Οι περισσότεροι από μας στο άκουσμα της λέξης καρχαρίας, σκεφτόμαστε τρομακτικές σκηνές από εμβληματικές ταινίες του Χόλιγουντ. Όμως η αλήθεια είναι, πως οι καρχαρίες είναι πολλά περισσότερα από θηρευτές.
Ένα από τα πολλά που μπορούν να κάνουν, είναι να συλλέγουν δεδομένα που βοηθούν τους επιστήμονες να κατανοήσουν την πιθανή ένταση ενός τυφώνα πριν φτάσει στη στεριά.
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Ντελαγουέρ ερευνούν κατά πόσο οι καρχαρίες μπορούν να χρησιμεύσουν ως κινητοί παρατηρητές ωκεανογραφικών δεδομένων σε σχεδόν πραγματικό χρόνο, φέροντας αισθητήρες που μετρούν τις ωκεάνιες συνθήκες για την τροφοδότηση ωκεανογραφικών, ατμοσφαιρικών και κλιματικών μοντέλων.
Τοποθέτησαν στα θαλάσσια πλάσματα αισθητήρες, μικρές ηλεκτρονικές συσκευές που μετρούν την ηλεκτρική αγωγιμότητα του ωκεανού, ένα μέγεθος που σχετίζεται στενά με την αλατότητα, καθώς και τη θερμοκρασία και το βάθος.
«Αισθητήρες τοποθετημένοι σε ζώα έχουν χρησιμοποιηθεί με επιτυχία από ωκεανογράφους εδώ και χρόνια, ιδιαίτερα σε θαλάσσιους ελέφαντες σε πολικές περιοχές όπου οι επιστημονικές παρατηρήσεις είναι σπάνιες», δήλωσε στο Reuters ο Άαρον Καρλάιλ, κύριος ερευνητής και καθηγητής στη Σχολή Θαλάσσιων Επιστημών και Πολιτικής του πανεπιστημίου.
Οι καρχαρίες προσφέρουν μια νέα ευκαιρία σε αυτή την έρευνα επειδή είναι άφθονοι, ευρέως κατανεμημένοι και πιο προσβάσιμοι από πολλά προστατευόμενα θαλάσσια θηλαστικά, σημείωσε ο Καρλάιλ.
Διαβάστε Επίσης
Μέχρι τώρα, η σήμανση των καρχαριών παρακολουθούσε συνήθως μόνο τα μέρη που ταξιδεύουν αυτά τα ψάρια και τους οικοτόπους που χρησιμοποιούν.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Ντελαγουέρ επιλέγουν καρχαρίες που μπορούν να συλλέξουν τις πιο χρήσιμες μετρήσεις για την έρευνα των τυφώνων και προτιμούν είδη που ανεβαίνουν συχνά στην επιφάνεια, ώστε οι αισθητήρες τους να εκπέμπουν τις πληροφορίες σε δορυφόρους.
«Ενδιαφερόμαστε κυρίως για το θερμικό περιεχόμενο του ανώτερου στρώματος του ωκεανού, το οποίο είναι γνωστό ως στρώμα ανάμειξης», είπε ο Καρλάιλ.
«Αυτό είναι το τμήμα της στήλης του νερού που πραγματικά καθορίζει την ένταση των τυφώνων, θερμότερο στρώμα ανάμειξης ισούται με ισχυρότερο τυφώνα, καθώς συγκρατεί τη θερμότητα που τροφοδοτεί τους τυφώνες», εξήγησε ο Καρλάιλ.
Η διαδικασία τοποθέτησης της σήμανσης ξεκινά στις αρχές Μαΐου, όταν τα έντονα μεταναστευτικά είδη μετακινούνται πιο κοντά στις ακτές από τους χειμερινούς οικοτόπους τους βαθύτερα στον Ατλαντικό, σύμφωνα με την Κάρολαϊν Βιερνίτσκι, υποψήφια διδάκτορα θαλάσσιων επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Ντελαγουέρ.
Οι ερευνητές κατευθύνονται 50 έως 65 χλμ. στα ανοιχτά με ένα ερευνητικό σκάφος, ρίχνουν γραμμές με δολώματα και περιμένουν, συνήθως δύο έως τρεις ώρες, μέχρι ένας καρχαριάς να τσιμπήσει το δόλωμα, ανέφερε η Βιερνίτσκι.
«Οι αισθητήρες τοποθετούνται στο ραχιαίο πτερύγιο. Έτσι, κάθε φορά που ο καρχαρίας κολυμπά στην επιφάνεια, ο αισθητήρας μπορεί να επικοινωνήσει και να μεταδώσει δεδομένα στο τροχιακό δίκτυο δορυφορικών δεκτών», εξήγησε ο Καρλάιλ, σύμφωνα με τον οποίο η όλη διαδικασία συνήθως διαρκεί λιγότερο από πέντε λεπτά.
Η τοποθέτηση γίνεται υπό θεσμική εποπτεία για τη φροντίδα των ζώων ώστε να ελαχιστοποιηθεί η επιβάρυνση στους καρχαρίες. Οι αισθητήρες προσαρμόζονται χρησιμοποιώντας υλικά σχεδιασμένα να διαβρώνονται και να πέφτουν με την πάροδο του χρόνου. Κάθε ζώο υποβάλλεται επίσης σε έλεγχο υγείας πριν απελευθερωθεί, καθώς ένας στρεσαρισμένος ή τραυματισμένος καρχαρίας ενδέχεται να μην συμπεριφερθεί φυσιολογικά, αλλοιώνοντας ενδεχομένως τα δεδομένα, σημείωσε ο Καρλάιλ.
