Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών: Η διπλωματία πίσω από τις πόρτες του πρώτου Παλατιού

Το Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών αφηγείται την πορεία της πρωτεύουσας και αναδεικνύει τον πολιτισμό ως γέφυρα επικοινωνίας με τον κόσμο.

Πριν γίνει μουσείο, ήταν παλάτι. Πριν φιλοξενήσει πολύτιμες συλλογές και ιστορικά τεκμήρια, υπήρξε το κέντρο όπου χτυπούσε η καρδιά του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Το Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών δεν αφηγείται απλώς την ιστορία της πρωτεύουσας αλλά αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της.
Στους χώρους του πρώτου βασιλικού ανακτόρου του Όθωνα και της Αμαλίας διαμορφώθηκαν οι πρώτες πολιτικές αποφάσεις της Ελλάδας ως ανεξάρτητου κράτους, ενώ παράλληλα η νεαρή πρωτεύουσα επιχειρούσε να αποκτήσει τη δική της ταυτότητα και να συνομιλήσει με την Ευρώπη. Σήμερα, σχεδόν δύο αιώνες αργότερα, το ίδιο ιστορικό κτήριο συνεχίζει να λειτουργεί ως ένας τόπος όπου η μνήμη, ο πολιτισμός και η διπλωματία συναντώνται.

Στην καρδιά της Αθήνας, λίγα μόλις βήματα από την πλατεία Συντάγματος, το Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών – Ίδρυμα Βούρου-Ευταξία διατηρεί ζωντανή την ιστορία μιας πόλης που από τη δεκαετία του 1830 μεταμορφώθηκε από μια μικρή οθωμανική πόλη σε πρωτεύουσα ενός νέου ευρωπαϊκού κράτους. Δεν αποτελεί απλώς έναν χώρο έκθεσης αντικειμένων, αλλά ένα ζωντανό αρχείο της αθηναϊκής κοινωνίας, της πολιτικής ζωής και της καθημερινότητας των ανθρώπων που διαμόρφωσαν την πόλη.

«Εκεί όπου γεννήθηκε η σύγχρονη Ελλάδα»- Η ιστορία των δυο κτιρίων

Το Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών ιδρύθηκε το 1973 από τον πολιτικό και συλλέκτη Λάμπρο Ι. Ευταξία, προς τιμήν και του θείου του, του διπλωμάτη Αλεξάνδρου Βούρου. Άνοιξε τις πύλες του στο κοινό το 1980 και στεγάζεται σε δύο από τα σημαντικότερα ιστορικά κτήρια του κέντρου της Αθήνας. Η αποστολή του είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ιστορική πορεία της πρωτεύουσας: από την περίοδο της Φραγκοκρατίας έως τις αρχές του 20ού αιώνα, με ιδιαίτερη έμφαση στον 19ο αιώνα, όταν η Αθήνα αναδείχθηκε σε πολιτικό, κοινωνικό και πολιτιστικό κέντρο του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Μέσα από πίνακες, γλυπτά, έπιπλα, προσωπικά αντικείμενα, σπάνια βιβλία και ιστορικά τεκμήρια, ο επισκέπτης παρακολουθεί τη μεταμόρφωση της πόλης και τη ζωή των κατοίκων της μέσα στον χρόνο. Για τη συμβολή του στη διατήρηση και ανάδειξη της ιστορίας της Αθήνας, το Μουσείο τιμήθηκε το 1990 από την Ακαδημία Αθηνών.

Το παλαιότερο από τα δύο κτήρια του Μουσείου οικοδομήθηκε την περίοδο 1833-1834, σε σχέδια των αρχιτεκτόνων Gustav-Adolph Lueders και Joseph Hoffer, ως κατοικία του τραπεζίτη Σταμάτη Δεκόζη Βούρου. Η ιστορική του σημασία είναι μοναδική: λίγα χρόνια μετά την ανέγερσή του, μισθώθηκε μαζί με το γειτονικό κτήριο ως ανάκτορο του πρώτου βασιλικού ζεύγους της Ελλάδας, του Όθωνα και της Αμαλίας. Από το 1837 έως το 1843 αποτέλεσε το κέντρο της πολιτικής ζωής του νέου κράτους, μέχρι την ολοκλήρωση των νέων ανακτόρων, του σημερινού κτηρίου της Βουλής των Ελλήνων. Σήμερα, στους ίδιους χώρους, ο επισκέπτης μπορεί να δει προσωπικά αντικείμενα του βασιλικού ζεύγους, το σαλόνι του Όθωνα, το πιάνο της Αμαλίας και άλλα τεκμήρια μιας εποχής κατά την οποία διαμορφώθηκαν οι βάσεις της σύγχρονης Ελλάδας.

Το δεύτερο κτήριο, που οικοδομήθηκε το 1859 και συνδέεται εσωτερικά με το «Παλαιό Παλάτι», συμπληρώνει την αφήγηση της αστικής Αθήνας του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα, παρουσιάζοντας τον τρόπο ζωής των μεγαλοαστικών οικογενειών της πρωτεύουσας. Έτσι, το Μουσείο δεν διαφυλάσσει μόνο αντικείμενα του παρελθόντος. Διατηρεί ζωντανή τη μνήμη μιας πόλης που γεννήθηκε μαζί με το ελληνικό κράτος και εξακολουθεί να αφηγείται την ιστορία της στον σύγχρονο κόσμο.

Ένας «πρεσβευτής» της Αθήνας που άνοιξε τις πόρτες του στον κόσμο

Η ιστορία της Αθήνας δεν περιορίζεται στα όρια της πόλης. Μέσα από τους ανθρώπους, τα κτήρια και τα τεκμήρια της, αποτελεί ένα κομμάτι της ευρωπαϊκής ιστορικής μνήμης και έναν τρόπο επικοινωνίας με άλλους πολιτισμούς. Το Μουσείο έχει αναπτύξει εδώ και χρόνια μια έντονη διεθνή παρουσία, λειτουργώντας ως ένας πολιτιστικός πρεσβευτής της ελληνικής πρωτεύουσας. Η δράση του δεν περιορίζεται στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης, αλλά επεκτείνεται στη δημιουργία διαλόγου με αντίστοιχα μουσεία πόλεων σε ολόκληρο τον κόσμο.

Σημαντικό ορόσημο αποτέλεσε το 2005, όταν στη Μόσχα το Μουσείο συγκαταλέχθηκε στα ιδρυτικά μέλη της Διεθνούς Επιτροπής για τις Συλλογές και τις Δραστηριότητες των Μουσείων των Πόλεων (CAMOC), μαζί με σημαντικά μουσεία πόλεων, όπως του Λονδίνου, της Μόσχας και της Νέας Υόρκης. Η CAMOC, ως εξειδικευμένη διεθνής επιτροπή του Διεθνούς Συμβουλίου Μουσείων (ICOM), αναδεικνύει τον σύγχρονο ρόλο των μουσείων πόλεων: όχι μόνο ως θεματοφυλάκων του παρελθόντος, αλλά ως ενεργών χώρων που ερμηνεύουν τις κοινωνικές αλλαγές, ενισχύουν τον διάλογο και συμβάλλουν στη διαμόρφωση του μέλλοντος των αστικών κοινωνιών.

Μέσα από διεθνείς συνεργασίες, ανταλλαγές εκθέσεων, συμμετοχές σε συνέδρια και πολιτιστικές δράσεις, το Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών μεταφέρει την ιστορία της πρωτεύουσας πέρα από τα ελληνικά σύνορα. Παράλληλα, δημιουργεί ευκαιρίες ώστε οι κάτοικοι και οι επισκέπτες της Αθήνας να γνωρίσουν την ιστορία και τον πολιτισμό άλλων πόλεων του κόσμου.

Πολύκαρπος Κομίνης: Ο άνθρωπος πίσω από τη νέα εποχή του Μουσείου

Ο Πολύκαρπος Κομίνης ανέλαβε τη διεύθυνση του Μουσείου της Πόλεως των Αθηνών το 2025, έχοντας ήδη διαμορφώσει μια πορεία με επίκεντρο τον πολιτισμό, την ιστορία και τη διαχείριση μνημείων. Είναι 32 χρονών, με σπουδές στην κοινωνική πολιτική, την ιστορία και την αρχαιολογία, καθώς και εξειδίκευση στη διαχείριση μνημείων, έχει εργαστεί σε ελληνικούς και διεθνείς πολιτιστικούς φορείς, ενώ η ενασχόλησή του με θέματα παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς και πολιτιστικής διπλωματίας διαμόρφωσε τη σύγχρονη οπτική του για τον ρόλο των μουσείων. Σήμερα καλείται να συνδέσει την ιστορική μνήμη ενός από τα σημαντικότερα κτήρια της νεότερης Ελλάδας με τις ανάγκες ενός σύγχρονου, εξωστρεφούς μουσείου.

Στη συνέντευξη του στο ET Magazine, μιλά για τη μοναδική ταυτότητα του ιδρύματος, τον ρόλο της πολιτιστικής διπλωματίας, τις προκλήσεις της νέας εποχής και το όραμά του για ένα μουσείο ανοιχτό, δυναμικό και διεθνώς προσανατολισμένο.

1. Πως συνδέει το Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών την ιστορία της πολιτικής και της πολιτιστικής διπλωματίας στην ιστορία του Ελληνικού Έθνους;

Η ίδρυση του ελληνικού κράτους με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου το 1830 και η επιλογή του Όθωνα, του οίκου των Wittelsbach της Βαυαρίας, ως πρώτου Βασιλιά της Ελλάδας από τις Μεγάλες Δυνάμες της εποχής (Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία και Ρωσία), αποτέλεσαν την πρώτη επίσημη, διεθνή διπλωματική πράξη που αναγνώρισε την Ελλάδα ως ανεξάρτητο κράτος και βασίλειο, καθορίζοντας τους μελλοντικούς διπλωματικούς δεσμούς της. Το κτήριο του Μουσείου της Πόλεως των Αθηνών, ως έδρα της βασιλικής εξουσίας του Όθωνα και της Αμαλίας, αποτελεί ορόσημο για την ιστορία του ελληνικού κράτους· υπήρξε το πρώτο πολιτικό και διοικητικό κέντρο του νεοσύστατου Ελληνικού Βασιλείου, όπου λαμβάνονταν όλες οι σημαντικές αποφάσεις.

Ο Όθων διατηρούσε ισχυρές διπλωματικές σχέσεις με τις ευρωπαϊκές αυλές, υποδεχόμενος διπλωμάτες και πρέσβεις στην αίθουσα του θρόνου —την οποία συναντά σήμερα ο επισκέπτης στο Μουσείο και διοικούσε σύμφωνα με τα κυρίαρχα πολιτικά πρότυπα, προβάλλοντας παράλληλα τον ελληνικό πολιτισμό, ο οποίος επηρέαζε την Ευρώπη και λόγω του ρεύματος του Φιλελληνισμού. Αξιοσημείωτη ήταν η αγάπη της βασίλισσας Αμαλίας για τα φυτά και τους κήπους. Πρώτο έργο της αποτέλεσε η διαμόρφωση του χώρου πρασίνου έμπροσθεν του κτηρίου του Μουσείου (η σημερινή πλατεία Κλαυθμώνος, τότε πλατεία του ανακτόρου), καθώς και ο κήπος στο πίσω μέρος του. Εκεί μάλιστα εορτάστηκε για πρώτη φορά το 1838 η επέτειος της Ελληνικής Επανάστασης της 25ης Μαρτίου 1821, μετά τη θεσμοθέτησή της από τον Όθωνα.

Για τη δενδροφύτευση και τον καλλωπισμό των κήπων της, η Αμαλία προμηθευόταν εγχώρια αλλά και εξωτικά είδη φυτών από χώρες του εξωτερικού, όπως η Ιταλία, η Αίγυπτος, ο Λίβανος, η Βραζιλία και οι ΗΠΑ. Πολλά από αυτά τα λάμβανε και ως διπλωματικά δώρα από ξένους μονάρχες, εγκαινιάζοντας έτσι μια άτυπη «Διπλωματία των φυτών». Αξίζει να αναφερθεί πως το βασιλικό ζεύγος επηρέασε βαθιά την ενδυματολογία της εποχής· υιοθέτησε πολλά στοιχεία της ελληνικής παράδοσης και τα συνδύασε με δυτικοευρωπαϊκά πρότυπα, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την επίσημη αμφίεση της αυλής της βασίλισσας Αμαλίας.

2. Ποιος είναι ο ρόλος του Μουσείου στη διεθνή κοινότητα των μουσείων και πως έχει συμβάλει σε αυτή; Έχετε συνεργαστεί ποτέ ως Μουσείο με ξένα αντίστοιχου αντικειμένου και αν ναι με ποια;

Ο ρόλος του Μουσείου της Πόλεως των Αθηνών είναι ιδιαιτέρως σημαντικός στη διεθνή κοινότητα των μουσείων, χάρη στην ενεργό δράση του. Το 2005 στη Μόσχα, υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη—μαζί με τα Μουσεία Πόλεως του Λονδίνου, της Μόσχας και της Νέας Υόρκης—της 30ής Διεθνούς Επιτροπής για τις Συλλογές και τις Δραστηριότητες των Μουσείων των Πόλεων (CAMOC/ International Committee for the Collections and Activities of Museums of Cities). Η επιτροπή αυτή λειτουργεί ως μία από τις εξειδικευμένες διεθνείς επιτροπές του Διεθνούς Συμβουλίου Μουσείων (ICOM) της UNESCO. Βασική αποστολή της είναι η διαφύλαξη της ιστορίας, η ανάδειξη του παρόντος και η συμβολή στη βελτίωση του μέλλοντος της πόλης, μέσα από την ερμηνεία των σύγχρονων κοινωνικών αλλαγών.

Σε αυτόν τον άξονα, το Μουσείο συνεχίζει να έχει ενεργή παρουσία σε διεθνή συνέδρια, παρακολουθώντας τις τρέχουσες μουσειολογικές εξελίξεις και προσφέροντας παράλληλα τη δική του τεχνογνωσία. Αξίζει να σημειωθεί πως το Μουσείο αναπτύσσει έντονη διεθνή δραστηριότητα μέσω της συνεργασίας και της ανταλλαγής εκθέσεων με μουσεία πόλεων του εξωτερικού. Ειδικότερα, έχουν διοργανωθεί εκατέρωθεν περιοδικές εκθέσεις με τα Μουσεία Πόλεως της Μόσχας, της Βαρσοβίας, του Ντύσσελντορφ και της Λευκωσίας, ενώ έχουν πραγματοποιηθεί εκατέρωθεν επισκέψεις με τα Μουσεία Πόλεως της Σεούλ και της Σαγκάης.

Στο πλαίσιο αυτών των συνεργασιών, έχουν αποσταλεί τμήματα των συλλογών του Μουσείου—όπως έγγραφα, πίνακες και ιστορικά αντικείμενα—για τη διοργάνωση περιοδικών εκθέσεων. Με τον τρόπο αυτό προβάλλεται η ιστορία της Αθήνας και του ελληνικού κράτους, ενώ παράλληλα οι πολίτες της ελληνικής πρωτεύουσας έρχονται σε επαφή με τον πολιτισμό και τη ζωή άλλων πόλεων του εξωτερικού. Τέλος, το Μουσείο διοργανώνει ημερίδες, συνέδρια και ποικίλες εκδηλώσεις, όπως παρουσιάσεις ελληνικών ή ξενόγλωσσων βιβλίων και μουσικές συναυλίες, προάγοντας τόσο τον ελληνικό πολιτισμό όσο και την κουλτούρα άλλων πόλεων και κρατών.

3. Στο Μουσείο πραγματοποιούνται διαδραστικά εκπαιδευτικά προγράμματα και αν ναι τι είδους;

Το Μουσείο μας είναι ιδιαίτερα γνωστό για τα ποικίλα διαδραστικά εκπαιδευτικά προγράμματα που υλοποιεί. Βασίζονται σε ψηφιακές εφαρμογές και αντικείμενα που εκτίθενται στη μόνιμη συλλογή του, με στόχο την εξοικείωση των μαθητών με τη νεότερη ιστορία της Αθήνας. Ξεχωρίζει το δημοφιλές πρόγραμμα με τίτλο «Οι πειρατές του Monfort», το οποίο βασίζεται στον πίνακα του Γάλλου ζωγράφου Antoine-Alphonse Monfort με τίτλο «Έλληνες Πειρατές» του 1837. Με επίκεντρο το έργο αυτό, τα παιδιά προσεγγίζουν το θέμα της πειρατείας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, εντοπίζουν ομοιότητες και διαφορές ανάμεσα στον πίνακα και τα προσχέδιά του, ενώ στη συνέχεια συμμετέχουν σε ένα κυνήγι θησαυρού στους χώρους του Μουσείου.

Εξίσου σημαντικό είναι και το εκπαιδευτικό πρόγραμμα με τίτλο «Σύνταγμα 1844». Αυτό επικεντρώνεται στο χειρόγραφο αντίγραφο του πρώτου Συντάγματος του 1844, το οποίο εκτίθεται στο Μουσείο και αποτελεί σημαντικό τεκμήριο οργάνωσης του νεότερου ελληνικού κράτους. Κατά την υλοποίησή του, τα παιδιά εξετάζουν τα κύρια σημεία του Συντάγματος και έπειτα τα αντιπαραθέτουν με εκείνα του ισχύοντος. Αξίζει επίσης να αναφερθεί το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Το Καρναβάλι στην Ελλάδα», το οποίο βασίζεται στον ομώνυμο πίνακα του Νικολάου Γύζη. Σε αυτό, οι μαθητές γνωρίζουν τον καλλιτέχνη, μαθαίνουν για τα ήθη και τα έθιμα της αποκριάς και ακολουθεί δραματοποίηση του πίνακα. Η συμμετοχή των παιδιών σε αυτό το θεατρικό παιχνίδι συμβάλλει στην ευκολότερη και βιωματική προσέγγιση του θέματος.

Πρωτότυπο και επίκαιρο είναι το πρόγραμμα «Δεν είμαι κούκλα» (IamNotADoll), το οποίο πλαισιώνεται από μια σειρά έξι διαφορετικών σύγχρονων γλυπτών. Τα γλυπτά αυτά καλούν τα παιδιά να τα γνωρίσουν και να τα βοηθήσουν να επικοινωνήσουν, χαρίζοντάς τους μια ζωγραφιά ή ένα μήνυμα.
Η θεματική του βασίζεται στους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης (SDG5, SDG16.2) του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, καθώς και στα Ανθρώπινα Δικαιώματα, με σκοπό να ευαισθητοποιήσει τα παιδιά για την ανάγκη εξάλειψης κάθε μορφής βίας, διακρίσεων και επιβλαβών πρακτικών που πλήττουν τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Τέλος, το Μουσείο μας διαθέτει μια σειρά από ακριβή αντίγραφα των ενδυμασιών του βασιλιά Όθωνα και της βασίλισσας Αμαλίας για τους νεαρούς φίλους μας (6 έως 14 ετών). Τα παιδιά μπορούν να τις δοκιμάσουν και να φωτογραφηθούν ψηφιακά στους χώρους του πρώτου ανακτόρου.

4. Εντάσσει το Μουσείο τις νέες τεχνολογίες στην έκθεση του και αν ναι με ποιον τρόπο; Μπορεί κάποιος επισκέπτης να περιηγηθεί ηλεκτρονικά;

Την τελευταία δεκαετία, οι νέες τεχνολογίες και τα ψηφιακά μέσα έχουν ενταχθεί δυναμικά στα μουσεία ανά τον κόσμο, αλλάζοντας τον τρόπο προβολής των συλλογών τους και ανταποκρινόμενα στις σύγχρονες απαιτήσεις των επισκεπτών. Στο πλαίσιο αυτό, το Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών έχει ενσωματώσει τις νέες τεχνολογίες στην έκθεσή του, αναβαθμίζοντας την εμπειρία της περιήγησης και προσφέροντας ένα πολυαισθητηριακό αποτέλεσμα. Με βάση ένα εξαιρετικής λεπτομέρειας πρόπλασμα (μακέτα) της Αθήνας του 1842, δημιουργήθηκε μια τρισδιάστατη εφαρμογή εικονικής περιήγησης.
Η εφαρμογή παρουσιάζει την ιστορία των σπουδαιότερων κτηρίων και μνημείων της αρχαίας, βυζαντινής και οθωνικής Αθήνας. Επιτρέπει στους επισκέπτες να μεταφερθούν νοητά στο 1842 μέσα από τρισδιάστατες προβολές και ενημερωτικά κείμενα.

Έτσι, γνωρίζουν την αρχαία και βυζαντινή πόλη μέσα από τα σημαντικότερα εναπομείναντα μνημεία της, καθώς και την Αθήνα της περιόδου του Όθωνα μέσα από τα δημόσια κτήρια, τις κυριότερες ιδιωτικές κατοικίες, τους δρόμους και τις ιστορικές πλατείες της. Στο ιστορικό σαλόνι του βασιλιά Όθωνα στο «Παλαιό Παλάτι», ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα, μέσω σύγχρονων ψηφιακών προβολών με τη μορφή «ζωντανών» πινάκων ζωγραφικής, να δει τρισδιάστατες ολογραμματικές απεικονίσεις του βασιλιά Όθωνα και της βασίλισσας Αμαλίας σε νεαρή ηλικία, να κινούνται και να μιλούν.

Η Αμαλία περιγράφει τη ζωή στην Αθήνα μέσα από μια επιστολή προς τον πατέρα της και ο Όθων διαβάζει την εφημερίδα του, δίνοντας την αίσθηση ότι το παλάτι λειτουργεί κανονικά. Στη συνέχεια, στο δωμάτιο της τραπεζαρίας της οικίας Βούρου, ο επισκέπτης συναντά το ολόγραμμα του Λάμπρου Ευταξία. Πρόκειται για μια τρισδιάστατη, ρεαλιστική απεικόνιση ακριβούς κλίμακας, όπου ο ιδρυτής του Μουσείου «ζωντανεύει», κινείται και αφηγείται τη ζωή του, το έργο του, καθώς και την ιστορία του ιδρύματος. Παράλληλα, στην ιστοσελίδα του Μουσείου (athenscitymuseum.gr), ο επισκέπτης μπορεί μέσω μιας εφαρμογής εικονικής περιήγησης 360° (360° Virtual Tour App) να περιηγηθεί ψηφιακά στις αίθουσες, να δει επιλεγμένα αντικείμενα της μόνιμης έκθεσης σε υψηλή ανάλυση και να μάθει την ιστορία τους.

Η εφαρμογή αυτή δίνει τη δυνατότητα επίσκεψης σε άτομα που, είτε λόγω απόστασης είτε για λόγους υγείας, δεν μπορούν να βρεθούν στο μουσείο διά ζώσης. Παράλληλα, εξυπηρετεί όσους επιθυμούν να πάρουν μια γεύση από τα εκθέματα πριν από την προγραμματισμένη επίσκεψή τους. Τέλος, στην ιστοσελίδα είναι διαθέσιμο ένα διαδραστικό χρονολόγιο για την Ιστορία των Αθηνών από το 1921 έως το 1941, το οποίο παρουσιάζει με χρονολογική σειρά τα σημαντικότερα γεγονότα της ελληνικής ιστορίας αυτής της περιόδου.

5. Ξεκινήσατε το ταξίδι σας αυτό στην θέση του Διευθυντή το 2025. Είστε μόλις 32 ετών με ένα σπουδαίο βιογραφικό. Ποιες είναι οι προκλήσεις του να διευθύνεις ένα τέτοιου είδους Μουσείο με μία τόσο μεγάλη ιστορία; Ποιο το όραμά σας για το μέλλον;

Η ανάληψη της διεύθυνσης ενός ιστορικού μουσείου με τόσο σημαντική διαδρομή αποτελεί για έναν νέο άνθρωπο σπουδαία τιμή και ταυτόχρονα μεγάλη ευθύνη, η οποία συνεπάγεται μοναδικές προκλήσεις. Οφείλω να σεβαστώ την ιστορία του Μουσείου, το έργο των προκατόχων μου και το όραμα του ιδρυτή, αλλά παράλληλα να χαράξω τη δική μου πορεία, εφαρμόζοντας μια νέα στρατηγική και εισάγοντας καινοτόμες πρακτικές. Προς αυτή την κατεύθυνση, πρωταρχική πρόκληση αποτελεί ο ψηφιακός μετασχηματισμός, με τη μετατροπή ενός παραδοσιακού χώρου σε έναν ζωντανό, διαδραστικό κόμβο που προσελκύει τη νέα γενιά, χωρίς όμως να χάνει την επιστημονική του εγκυρότητα.

Επιπλέον, οι παγκόσμιες κρίσεις και η ανάγκη για βιωσιμότητα θέτουν στο προσκήνιο τη διασφάλιση οικονομικών πόρων, καθώς και την προσαρμογή στις σύγχρονες περιβαλλοντικές και κοινωνικές απαιτήσεις. Ωστόσο, η μεγαλύτερη προσωπική πρόκληση είναι να αποδείξω ότι η νεότητα δεν συνεπάγεται έλλειψη γνώσης ή ικανοτήτων, αλλά φέρνει μια φρέσκια ματιά. Στόχος μου είναι να σπάσω τα στερεότυπα, να εμπνεύσω και να δώσω κίνητρα ώστε να πάψει ο κόσμος να είναι επιφυλακτικός απέναντι στους νέους, να τους δίνει χώρο και χρόνο να ξεδιπλώσουν τις ιδέες και τα οράματά τους και να εκπληρώσουν το σκοπό τους. Οι πολυετείς σπουδές μου, καθώς και η επαγγελματική μου πορεία σε φορείς και οργανισμούς στην Ελλάδα και το εξωτερικό, με βοήθησαν να αποκτήσω μια διεθνή οπτική για τον τρόπο με τον οποίο ο πολιτισμός μπορεί να μεταμορφώσει τις κοινωνίες.

Ο κλάδος της Διαχείρισης Μνημείων, στον οποίο εξειδικεύτηκα, αποτέλεσε τη βάση για τη διοίκηση ενός τόσο σημαντικού ιστορικού χώρου όπως το Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών. Πρόκειται για ένα χαρακτηρισμένο διατηρητέο μνημείο με εξαιρετικά ζωντανή θεματολογία, το οποίο παρουσιάζει την ίδια τη ζωή, τις αναμνήσεις και τις καθημερινές ιστορίες των Αθηναίων μέσα στους αιώνες. Συχνά, τα μουσεία πόλεων παγιδεύονται σε μια στείρα νοσταλγία. Η μετάβαση από το «στατικό» στο «ζωντανό» είναι το μεγάλο μου στοίχημα, ώστε να μετατρέψω το Μουσείο από έναν χώρο απλής έκθεσης αντικειμένων σε ένα ζωντανό κύτταρο της σύγχρονης Αθήνας. Έναν χώρο που αφηγείται πώς οι αστικές συνήθειες, η αρχιτεκτονική και η καθημερινότητα του 19ου αιώνα και όχι μόνο διαμόρφωσαν τον σύγχρονο Αθηναίο. Το όραμά μου για το Μουσείο δεν είναι απλώς η διατήρηση της κληρονομιάς του, αλλά η εξέλιξή του σε έναν κορυφαίο προορισμό για ξένους επισκέπτες και πολίτες που θέλουν να γνωρίσουν την ιστορία της Αθήνας και των κατοίκων της.

«Η ιστορία της Αθήνας μπορεί να γίνει η πιο ισχυρή μορφή πολιτιστικής διπλωματίας»

Η χρήση ψηφιακών εργαλείων, όπως η επαυξημένη πραγματικότητα, οι διαδραστικές εκθέσεις, τα πρωτοποριακά εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά και νέους, καθώς και οι στοχευμένες δράσεις, ενισχύουν τη βιωματική εμπειρία. Αποτελούν το βασικό μέσο για να αφηγηθούμε τις ιστορίες του παρελθόντος με τρόπο που αγγίζει τον σύγχρονο επισκέπτη, μετατρέποντας την ιστορία σε βίωμα. Παράλληλα, βασικός στόχος είναι η ενίσχυση της εξωστρέφειας που ξεπερνά τα σύνορα, μέσα από διεθνείς συνεργασίες, ανταλλαγές εκθεμάτων, κοινά ερευνητικά προγράμματα και συμπράξεις με παγκόσμιους πολιτιστικούς φορείς. Η τοπική κληρονομιά μπορεί να γίνει παγκόσμια και η ιστορία της Αθήνας να αρχίσει να συνομιλεί με αυτή άλλων μεγάλων πόλεων του κόσμου.

Οραματίζομαι ένα Μουσείο ανοιχτό σε όλους, όπου κάτοικοι και επισκέπτες όλων των ηλικιών και ομάδων θα έχουν πρόσβαση στην ιστορία και στον πολιτισμό χωρίς διακρίσεις. Άλλωστε, τα μουσεία έχουν αξία μόνο όταν συνδέονται με τους ζωντανούς ανθρώπους, και αυτή ακριβώς τη σύνδεση θέλω να πετύχω για την Αθήνα. Η ηλικία μου δεν αποτελεί εμπόδιο, αλλά το μεγαλύτερο πλεονέκτημά μου. Μου δίνει την ενέργεια να βλέπω τις προκλήσεις ως ευκαιρίες και το πάθος να χτίσω μια γέφυρα ανάμεσα στο ένδοξο παρελθόν του Μουσείου και σε ένα δυναμικό, παγκόσμιο μέλλον.