Ξεκίνησαν χθες οι πανελλαδικές εξετάσεις. Η αγωνία των υποψηφίων στο κατακόρυφο. Κόπος, χιλιάδες ώρες διαβάσματος και πολλά όνειρα για το αύριο. Δεν είναι, όμως, μόνο αυτά. Είναι το τέλος μιας διαδρομής, που απαίτησε και χιλιάδες ευρώ σε φροντιστήρια, τα οποία δίνουν οι γονείς έχουν δεν έχουν.
ΠΛΕΟΝ εισάγονται σε σχολές ΑΕΙ οι 3 στους 4 υποψηφίους. Αλλά αρκεί αυτό; Δηλαδή, το μοναδικό ζητούμενο είναι να μπουν τα παιδιά στο πανεπιστήμιο; Και με ποια εφόδια σπουδάζουν; Ποιο είναι το επίπεδο της μόρφωσης;
ΣΥΜΦΩΝΑ με ρεπορτάζ της «Καθημερινής» καθηγητής κλασικής Φιλολογίας στο αμφιθέατρο Φιλολογίας, σε περιφερειακό πανεπιστήμιο, ρώτησε τους φοιτητές «ποιος είναι ο Ευριπίδης». Απάντηση δεν πήρε. Μάλιστα, κάποιος φοιτητής έκανε και πλάκα ρωτώντας αν είναι… τραγουδιστής.
ΤΟ ζήτημα είναι γνωστό εδώ και πολλά χρόνια. Το συζητάμε κατά τη δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων της αξιολόγησης PISA, όπου η Ελλάδα βρίσκεται πολύ χαμηλά στη βαθμολογία και πάει όλο και χειρότερα.
ΤΟ πρόβλημα ξεκινά από το δημοτικό και γιγαντώνεται στο γυμνάσιο. Το εκπαιδευτικό σύστημα, δηλαδή, δάσκαλοι, καθηγητές, ύλη, βιβλία, μέθοδος διδασκαλίας αδυνατούν να δώσουν στα παιδιά τις βασικές γνώσεις σε γλώσσα και μαθηματικά. Πριν καν φτάσουμε να ασχοληθούμε με τα υπόλοιπα μαθήματα.
ΑΡΑ είναι δεδομένο πως κάτι γίνεται λάθος. Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει μεταρρυθμιστικές προσπάθειες. Από ό,τι φαίνεται, όμως, δεν αρκούν.
Διαβάστε Επίσης
ΤΟ σχολείο μοιάζει να βρίσκεται στις δεκαετίες του ’80 και του ’90, την ώρα που στα θρανία κάθονται τα παιδιά της ψηφιακής γενιάς του 2020. Αν δεν γεφυρωθεί αυτό το χάσμα, δεν πρόκειται να πάμε μπροστά.
ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΑΙ ρηξικέλευθες μεταρρυθμίσεις. Πρέπει να σταματήσουν οι κυβερνήσεις και τα κόμματα να ασχολούνται μόνο με το σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων, το οποίο κάθε λίγο και λιγάκι το αλλάζουν. Και, τώρα, πάλι υπάρχει στο τραπέζι μια νέα αλλαγή, με τη θεσμοθέτηση του εθνικού απολυτηρίου. Καλά είναι όλα αυτά, αλλά δεν έχουν καμία σχέση με το πραγματικό πρόβλημα.
ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ να ανοίξει η συζήτηση για το εκπαιδευτικό σύστημα από την πρώτη δημοτικού έως την τρίτη γυμνασίου, δηλαδή, πριν φτάσουν οι μαθητές στην «εξειδίκευση» και την «εξετασιομανία» των Πανελλαδικών.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ, βασικός πυλώνας του εκπαιδευτικού συστήματος είναι το φροντιστήριο. Πλέον, ακόμα και από το δημοτικό. Αν δεν γκρεμιστεί αυτή η παθογένεια, δεν θα αλλάξει κάτι. Οπως, επίσης, αν δεν υπάρξει πραγματικά αυστηρή αξιολόγηση των εκπαιδευτικών.
ΕΙΝΑΙ ώρα η κυβέρνηση να αναλάβει την πρωτοβουλία και να επανασχεδιάσει το εκπαιδευτικό σύστημα από το μηδέν. Γιατί, αλλιώς κανένας 18άρης φοιτητής δεν πρόκειται να ξέρει… ούτε ποιος είναι ο Ευριπίδης.
