Πολλά γράφονται και λέγονται για τα όρια της σύγχρονης Τέχνης. Ως μη ειδικοί προτιμούμε να μην πάρουμε θέση, αφήνοντας καλύτερα να «μιλήσει» το ρεπορτάζ της «Guardian»: «Δεκαοκτώ θεατές της κρατικής όπερας της Στουτγκάρδης χρειάστηκαν ιατρική φροντίδα για σοβαρή ναυτία στη διάρκεια του προηγούμενου Σαββατοκύριακου, μετά την παρακολούθηση δύο παραστάσεων της όπερας “Sancta”, που περιλάμβανε piercing (σ.σ. τρύπημα μύτης και αφτιών για κοσμήματα), κανονικές σεξουαλικές πράξεις και μεγάλες ποσότητες ψεύτικου και αληθινού αίματος επί σκηνής».
«Το Σάββατο είχαμε οκτώ άτομα και την Κυριακή άλλα δέκα που δέχθηκαν φροντίδα από την υπηρεσία του θεάτρου. Τρεις θεατές χρειάστηκε να τους δει γιατρός», είπε ο εκπρόσωπος της όπερας της Στουτγκάρδης, Σεμπάστιαν Εμπλινγκ. Πέτρα του σκανδάλου ήταν οι παραστάσεις της Αυστριακής χορογράφου, Φλορεντίνα Χόλτσινγκερ.
H 38χρονη καλλιτέχνις είναι γνωστή για τα ελευθεριάζοντα δρώμενά της, που θολώνουν τη γραμμή ανάμεσα στο χορευτικό θέατρο και το vaudeville (σ.σ. ποικίλες μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης από διάφορα είδη, όπως μπουρλέσκ, βαριετέ κ.ά.). Η αποκλειστικά γυναικεία θεατρική της ομάδα εμφανίζεται πάντοτε εν μέρει ή εντελώς γυμνή. Προηγούμενα σόου της ίδιας περιλάμβαναν ζωντανή κατάποση σπαθιών, χτύπημα τατουάζ, αυνανισμό και ζωντανή ζωγραφική με αίμα και φρέσκα ανθρώπινα εκκρίματα.
«Καλή τεχνική στον χορό για μένα δεν είναι να μπορεί κάποιος να κάνει ένα τέλειο tendue (σ.σ. μυϊκή ένταση), αλλά και να μπορεί να ουρήσει με ένα νεύμα», είχε δηλώσει η Χόλτσινγκερ σε παλαιότερη συνέντευξη στην «Guardian».
To επίμαχο έργο παρουσιάζει σκανδαλώδεις πράξεις καθολικών καλογραιών μέσα στο ιερό ενός μοναστηριού. Βασίζεται στην όπερα της δεκαετίας του 1920, «Sancta Susanna», του Πάουλ Χίντεμιτ, που είχε προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις και στην εποχή του. Μια εποχή ήττας, διάλυσης, ηθικής και πολιτικής παρακμής της Γερμανίας, που γέννησε το τέρας του ναζισμού. Αραγε η Ιστορία ανακυκλώνεται;…
