Ο εφιάλτης έχει ενίοτε αγγελικό πρόσωπο. Ο Ούλριχ, «Ούλι», Ζίγκμουντ δεν μοιάζει απειλητικός. Δεν είναι ο κλασικός θυμωμένος, επιθετικός ακροδεξιός πολιτικός.
Ο «πιο επικίνδυνος άνθρωπος στη Γερμανία σήμερα», όπως τον αποκάλεσε το περιοδικό «Spiegel» σε εξώφυλλο τον Αύγουστο, είναι νέος (35 ετών), ωραίος, χαμογελαστός, άνετος μπροστά στις κάμερες. Αυτή η εικόνα φαίνεται να είναι ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά του όπλα. Ο Ζίγκμουντ οδήγησε τη γερμανική Ακροδεξιά σε ιστορική νίκη στο κρατίδιο της Σαξονίας-Ανχαλτ την Κυριακή, ανοίγοντας για πρώτη φορά μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έναν δρόμο προς την εξουσία που ξυπνά μνήμες και φόβους για τα φαντάσματα του παρελθόντος.
Είναι ο πιο αποτελεσματικός δημαγωγός στη χώρα από τον Β’ Παγκόσμιο, σχολίασαν κάποιοι. Πολιτικοί αναλυτές τού βγάζουν το καπέλο για μία εξαιρετική εκστρατεία πολιτικού μάρκετινγκ. Είναι μετρ στις πωλήσεις. Ο πρώην πωλητής αρωμάτων και αποσμητικών χώρου, που ξεκίνησε από τους κόλπους των Χριστιανοδημοκρατών, αξιοποίησε την ψυχολογία της πώλησης, τη δύναμη των σύντομων μηνυμάτων στα σόσιαλ μίντια, για να προσεγγίσει ένα κοινό που είχε αποξενωθεί από τα παραδοσιακά κόμματα. Περισσότεροι από 150.000 απογοητευμένοι ψηφοφόροι ψήφισαν AfD, παρότι μόνο ένα 20% εκφράζει ακραίες θέσεις. «Ο Ούλι έβαλε στο μπουκάλι την οργή των λησμονημένων», έγραψαν οι «Times».
Τώρα, καθώς αναζητά συμμάχους για τον σχηματισμό κυβέρνησης, μιλά για «αποκατάσταση του νόμου και της τάξης» προσθέτοντας πως «αρχίζοντας από τη Σαξονία- Ανχαλτ θα πάρουμε πίσω τη χώρα μας». Ορισμένοι θαυμαστές του τον βλέπουν ως «νέο Κένεντι» και προβλέπουν ότι μπορεί να φτάσει μέχρι την καγκελαρία. Στις ομοσπονδιακές εκλογές του 2029 θα είναι ακόμη ίσως «μικρός», αλλά το 2033, 100 χρόνια από την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, θα είναι έτοιμος, λένε.
