Η ζωή του Γιάννη Μπέρκαρντ είναι γεμάτη δύσκολες αποφάσεις. Ξυπνώντας στις τρεις το απόγευμα, ο 26χρονος πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στη βόλτα για ψώνια ή στην άσκηση στο πάρκο μπροστά στον φακό για τις ανάγκες του ΤikTok.
Το μόνο που δεν κάνει ο αυτοαποκαλούμενος «πιο καυτός άνεργος» της Γερμανίας είναι να ψάχνει για δουλειά. Τη θεωρεί δουλεία, όπως εξηγεί στις αναρτήσεις του στα σόσιαλ μίντια, όπου μεταξύ άλλων δίνει και συμβουλές πώς μπορεί να ζει κάποιος με κοινωνικά επιδόματα. Με 858 ευρώ τον μήνα από το κράτος και χωρίς ενοίκιο –καθώς το διαμέρισμά του στο Ανόβερο είναι της γιαγιάς του– δηλώνει πως δεν βλέπει λόγο να εργαστεί. Εργάστηκε ως εικονολήπτης, αλλά προτιμά την αεργία, δεν θέλει να σπαταλά τον χρόνο του και τη ζωή του, λέει.
Η προκλητική στάση του Γιάννη (τα γερμανικά ΜΜΕ δεν διευκρινίζουν αν έχει και ελληνικές ρίζες) έχει εξοργίσει πολλούς φορολογούμενους που βλέπουν να πληρώνουν ένα σύστημα το οποίο κάποιοι εκμεταλλεύονται. Το θέμα έχει ανοίξει μεγάλη πολιτική συζήτηση στη Γερμανία. Η οικονομία πιέζεται, η βιομηχανία χάνει θέσεις εργασίας, ο πληθυσμός γερνά, που σημαίνει ότι όλο και λιγότεροι εργαζόμενοι θα πρέπει να στηρίζουν όλο και περισσότερους συνταξιούχους και δικαιούχους επιδομάτων. Ηδη οι κοινωνικές δαπάνες φτάνουν σχεδόν το 28% του ΑΕΠ και οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πλειονότητα των Γερμανών θεωρεί πως το σημερινό σύστημα δεν είναι βιώσιμο.
Ετσι, το Βερολίνο ετοιμάζεται να σφίξει τα λουριά. Από τον Ιούλιο τα κριτήρια χορήγησης επιδομάτων αυστηροποιούνται. Με το νέο καθεστώς όσοι αρνούνται να συνεργαστούν με τις υπηρεσίες εύρεσης εργασίας και δεν εμφανίζονται στα ραντεβού τους θα βλέπουν το επίδομα να κόβεται δραστικά και να καταργείται. Το μήνυμα είναι σαφές: το κοινωνικό κράτος δεν δημιουργήθηκε για να χρηματοδοτεί influencers της αεργίας. Και για τους «επαγγελματίες άνεργους», τύπου Μπέρκαρντ, η εποχή της εύκολης ζωής φαίνεται πως πλησιάζει στο τέλος της.
