Τελικά, οι κυβερνήσεις πληρώνουν πολιτικό κόστος για τις μεταρρυθμίσεις που υλοποιούν; Είναι πραγματικότητα ή μύθος; Ή μήπως πληρώνουν πολιτικό κόστος για τις μεταρρυθμίσεις που δεν υλοποιούν;
ΕΧΕΙ ανοίξει η συζήτηση για το αν η κυβέρνηση θα πληρώσει πολιτικά την προώθηση του νομοσχεδίου για το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών. Ναι, είναι πιθανόν. Αλλά δεν είναι βέβαιο. Η ίδια συζήτηση είχε ανοίξει με τα λοκντάουν της πανδημίας, τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, το Μεταναστευτικό, την υπόθεση των υποκλοπών, την τραγωδία των Τεμπών. Τελικά, όμως, η Ν.Δ. αύξησε ψήφους και ποσοστά το 2023 σε σχέση με το 2019.
ΓΙΑΤΙ συνέβη αυτό; Γιατί οι πολίτες αναγνώρισαν πως εν τέλει η κυβέρνηση διαχειρίστηκε επιτυχημένα τις κρίσεις με τις οποίες βρέθηκε αντιμέτωπη.
ΠΑΝΩ-κάτω και τώρα το ίδιο θα ισχύσει. Αν συνεχιστούν η αύξηση των εισοδημάτων, η μείωση της ανεργίας, η προσέλκυση επενδύσεων, η κατασκευή δημόσιων έργων, η ψηφιοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών, η βελτίωση της καθημερινότητας, τότε τέτοιου είδους μεταρρυθμίσεις δεν πρόκειται να παίξουν κομβικό ρόλο στην ψήφο των πολιτών.
Η οικονομία και η καθημερινότητα μετράνε θετικά ή αρνητικά πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε ρηξικέλευθη μεταρρύθμιση. Προφανώς και οι μεταρρυθμίσεις, όπως η επιστολική ψήφος, τα μη κρατικά ΑΕΙ και άλλες, δημιουργούν μια θετική εικόνα, πως η Ελλάδα προχωράει μπροστά. Αυτό που μετράει, όμως, περισσότερο από όλα είναι η τσέπη των πολιτών.
ΑΝ τα πράγματα δεν πάνε καλά στην τσέπη, τότε -ναι- θα υπάρξει εκδήλωση δυσαρέσκειας και για το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, αλλά και για άλλες μεταρρυθμίσεις, που μπορεί να ενοχλούν κομμάτια της κοινωνίας.
Διαβάστε Επίσης
ΑΠΟ την αντίθετη πλευρά, ό,τι κι αν συμβεί μέχρι την ψήφιση του νομοσχεδίου, με όσα «όχι» ή αποχές βουλευτών της Ν.Δ. περάσει, αν η κυβέρνηση πάει καλά στα κρίσιμα ζητήματα που απασχολούν τους πολίτες, τότε το πολιτικό κόστος θα είναι αμελητέο.
ΑΥΤΟ ίσχυε ανέκαθεν. Οι κυβερνήσεις δεν έπαθαν «ζημιά» από θέματα που ναι μεν αφορούν στην κοινωνία, αλλά δεν επηρεάζουν την οικονομική κατάσταση των πολιτών. Το κλίμα αποδοχής ή μη των κυβερνήσεων καθορίζεται από την πορεία της πραγματικής οικονομίας, όλα τα υπόλοιπα αποτελούν απλά συζητήσεις για… πολιτικό καφενείο.
