, μια σειρά ισχυρών αμυντικών συμφωνιών και, βέβαια, μια εξαιρετικά αναβαθμισμένη αμυντική ισχύ με την προμήθεια νέων υπερσύγχρονων πολεμικών αεροσκαφών και πλοίων, ενώ οι Ένοπλες Δυνάμεις εκσυγχρονίζονται σε κάθε επίπεδο.
ΑΥΤΗ είναι η κατάσταση χωρίς περιστροφές. Χωρίς καμία υποψία υποχώρησης από τις πάγιες εθνικές γραμμές. Χωρίς συνωμοσιολογίες. Χωρίς φήμες για μαγειρέματα. Νέτη-σκέτη. Οπότε, γιατί όλη αυτή η υπεραντίδραση τόσο από κάποια κόμματα της αντιπολίτευσης όσο και από στελέχη της Ν.Δ.; Αραγε γίνεται φασαρία όντως για τα εθνικά ζητήματα ή για μικροκομματικούς σκοπούς;
