Από μία άποψη η υπόθεση θυμίζει τον αγά της οθωμανικής περιόδου, που μέσα στον θυμό του στέρησε από τον εαυτό του τη δυνατότητα της τεκνοποιίας. Σε δημοκρατία όμως ζούμε (στην Ελλάδα και στις ΗΠΑ, όχι στο Ιράν), άρα μπορούμε να διαθέσουμε τον εαυτό μας όπως θέλουμε.
Το ίδιο ισχύει στη Νότια Κορέα, όπου οι φεμινίστριες εγκαινίασαν πρόσφατα ένα κίνημα ερωτικής αποχής αλά Λυσιστράτη, το οποίο στάθηκε πηγή έμπνευσης για τις απογοητευμένες ψηφοφόρους του Δημοκρατικού Κόμματος και της Κάμαλα Χάρις.
Προς το παρόν, η ιδέα βρίσκεται στο στάδιο της ζύμωσης στο TikTok και σε άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ομως, η «Telegraph» εκτιμά ότι σύντομα θα πάρει σάρκα και οστά. (Εκτός κι αν πρόκειται για κακόγουστη διασπορά ψευδών ειδήσεων της anti-woke προπαγάνδας, οπότε θα σας ζητήσουμε συγγνώμη για τα fake news. Οχι όμως για την όμορφη ιστορία…).
Εν πάση περιπτώσει, το ρεπορτάζ λέει ότι κάποιες Δημοκρατικές πασιονάριες προτείνουν στις γυναίκες να επιβάλουν στους συζύγους και τους ερωτικούς τους συντρόφους που ψήφισαν Τραμπ την τιμωρία των «4 Οχι»: Οχι σεξ, όχι ραντεβού, όχι γάμος και όχι παιδιά για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Οσο δηλαδή θα διαρκεί η θητεία του «ακατονόμαστου», ο οποίος εδώ που τα λέμε κουβαλάει στις ιδεολογικές αποσκευές του έναν «Μεσαίωνα» σχετικά με τις αμβλώσεις και τα γυναικεία δικαιώματα.
Η ανάλυση της ψήφου έδειξε ότι οι περισσότεροι άνδρες (55%) ψήφισαν Τραμπ και οι περισσότερες γυναίκες (53%) τη Χάρις. Οχι όμως όσο θα έπρεπε για να της εξασφαλίσουν τη νίκη. Οι Αμερικανίδες, βλέπετε, πέρα από τη γυναικεία τους ιδιότητα είναι επίσης εργαζόμενες, άνεργες, θύματα της ακρίβειας, του ανεπαρκούς συστήματος Υγείας, του ισχνού κοινωνικού κράτους και κάποιες θυμώνουν ακούγοντας την Οπρα ή πλούσιες χολιγουντιανές σταρ να τους υποδεικνύουν τι να ψηφίσουν.
Από αυτή την άποψη, το «4 Οχι» κινδυνεύει να γίνει ένα ακόμη συμπαθητικό woke σκετσάκι, το οποίο οισημαντικότερες ανάγκες της καθημερινής ζωής θα προσπεράσουν με συγκατάβαση.
