ΝΑ αυστηροποιήσει το νομικό πλαίσιο για τις καραβιές μεταναστών που στέλνουν Τουρκία-Ρωσία με τη… διαμεσολάβηση του Χαφτάρ στην Ευρώπη. Να δημιουργήσει δομή υποδοχής την Κρήτη. Να προσπαθήσει να ξυπνήσει την Ευρώπη, μπας και δοθούν χρήματα στη Λιβύη και μειωθούν οι αφίξεις. Και, όμως, από το «θεσμικό» ΠΑΣΟΚ μέχρι τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ και τη Ζωή, όλοι κραυγάζουν. Δηλαδή, τι θέλουν στην αντιπολίτευση; Να βάλει η χώρα πινακίδες «welcome» στις παραλίες της Κρήτης; Να μην υπάρχει δομή για καταγραφή και προσωρινή διαμονή στην Κρήτη, να τους στέλνουν όσους έρχονται πού; Στα νησιά του Βορείου Αιγαίου και στις υπόλοιπες δομές της ηπειρωτικής χώρας; Ή μήπως να κηρύξουμε τον πόλεμο στη Λιβύη;

ΓΙΑΤΙ καλά είναι στη θεωρία τα κηρύγματα «ανθρωπισμού», αλλά στην πράξη η κοινωνία θέλει αυστηρότερη μεταναστευτική πολιτική. Σε όλα τα γκάλοπ το 70-80% των πολιτών -οριζόντια σε όλα τα κόμματα- διαφωνεί με τα ανοιχτά σύνορα. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν φαίνεται να έχουν ακούσει για τις πολιτικές που εφαρμόζουν οι «σύντροφοί» τους που κυβερνούν στη Δανία και τη Βρετανία.

ΚΑΙ στον ΟΠΕΚΕΠΕ; Ποιο είναι το θέμα; Για την αντιπολίτευση μόνο να το εργαλειοποιήσουν κομματικά, να στήσουν Προανακριτική για να πλήξουν την κυβέρνηση. Το Μαξίμου, όμως, δεν μένει στην κομματική αντιπαράθεση. Γιατί το ζητούμενο είναι να μην επαναληφθεί στο μέλλον αυτό που γίνεται εδώ και σαράντα χρόνια με τις αγροτικές επιδοτήσεις. Δηλαδή, οι κομπίνες. Ετσι, η κυβέρνηση προχωράει στο δύσκολο κομμάτι. Εχουν, ήδη, μπλοκαριστεί 30.000 ΑΦΜ κτηνοτρόφων, που έλαβαν παρανόμως κονδύλια. Και οι έλεγχοι συνεχίζονται και σε άλλα επιδοτούμενα προγράμματα, πέρα από τα εικονικά βοσκοτόπια. Γιατί ο στόχος της κυβέρνησης είναι να επιστραφούν τα κλεμμένα πίσω.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τολμάει. Δεν κάνει πίσω, για να αποφύγει το πολιτικό κόστος. Τολμάει να παραδεχθεί πως η κυβέρνηση αστόχησε στο θέμα του ΟΠΕΚΕΠΕ. Τολμάει να τα βάλει με τους αγροτοκτηνοτρόφους-ψηφοφόρους, που όλα τα κόμματα τους κάνουν τα χατίρια εδώ και δεκαετίες. Οπως τόλμησε να τα βάλει με τους ελεύθερους επαγγελματίες, τους οποίους φορολόγησε, ενώ κάποιοι από αυτούς δεν είχαν πληρώσει ποτέ φόρο στη ζωή τους.

ΤΟΛΜΑΕΙ να λάβει σκληρά μέτρα για τη μεταναστευτική κρίση στην Κρήτη, όπως το τόλμησε και τον Μάρτιο του 2020 στον Εβρο. Και τότε η Διεθνής Αμνηστία είχε καταγγείλει την Ελλάδα, αγνοώντας την υβριδική εισβολή που επιχειρούσε ο Ερντογάν.

ΤΑ παραδείγματα είναι πολλά. Από τη διαγραφή χιλιάδων αιώνιων φοιτητών μέχρι το κυνήγι της αυθαιρεσίας στις παραλίες. Από την πρόταση για κατάργηση της μονιμότητας στο Δημόσιο μέχρι την εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου στην εστίαση. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη τολμάει. Υλοποιεί μεταρρυθμίσεις που για δεκαετίες κανείς δεν τολμούσε λόγω του υποτιθέμενου πολιτικού κόστους. Και η αντιπολίτευση επιμένει να ζει στη δεκαετία του ’80. Να λέει «όχι σε όλα» κραυγάζοντας. Και ακόμα αναρωτιούνται γιατί σε όλες τις δημοσκοπήσεις η Ν.Δ. κινείται στο 30% και όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης ψάχνουν να βρουν τα… ποσοστά τους.