Πώς τα φέρνει ο χρόνος καμιά φορά. Την ώρα που συλλαμβάνονταν 64 χούλιγκαν για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, οι οποίοι εμπλέκονται στη δολοφονία του Γιώργου Λυγγερίδη στου Ρέντη, οι «μπέμπηδες» του Ολυμπιακού σήκωναν την κούπα του Υouth League στην κατηγορία Κ19.
ΝΑΙ, είναι κλισέ. Πόσες φορές μιλάμε όλοι για τις δύο Ελλάδες. Για τους Ελληνες που προκόβουν και πάνε μπροστά τη χώρα. Και για την Ελλάδα που παραμένει μίζερη και δέσμια των παθογενειών του παρελθόντος. Ισχύει, όμως. Αυτή είναι η αλήθεια.
ΣΚΗΝΗ πρώτη. Προχθές το απόγευμα, έβλεπε κανείς τα χαρούμενα και ευτυχισμένα πρόσωπα των πιτσιρικάδων ποδοσφαιριστών. Ηταν «μεθυσμένοι» από την πρωτοφανή επιτυχία τους. Πέταγαν στα σύννεφα. Ανοίγουν δρόμους για το ελληνικό ποδόσφαιρο και την καριέρα τους.
ΣΚΗΝΗ δεύτερη. Χθες το πρωί, έβλεπε κανείς σκυμμένα κεφάλια με κουκούλες, για να μη φανούν τα πρόσωπα. Πιτσιρικάδες και αυτοί. Ηταν οι χούλιγκαν που οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα.
ΠΟΙΟ ποδόσφαιρο θέλουμε; Το όμορφο παιχνίδι με τις επιτυχίες και τις αποτυχίες στο χορτάρι; Ή τους χούλιγκαν, που σπάνε τις κερκίδες, καίνε τους δρόμους και σκοτώνουν;
ΣΥΜΦΩΝΑ με το ρεπορτάζ, στα χέρια των Αρχών υπάρχει μία λίστα με περίπου 200 σεσημασμένους χούλιγκαν, οι οποίοι εμπλέκονται σε διάφορες άλλες ποινικές υποθέσεις. Επεισόδια μπαχαλακισμού. Διακίνηση ναρκωτικών. Συμμετοχή στην Greek Mafia. Αλλοι «ακουμπούν» στον αντιεξουσιαστικό χώρο και άλλοι στον χρυσαυγιτισμό.
Διαβάστε Επίσης
ΜΗΠΩΣ έχει έρθει η ώρα να τελειώνουμε με το «φαινόμενο» που συνηθίσαμε να αποκαλούμε για δεκαετίες ως «γνωστούς αγνώστους»; Να μπει φρένο στη βία στα γήπεδα, στους δρόμους, στις διαδηλώσεις;
ΗΔΗ γίνονται κάποια βήματα. Ο νέος αυστηρός πειθαρχικός κώδικας για τις ομάδες φαίνεται πως αποδίδει. Παρακολουθούμε ντέρμπι όπου ούτε καπνογόνο ανάβει ούτε αντικείμενα εκτοξεύονται. Γιατί, πλέον, οι ΠΑΕ γνωρίζουν ότι θα βρεθούν αντιμέτωπες με σκληρές τιμωρίες, όπως στους ευρωπαϊκούς αγώνες.
ΣΕ πρώτο επίπεδο, το θέμα φαίνεται να αφορά μόνο το ποδόσφαιρο. Τελικά, όμως, αποδεικνύεται πως έχει μεγαλύτερο «βάθος».
ΕΧΕΙ φτάσει η στιγμή να επιλέξουμε ως χώρα και ως πολίτες ποιον δρόμο από τους δύο θέλουμε να ακολουθήσουμε. Εχουμε χάσει πολλά χρόνια. Εχουμε, επιτέλους, την ευκαιρία να πάμε μπροστά. Ας το κάνουμε.
