Θέμης Καραμουρατίδης: Στηρίζει δημόσια τη Νατάσσα Μποφίλιου – «Η μουσική του Χατζιδάκι πάνω από όλους»

Η παραγωγή έχει ως βασικούς ερμηνευτές τη Νατάσσα Μποφίλιου και τον Γιάννη Χαρούλη, και η ανακοίνωση δημιούργησε εκτεταμένη συζήτηση στον καλλιτεχνικό χώρο.

Ο Καραμουρατίδης, απαντώντας σε απαιτήσεις να τοποθετηθεί δημόσια, ξεκαθάρισε πως δεν έχει «ουδεμία οικονομική ή καλλιτεχνική σχέση» με την εν λόγω παραγωγή και επέλεξε να καταθέσει την προσωπική του οπτική: «Επειδή μου έχει ζητηθεί να τοποθετηθώ πολλάκις αυτές τις μέρες και να κάνω δηλώσεις επι του φλέγοντος (και εξαιρετικά πολύπλοκου) καλλιτεχνικού ζητήματος, αποφάσισα μέσω αυτού του ποστ να πω όλα αυτά που σκέφτομαι, χωρίς να δηλώσω ξανά πουθενά τίποτα άλλο πέραν αυτών. Ξεκαθαρίζοντας λοιπόν πως εγώ ουδεμία οικονομική ή καλλιτεχνική σχέση έχω με την παγκόσμια tour του Hellenic ensemble (παρόλο που αγαπώ πολύ και θαυμάζω τους συντελεστές)». Αναφορικά με τα πνευματικά δικαιώματα τόνισε: «2.Είναι ξεκάθαρη συκοφαντία η καραμέλα περί παράκαμψης και καταπάτησης του πνευματικού δικαιώματος και δημιουργείται η εντύπωση πως δεν θα καταβληθούν τα δικαιώματα του Μάνου Χατζιδάκι από τις παραστάσεις αυτές. Για κάθε τραγούδι, κάθε δημιουργού που θα παιχτεί καταβάλλονται χρήματα τα οποία φτάνουν στον δικαιούχο (εν προκειμένω στον κύριο θεοφανοπουλο-Χατζιδακι). Πληρώνονται κανονικά και πολλά χρήματα. Εγώ προσωπικά ως δημιουργός δεν θα μπορούσα να συνταχθώ με κάτι τέτοιο θα ήταν προσβολή σε όλους τους αγώνες που κάνουμε να επιβιώνουμε μέσα από το μουσική μας οι σύνθετες και στιχουργοί. Και κανείς από τους συμμετέχοντες σε αυτήν την παραγωγή δεν είναι τέτοιου ήθους. Οπότε δεν διατρέχεται τέτοιος κίνδυνος».

Με νοσταλγική αλλά σαφή διάθεση, ο Καραμουρατίδης υπερασπίζεται την ιδέα ότι ορισμένα έργα υπερβαίνουν τους δημιουργούς τους: «3. Δεν είναι όλων το έργο μεγαλύτερο από τους ίδιους και δεν ισχύει παντού αυτό. Το έργο του Μάνου Χατζιδάκι (30 και πλέον χρόνια πεθαμένου) είναι όμως από αυτά τα έργα (3-4 στην Ελλάδα όχι παραπάνω) που είναι πάνω από τους ίδιους… Δεν μας ανήκει. Δεν είναι όλων. Είναι πάνω από όλους.Το χρειαζόμαστε. Παντού. Είναι ανάσα.» Κλείνει την τοποθέτηση με απόρριψη κάθε λογικής λογοκρισίας: «5.οι λέξεις “απαγόρευση” και “συμμόρφωση” στην τέχνη μου φέρνουν ανατριχίλα και με παραπέμπουν κάπου εξαιρετικά σκοτεινά που σε καμία μουσική δεν αξίζει».