Απόψεις

Βαδίζει ο τέως ΣΥΡΙΖΑ-τρικλίζοντας κι ασύνταχτος- προς το Σαββατοκύριακο, που προοιωνίζεται είτε την έξοδο του Στεφάνου προέδρου είτε την έξοδο των «89». Θα είναι η 7η του Σεπτέμβρη ο πλέον ανάξιος επίλογος της πάλαι ποτέ Αριστεράς. Ποιος Μπάμπης Δρακόπουλος, Λεωνίδας Κύρκος και Γιάνναρος θα φανταζόταν ότι το ΚΚΕ εσωτερικού θα κατέληγε, ακριβώς μετά από πενήντα χρόνια, στον …ΣΥΣΑ. Διαβάζεται και σαν … ΣΥσκευασία ΣΑμαλης….

Πάει ο καιρός των λεονταρισμών και του «βρείτε αντίπαλο και πάμε». Πάει η αλαζονική βεβαιότητα πως «τους έχει» όλους στη βάση. Πάνε και οι βεβαιότητες ότι το «μαγαζί» είναι «δικό του» και το «κάνει ό,τι θέλει»..

Ακούγεται συχνά τελευταία, άλλοτε ως απλή παρατήρηση και άλλοτε ως υπόδειξη επαγγελματικής αστοχίας ή ακόμα και ως μομφή: «Καλά, δεν έχετε τίποτα άλλο να ασχοληθείτε εκτός από τον Κασσελάκη»; Δεν είναι άδικη η παρατήρηση. Πράγματι, από την ώρα που ο άνθρωπος αυτός -ο οποίος προέρχεται από το πολιτικό πουθενά- άρχισε να επιδιώκει με κάθε τρόπο τη μετατροπή του ρόλου του από… τουριστικό σε πρωταγωνιστικό στο καθημερινό πολιτικό πάλκο, αποτέλεσε πόλο έλξης πρωτόγνωρου ενδιαφέροντος..

Η παραλία ήταν πανέμορφη, όπως πάντα. Κάτι, όμως, είχε αλλάξει φέτος. Οι ομπρέλες και οι ξαπλώστρες καταλάμβαναν μόλις το ένα τρίτο της αμμουδιάς αντί για τα δύο τρίτα, όπως τα προηγούμενα χρόνια. Η εικόνα ήταν σαφώς καλύτερη. Δεν ασφυκτιούσαν οι λουόμενοι. Υπήρχε ελεύθερος χώρος. Οι ιδιοκτήτες των beach bars δεν γκρίνιαζαν. Στην ερώτηση πώς πήγε η κίνηση φέτος, απάντησαν «μια χαρά, όπως και πέρσι». Η επιβολή του νόμου και της τάξης στις εδώ και δεκαετίες παραλίες της ανομίας και της ασυδοσίας έγινε χωρίς αντιδράσεις και φασαρίες..

Διαβάζω «ειδήσεις», «σχόλια», «αποκλειστικές πληροφορίες» σε έντυπες εκδόσεις, σε sites και blogs: Τι γίνεται, ρε παιδί μου; Είμαστε σε προϊούσα κατάρρευση; Σεισμοί, λιμοί και καταποντισμοί; .

 Οσα συμβαίνουν στον ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσαν εύκολα να γίνουν μια σειρά στο Netflix, που θα έκανε ρεκόρ προβολών. Oχι μόνο όσα γίνονται εδώ και έναν χρόνο υπό την προεδρία Κασσελάκη, αλλά όσα έχουν γίνει την τελευταία δεκαπενταετία. Eνα μικρό κόμμα διαμαρτυρίας, με δεκάδες συνιστώσες και φράξιες, με τον τοξικό λαϊκισμό στο DNA του, χωρίς προτάσεις, αλλά με ψευδοαφηγήματα, χωρίς αρχή και τέλος, κατάφερε να εξαπατήσει τους πολίτες, να εκτιναχθεί από το 4% στο 36% και τώρα βρίσκεται στη διαδικασία επιστροφής του στο 4%..

«Κανένα άλλο κίνημα δεν αντέγραψε ένα προς ένα τα βασικά χαρακτηριστικά του φασισμού και δεν τα εφάρμοσε στην πράξη όπως η Χεζμπολάχ», γράφει ο Αιγύπτιος καθηγητής Ισλαμολογίας, Χάμιντ Αμπντελσάμαντ, στο «Ο ισλαμικός φασισμός». .

«Αυτή τη στιγμή είμαστε  ξέφραγο αμπέλι», δήλωσε ο Κασσελάκης την επαύριον του γαμήλιου ξεφαντώματος, εκπλήσσοντάς με. .

Η σκέψη και μόνο ότι στη Γερμανία εμφανίζεται για πρώτη φορά ναζιστικό κόμμα, το οποίο εγείρει βάσιμες αξιώσεις να διεκδικήσει την εξουσία στη χώρα που επί δεκαετίες ντρεπόταν γιατί γέννησε τον ναζισμό και επέτρεψε στον Χίτλερ να αιματοκυλήσει την ανθρωπότητα, προκαλεί ανατριχίλα. .

Αν γυρίσει κανείς στο 1981 θα διαπιστώσει πως όσα υποσχόταν το ΠΑΣΟΚ δεν διέφεραν και πολύ από όσα έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015. .