Ισως να μην υπάρχει τίποτα πιο αμείλικτο από την ίδια την Ιστορία. Συνήθως προσπερνά τα πάντα χωρίς -φαινομενικά τουλάχιστον- να δίνει σημασία. Οταν, όμως, αποφασίσει να πάρει εκδίκηση από τους ανθρώπους που την αγνόησαν με προκλητική εγωπάθεια και ιδεομανία, το κάνει με ακραίο τρόπο, στα όρια της ταπείνωσης. Αυτό που συνέβη στον ΣΥΡΙΖΑ ισοδυναμεί με κάτι τέτοιο. Οσο και να διαφωνεί κανείς με την πολιτική, την όποια ιδεολογία και τις επιλογές του, οι ανθρώπινες ιδιότητές του δεν επιτρέπουν την έκφραση ικανοποίησης, παρά μόνο τις ασκήσεις μνήμης και όξυνσης του πολιτικού κριτηρίου.
Είναι πολλοί αυτοί που (θέλουν να) πιστεύουν ότι η απαξίωση του ΣΥΡΙΖΑ άρχισε να εξελίσσεται μετά τις απανωτές εκλογικές ήττες του Αλέξη Τσίπρα, ενώ η ταφόπλακα στο κόμμα άρχισε να τοποθετείται με την επιλογή Κασσελάκη και όλα όσα τραγελαφικά ακολούθησαν, υποτιμώντας κατά κύριο λόγο τους ανθρώπους που ακολούθησαν τον από μηχανής ζογκλέρ της Αριστεράς. Οχι, δεν είναι έτσι. Το πολιτικά ταπεινωτικό τέλος με προσφυγές, αγωγές, προσβολές, κλοτσοπατινάδες και άλλα ευτράπελα, δεν ήρθαν μόνα τους. Ηρθαν λόγω της παντελούς έλλειψης επαφής με την πραγματικότητα, της αδυναμίας και της ανυπαρξίας πολιτικής αντίληψης. Είναι απλό όσο και σοκαριστικό. Το παραδέχονται, χρόνια μετά, και οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές των δραματικών γεγονότων που ακολούθησαν.
Η ραδιοφωνική εκπομπή «Η Μεταπολίτευση σε πρώτο πρόσωπο», του Φοίβου Καρζή, στο Πρώτο Πρόγραμμα, είναι ντοκουμέντο. Από όσα είπαν πρωτοκλασάτα στελέχη του κόμματος που τώρα διαλύεται (Βούτσης, Παπαδημούλης, Χουλιαράκης) προκύπτει ένα συγκλονιστικό συμπέρασμα: Οτι όλοι τους, και κυρίως Τσίπρας και Βαρουφάκης, είχαν πλήρη επίγνωση ότι προετοίμαζαν τη χώρα για βουτιά στο κενό. Οτι είχαν σχεδιάσει το δημοψήφισμα ήδη από το Πάσχα του 2015, ότι οι χώρες στις οποίες είχαν προσφύγει για οικονομική βοήθεια (Ρωσία, Κίνα και αραβικές χώρες) δεν επρόκειτο να συμμεριστούν τις ιδεοληπτικές ακροβασίες τους, ότι ο εκβιασμός που σχεδίαζαν προς την Ε.Ε. θα οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή, ότι ο Βαρουφάκης ήταν ένα είδος μουτζαχεντίν της δραχμής.
Λεπτομέρειες των όσων ειπώθηκαν μπορείτε να διαβάσετε σε άλλες σελίδες του σημερινού φύλλου του «Ελεύθερου Τύπου». Οι εγκληματικές επιλογές οδηγούν σε τιμωρίες. Το μάθημα, δυστυχώς, είναι πανάκριβο…
